:: mango

หากค่ำคืนนี้…

Posted in doodle by mangomoment on ธันวาคม 21, 2008

คืนเดือนมืด
ณ ขณะเวลาที่ท้องฟ้ามืดมิดที่สุด
เบื้องหน้าของหญิงสาว คือแม่น้ำสงบนิ่ง ไร้เสียงคลื่นลม
ความมืดและความเงียบที่น่าอึดอัดโอบอุ้มเธอไว้

 

 

 

 

ในมือของเธอคือจดหมายที่ยังไม่ได้ปิดผนึกปึกหนึ่ง
แทบไม่ต้องเปิดอ่าน, เธอก็รู้ว่ามีข้อความอะไรปรากฏในนั้น
จำได้แม้แต่ชั่วขณะที่จรดปลายปากกาลงบนกระดาษ
จำได้แม้แต่วัน เวลา อารมณ์ ความรู้สึกที่ถูกถ่ายทอดบรรจุอยู่ในจดหมายเหล่านั้น
จำได้ขึ้นใจ
แทบจะทุกสิ่ง…
ทุกอย่าง…

 

 

 

 
เธอเขียนถึงบทกวีบางบท
ที่เธอชอบอ่านให้ใครคนหนึ่งฟังทั้งก่อนนอนและยามตื่น
เธอเขียนถึงบางบทเพลง
ที่เธอและใครคนนั้นมักจะหลับตาและกุมมือไว้ด้วยกัน เมื่อเพลงนั้นดังขึ้น
เธอเขียนถึงหนังสือบางเล่ม
ที่เธอและใครคนนั้นพร้อมใจกันยกให้เป็นหนังสือในดวงใจ
เธอเขียนถึงหนังบางเรื่อง
ที่ทำให้เธอร้องไห้ และได้อ้อมกอดอุ่นจากใครคนนั้นปลอบประโลม
เธอเขียนถึงบางเมนู
ที่ใครคนนั้นชอบเป็นนักหนา และรบเร้าให้เธอทำอยู่บ่อย ๆ
เธอเขียนถึงต้นไม้บางต้น
ที่เธอและใครคนนั้นลงมือลงแรงร่วมกันปลูกตั้งแต่ยังเป็นยอดอ่อน จนสูงใหญ่แข็งแรง
เธอเขียนถึงหิ่งห้อยนับพันตัว ในคืนจันทร์เต็มดวงที่เขาอาสาพายเรือพาเธอชมความงามของแม่น้ำสายนั้น
คำขอบคุณหนึ่งพันคำ เธอเขียนเพื่อมอบให้แก่หิ่งห้อยแต่ละตัว

 

ขอบคุณ… ที่ทำให้คืนนั้นเป็นฉากรักที่สวยงามที่สุดในชีวิต

 

 

 

 

 
นอกจากนั้น เธอยังมีจดหมายฉบับพิเศษ
ที่ไม่ว่าเธอจะเขียนมากมายเท่าใด ก็ไม่มีทีท่าว่าจะจบลงเสียที

 

 

 

 
เธอเขียนถึงสายลมฤดูร้อน
ที่พัดพาใครคนหนึ่งเข้ามาในชีวิตเรียบเรื่อยเหมือนสายน้ำของเธอ
ตั้งแต่นั้น แม่น้ำที่เห็นทุกวันจนชินตา กลับมีประกายเจิดจ้าให้ได้เห็นทุกเช้า-เย็น
ทุกภาพ ทุกรายละเอียด จารจำชัดเจนในทุกห้วงคำนึง

 

เธอเขียนถึงสายลมฤดูฝน สายลมมิถุนา สิงหา กันยา ตุลา เรื่อยมา
จนถึง สายลมธันวา…

 

 

 

 

 

เธอเริ่มด้วยถ้อยคำแสนหวานเหมือนฉบับอื่น ขอบคุณสำหรับทุกโมงยามอันแสนสุข
แต่แล้ว…
รอยซึมเปื้อนของหยดน้ำ กลับกระจายทั่วกระดาษแผ่นบาง
มากกว่าถ้อยคำตัดพ้อไม่รู้จบ คือคำอ้อนวอนให้ “กลับมา” วนเวียน ซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างนั้น

 

 

 

 

ลมหนาวเดือนธันวา พัดพาใครคนนั้นไปจากเธอแล้ว

 

 

 

 

 

 
คืนเดือนมืด
ณ ขณะเวลาที่ท้องฟ้ามืดมิดที่สุด
ในที่สุด เธอก็ตัดสินใจ วางมือจากการเขียนจดหมายอันยืดยาวเสียที

 

 

 
หญิงสาวเลือกแล้วที่จะส่งจดหมายทั้งหมดในค่ำคืนนี้

เธอปิดผนึกจดหมายทีละฉบับ ทีละฉบับ

แล้วปล่อยลงไปในแม่น้ำทีละฉบับ ทีละฉบับ

พร้อมกับเธอ..ผู้ส่งจดหมาย ที่ก้าวลงไปในสายน้ำเย็นเยียบทีละก้าว ทีละก้าว

 

 

 

 

 
ในความเงียบงัน ในความมืดมิดของรัตติกาล
จดหมายซองบางชุ่มไปด้วยน้ำ
ในความหนาวเหน็บ ในความเยียบเย็นของสายน้ำเดือนธันวา
อากาศเพียงเบาบางที่ยังคงโอบอุ้มร่างที่หายใจรวยริน

 

น้ำตาและสายน้ำเย็นหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว

 

 

 

 

 
บางที…
จดหมาย คงจะถึงมือผู้รับแล้วกระมัง

 

 

 

 

ทิ้งท้าย :
มีเกมมาให้เล่นด้วยจ้า ฝึกทักษะสายตาและความว่องไวได้ดี 55+
http://sockandawe.com/

Advertisements

5 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. Wa-ii said, on มกราคม 8, 2009 at 12:47 am

    อ่ะฮ้า
    บันทึกลับของณวรา เริ่มขึ้นแล้ว ๕๕๕

    keep writing นะอ้อ
    ส่วนเราก็จะ keep commenting ฮ่าๆๆ (ใครเค้าใช้ing หลัง comment กันฟะ – -“)

    ^_______^

  2. mangomoment said, on มกราคม 9, 2009 at 12:47 am

    โห.. เม้นแรกเลย น่าปลาบปลื้ม 555+
    อ้อจะพยายามผ่าน 3 หน้าอันตรายนี่ไปให้ได้
    สัญญา ๆ ๆ ^^

  3. pattararanee said, on กุมภาพันธ์ 23, 2009 at 1:06 am

    เขียน ดี จับ ใจ

  4. nuttaprapa said, on มีนาคม 5, 2009 at 10:35 pm

    คิดว่า ว รา อินเริฟฟฟฟ

  5. is am are said, on กันยายน 19, 2009 at 4:13 am

    สวัสดี ยินดีที่ได้รู้จัก
    เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า.


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: