:: mango

เล่นกับแมว แมวเคลียขา

Posted in diary by mangomoment on เมษายน 10, 2009

1.
หลายวันก่อน มีลูกแมว 2 ตัวพลัดหลงเข้ามาที่หอ
วันนี้อยู่ว่าง ๆ เลยถักลูกบอลไหมพรมไปรับขวัญซะหน่อย ^ ^

 

เหยื่อรายแรก เข้ามาดม ๆ อย่างสงสัย

cat2

 

เริ่มตะปบเล่นแล้ว :)

cat4

 

เหยื่ออีกรายเพิ่มเข้ามา
แต่ทำไมต้องแย่งเล่นลูกเดียวกันล่ะน้อ ^ ^”

cat5

 

เจ้าลูกแมว 2 ตัวนี้ยังไม่มีชื่อ และเราก็ไม่คิดจะตั้งชื่อ
ถ้าการได้รู้จักชื่อจะหมายถึงการเริ่มต้นสร้างความสัมพันธ์
เราก็ไม่อยากสร้างความผูกพันใด ๆ กับแมวชุดนี้อีก

 

ก่อนหน้านี้ ที่หอพักของเราอุดมไปด้วยบรรดาแมว
พวกเราชาวหอก็ช่วยกันเลี้ยง ช่วยกันเล่น
จนวันนึง ถึงได้สังเกตว่าพวกมันค่อย ๆ หายไปทีละตัวสองตัว
มาสืบรู้กันทีหลังว่า
…เจ้าของหอพาไปปล่อยเรียบร้อยแล้ว…
 

ไม่รู้จะเรียกว่าโชคดีได้รึเปล่า
เพราะพวกแมวโต ๆ ยังหนีรอดจากการจับกุม
แต่ฝูงแมวน้อย ๆ ที่บางตัวก็เพิ่งหย่านมแม่
กลับถูกพรากจากแม่ให้ต้องออกไปเผชิญโลกกว้างที่ก็ไม่รู้ว่าจะดีหรือร้ายกับพวกมันยังไง
แค่คิดเท่านี้…
หัวใจก็เหมือนลูกโป่งที่ถูกปล่อยลมจนฟีบแฟบเสียแล้ว

 

เด็กชายชาญในเรื่อง “พราวแสงรุ้ง” ตั้งข้อสงสัยไว้ว่า
… แม่หมานับเลขเป็นรึเปล่านะ …
เราไม่ใช่แม่หมา ไม่ใช่แม่แมว แต่นับเลขเป็น
แต่ถ้านับเลขเป็น เพื่อจะพบว่าจำนวนของสิ่งที่นับลดน้อยลงทุกวัน
เราก็ขอนับไม่เป็นดีกว่า

 
ชั่วขณะที่เล่นกับมัน
เราบอกตัวเองว่า อย่าไปหลงรักมันเชียว
แต่พอตัวเล็ก ๆ ของมันเข้ามาเคล้าเคลีย พะเน้าพะนอ ร้องเหมียว ๆ ข้าง ๆ
เราก็อดใจอ่อนไม่ได้… อีกแล้ว

cat6
ขอให้อยู่กันไปนาน ๆ นะ เจ้าเหมียว

 

 

 

 
2.

totoro-pola

เราเป็นพวกมีปัญหาในการรักษาความสัมพันธ์

เวลาใครซักคนมาดีด้วย ดีจนน่าใจหาย ดีแบบดีจริง ๆ โดยไม่มีเจตนาแอบแฝง
เรากลับไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับ “ความรู้สึกดี” แบบนั้น
… เลยผลักมันออกห่าง

 

ทั้ง ๆ ที่ใครคนนั้นดีกับเรามาก
ทั้ง ๆ ที่ใครคนนั้นใส่ใจรายละเอียดตัวเรามากกว่าที่ใครอื่นเคยสน
แต่เรากลับตอบแทนใครคนนั้นได้แย่เหลือเกิน

 

ขอบคุณนะ..
ขอบคุณทุกสิ่งที่เธอทำให้
ขอบคุณทุกการกระทำและความใส่ใจ
เราปลาบปลื้ม ประทับใจ และรู้สึกดีทุกครั้ง แม้จะเป็นเรื่องเล็ก ๆ
ระยะทางและระยะเวลาที่ห่างกัน แต่กลับพาเราให้มารู้จักกันอีก
คงต้องเรียกว่า… อัศจรรย์
และขอโทษ
ขอโทษที่พูดจาแรง ๆ แบบนั้น
ขอโทษที่เราเป็นคนโง่เกินกว่าจะรักษาความสัมพันธ์ดี ๆ แบบนี้ได้

 

เราสูญเสียมันไปอีกแล้ว…

.

