:: mango

ดาหลา

Posted in diary, doodle by mangomoment on เมษายน 28, 2009

1.

เฉลียงข้างบ้านของดาหลารุ่มรวยไปด้วยสีสันจากดอกไม้นานาชนิด
สีม่วงจากกล้วยไม้ที่ผลิดอกชูช่อจากกาบมะพร้าวแห้ง
สีครามเข้มจากดอกอัญชันตัดกับสีหวานของพวงชมพูเลื้อยกระหวัดพันรอบรั้วไม้สีขาว
พุ่มมะลิสีขาวบานส่งกลิ่นหอมเคียงข้างพุ่มดอกสีบานเย็นของบานไม่รู้โรย
อีกกอหนึ่งใกล้ๆ คือบานบุรีที่คลี่แย้มอวดดอกสีเหลืองสดใสราวจะยั่วล้อแสงอาทิตย์

 

แต่ไม่เคยมีดอกดาหลาในสวนของดาหลา
ดอกดาหลาในความทรงจำไม่มีสิ่งใดควรค่าแก่การจดจำ

 

ที่ตลาดสดเช้านั้น ในรถเข็นขายดอกไม้ของแม่ค้าคนนั้น
ดอกดาหลาสีแดงชูก้านยาวโดดเด่นภายใต้การห่อหุ้มจากใบตองสีเขียวสด
ใครคนหนึ่งบรรจงเลือกดาหลาดอกที่สวยที่สุดให้แก่เธอ
พร้อมมอบให้ด้วยเหตุผลง่าย ๆ ว่า …เหมาะกับคุณ… 

 

จนถึงวันนี้ ดาหลายังคงเข้าใจคำว่า “เหมาะ” ไม่ชัดเจนนัก
เหมาะ.. เพราะเขารู้ว่าเธอชอบดอกไม้
เหมาะ.. เพราะมันพ้องกับชื่อของเธอ
หรือเหมาะ.. เพราะดอกดาหลาต้องการการเอาใจใส่มากกว่าดอกไม้ชนิดอื่น
เพราะดอกดาหลาไม่อาจอยู่ได้ หากรดน้ำไม่เพียงพอ
หรือหากต้องอยู่ในแดดที่จ้าจัดเกินไป สีแดงของดอกดาหลาจะจางซีด
แต่เขาคงไม่เคยรู้,
สีแดงสดของดาหลาจึงกลายเป็นสีน้ำตาลอย่างช้าช้า
กลีบดอกที่เคยแข็งแรง กลับเหี่ยวแห้ง อ่อนนิ่มลงเรื่อย ๆ
…เริ่มจากกลีบนอกสุด แล้วลุกลามต่อไปยังกลีบด้านใน

 

 

ดาหลาจากมา
ก่อนที่กลีบสุดท้ายของดอกไม้จะโรยรา…

 

ดาหลาเริ่มต้นชีวิตใหม่ในหมู่บ้านหลังเล็กที่ทุกคนเป็นมิตร
บ้านไม้หลังน้อยที่ถูกทิ้งร้างมานานปีกลับมามีชีวิตอีกครั้ง
ดอกไม้ที่ดาหลาลงมือปลูกเมื่อแรกมา ยามนี้เบ่งบานอวดสีสันราวแข่งขัน
นกน้อยส่งเสียงจิ๊บจิ๊บทักทายในยามเช้า
บ่ายแก่อาจมีแมวอ้วนมุดลอดรั้วเข้ามาหา
อ่างดินในสวนมีปลาหางนกยูงว่ายเวียนไปมา
ตกเย็นหลังเลิกเรียน น้องมีนเพื่อนบ้านตัวน้อยอาจแวะมาคุยเล่นด้วย
ความสุขจากสิ่งเล็ก ๆ เหล่านี้เองที่ช่วยเยียวยาให้จิตใจของดาหลาให้ดีขึ้น

 

 

เช่นเดียวกับทุกเช้า,
วันใหม่ของดาหลาเริ่มต้นที่ตลาดสดประจำหมู่บ้านเสมอ
แต่ที่ต่างออกไป
แผงขายดอกไม้ของป้าแอ๋วมีดอกไม้ที่ดาหลาไม่เคยเห็นมาก่อน
.. ก้านยาวเหยียดตรงแลดูสง่า กลีบดอกแข็งแรงราวไม่อาจหักงอ
แต่มันไม่ได้มีสีแดงเหมือนที่เธอรู้จัก

 

ภาพที่เห็นตรงหน้า,
เหล่าดาหลาสีขาวคลี่กลีบแย้มบานราวส่งยิ้มทักทายแม้มีเชือกกล้วยพันธนาการไว้ 
หญิงสาวเลือกดอกที่แข็งแรงที่สุดและมีหน่ออ่อนเตรียมให้เพาะพันธุ์
คุณป้าเตือนเธอว่า พันธุ์สีขาวต้องการน้ำและความเอาใจใส่มากกว่าสีแดง
ดาหลายิ้มรับคำแนะนำของคุณป้า
เธอเชื่อว่าสีขาวเย็นน่าจะเหมาะกับเธอมากกว่าสีแดงอันเจิดจ้า  
และหากได้รดน้ำ พรวนดิน ดูแลทุกขั้นตอนด้วยตัวเอง,
ดาหลาสีขาวจะเติบโตอย่างมั่นคงในพื้นที่เล็ก ๆ ของเธออย่างแน่นอน

 

 

 

2.

dalah_mango

ดาหลาสีขาว – เบื้องหลังเรื่องสั้นแสนสั้นเรื่องนี้,
ได้มาจากรถเข็นของคุณป้าขายดอกไม้ที่เกาะเกร็ดจ้ะ
คุณป้าบอกว่า ตัดมาจากสวนของป้าเองเลย
มิน่าล่ะ ดอกถึงได้อวบอ้วนน่ากินมาก :D

น้องกิ๊กซื้อดอกสีแดงเอาไปทำกับข้าว
น้องกิ๊กบอกว่าเอาไปยำหรือชุบแป้งทอดจะอร่อยมาก
ส่วนเรา ก็พาดอกสีขาวกลับบ้านมาเชยชม
มีใครเพิ่งเคยเห็นดาหลาสีขาวเหมือนเราบ้างนะ ^ ^

 

 

 
3.

เปิดสมุดบันทึกเล่มเก่า
เจอลายดินสอยึกยือจดข้อความประทับใจจากหนังสือเล่มหนึ่งไว้ว่า
“หากอยากมีรักครั้งใหม่ ให้ลองหาต้นไม้มาปลูกซักต้น
หากต้นไม้ไม่ตาย ให้ลองหาหมาสักตัวมาเลี้ยง
หากมันอยู่รอดด้วยดีทั้งสองอย่างล่ะก็…
คุณพร้อมแล้วสำหรับความรัก”

 

 

 
ปล. ประทับใจชื่อ ดาหลา จากเรื่องสั้นของคุณน้อยหน่ามาก
ขอหยิบยืมมาใช้หน่อยนะจ๊ะ ;)

Advertisements

7 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. มอเอ. said, on เมษายน 28, 2009 at 12:08 pm

    ดอกไม้ชุบแป้งทอด
    อร่อยดีนะ
    เคยกินที่ร้านอาหารสักที่นี่หล่ะ

    แต่ยังไงเราชอบแบบที่มันอยู่กับต้นมากกว่าอยู่ดี

  2. selfcircled said, on เมษายน 28, 2009 at 4:19 pm

    ขอคิดค่าหยิบยืมเป็นการมาเจอกันที่ร้านหนังสือเดินทางก็แล้วกันค่ะ ;p

  3. Wa-ii said, on เมษายน 28, 2009 at 5:41 pm

    ๑. ชอบไดหน้านี้จัง :]

    ๒. เพิ่งเคยเห็นสีขาวเหมือนกัน

    ๓. ไดอารี่หน้านี้พาอิชั้นลอยละล่องไปยังอัมพวาเลยล่ะณวรา คิดถึงดาหลาชมพูดอกงามที่หอบหิ้วกลับมาหอ แรกเจอกันก็หลงรักความสวยสดใหม่ พอมันเริ่มไม่เต่งตึง;pล่ะก็เริ่มเมิน รู้ตัวอีกทีมันก็เหี่ยวเฉาเนาเหม็นหมดแล้ว บ่ดีเลยน้อ ๕๕

    ๔. คิดแล้วก็อยากไปอัมพวาจริงๆ อยากกินอะไรต่ออะไร ^__^

    ๕. เกาะเกร็ดก็อยากไปอีก แต่พอนึกถึงที่นี่ทีไร ก็จะมีภาพไฟนอลโปรเจคต์อิ๊งซ้อนทับเข้ามา แล้วก็ไพล่นึกไปถึง C+ ฮ่าๆ แต่ให้ไปอีกก็ไปนะ หล่อกะลาอร่อยจริงๆด้วย^^

    ๖. เมนต์วันนี้ยาวแฮะ ไปแล้ว รอให้แฟนๆคนอื่นมาเม้นต์มั่ง อิอิ คิดถึงนะที่รัก ^^’

  4. Wa-ii said, on เมษายน 28, 2009 at 5:42 pm

    พิมผิดค่ะ นู๋จะบอกว่าบล็อก
    แต่นู๋เพิ่งเข้าไดอิสมา เลยมึนๆเบลอๆเผลอเรียกได แฮ่ๆ^^”

  5. mango said, on เมษายน 28, 2009 at 10:52 pm

    *มอเอ