Advertisements

12 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. selfcircled said, on เมษายน 10, 2009 at 10:54 am

    มิวเซียมสยามเปรี้ยวมากค่ะ :) ลืมได้เลยกับพิพิธภัณฑ์แบบเก่าๆ ที่ “ห้ามจับ” ที่นี่ใช้ระบบ interactive มีลูกศรชี้ชวนให้จับ-ต้อง-กด-บิดเล่นได้ทุกสิ่งอันค่ะ

    เดี๋ยวกระซิบบอกโอ่ง นักร้องนำ mellow motif ให้นะคะ ;)

    หลายปีมาแล้วเคยเลี้ยงแมวอยู่ค่ะ แต่โดนหมาจรจัดนอกบ้านรุมกัดตาย เสียใจจนไม่คิดเลี้ยงแมวใหม่อีกเลยค่ะ

  2. เดือนฟ้า said, on เมษายน 10, 2009 at 11:31 am

    ลูกบอลไหมพรมสีแดงแจ๋เลย :)

  3. kukungjang said, on เมษายน 10, 2009 at 5:07 pm

    1
    เฉพาะตอนนี้
    ขอให้ดูแลมันให้ดีที่สุดเถอะจ้ะ
    ก่อนที่มันจะไปเจอเรื่องเลวร้าย
    อย่างน้อยก็ให้มันมีความทรงจำดีๆไว้ให้คิดถึงบ้าง

    ปล ลูกบอลไหมพรมน่ารักจังค่ะ ^^

    2
    ไม่เป็นไรนะ
    พยายามเข้านะคะ
    :D

  4. มอเอ. said, on เมษายน 10, 2009 at 8:58 pm

    เราก็ไม่เก่งเรื่องความสัมพันธ์

    :)

    ยิ้มๆค่ะ

  5. คนขายประกัน said, on เมษายน 11, 2009 at 2:25 pm

    อ้อถักไหมพรมแบบนี้เป็นด้วย
    อยากถักเป็นมั่ง

  6. kukungjang said, on เมษายน 11, 2009 at 8:00 pm

    อ้าว
    สวัสดีค่ะรุ่นพี่
    รุ่น 71 ศิลป์ภาษาเยอรมันค่ะ
    :D

  7. Wa-ii said, on เมษายน 11, 2009 at 8:39 pm

    สีแดงสดมากเลยอ้อ
    แบบที่เอามัดนิ้วเป็นแหวนตอนสร้างสรรค์หนังสือเป่าอ่า
    อิอิ

  8. พยูนศรี said, on เมษายน 12, 2009 at 11:50 am

    เธอไม่เก่งเรื่องรักษาความสัมพันธ์ไม่เป็นไร

    เพราะฉันจะเป็นคนรักษามันเอง

    เมื่อไรที่เธอต้องการความสัมพันธ์ก็ให้หันมาทางนี้

    เมื่อไรที่เธอต้องการมุมเงียบๆของตัวเองก็หันไปอีกทาง

    แค่นั้นเอง

    แต่อย่าลังเลที่จะรักใครนะ เพราะเชื่อว่า ที่แมวสองตัวนั้นมาป้วนเปี้ยนใกล้ๆ มันก็คงต้องการความรักเหมือนกัน

    วันนี้เน่าวุ้ย จบๆๆๆๆๆ อิอิ

  9. oumikaca said, on เมษายน 12, 2009 at 4:35 pm

    ..แมว
    เจ้าแมวตัวน้อยนั่น
    เห็นแล้วทำให้คิดถึงเจ้าช็อกโกแลตของน้องเลยล่ะ

    พอน้องเริ่มรักมัน
    เริ่มผูกพัน
    แม่ก็เอาไปให้ป้าข้างๆบ้าน
    แม่บอกว่า ป้าแกเหงา ให้ป้าแกไปเลี้ยงแก้เหงา

    กลับจากโรงเรียน พอน้องรู้เรื่อง
    น้องก็ร้องไห้เลย

    แล้วซักพัก
    ป้าก็มาบอกแม่ว่า
    แมวหายไปเลย

    น้องก็ยิ่งร้องไห้หนักเข้าไปอีก
    เปิดดูรูปมันในคอมก็ยิ่งคิดถึง


    ..
    .
    ความผูกพันจริงๆแล้ว
    ไม่รู้มันดีหรือเปล่าเนอะ

    ความรู้สึกแบบนี้
    น้องก็เคยเป็นค่ะ

    คิดถึง..คนเราที่ทำร้ายเขาเองกับมือ
    :'((

    แต่เดี๋ยวมันก็ผ่านไปค่ะ
    :’D

    รุ่นพี่ของยูหรือค๊ะ
    ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ :)

  10. oumikaca said, on เมษายน 13, 2009 at 7:34 pm

    สวัสดีปีใหม่ไทยค่ะ
    :)

  11. มิตรไทย|ปาย said, on เมษายน 14, 2009 at 1:00 pm

    ที่บ้านเราก็เลี้ยงแมว 2 ตัว
    ชื่อ ผ้าถุง กะ ชาลีเป็นลูกชาย
    ถ้าเราตั้งชื่อมันแล้ว เราก็จะผูกพัน

    เฮ่อ สงสารแมวที่ไม่มีชื่อเนอะ
    ขอให้มันอยู่รอดนะ

  12. แมวเปอร์เซีย said, on พฤษภาคม 14, 2009 at 10:17 pm

    อ่านแล้วน่าสงสารแมวอ่ะ ฮือๆๆๆ แต่หากมีโอกาสก็เลี้ยงเถอะแมวมันน่ารักจริงๆๆๆ อิอิ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: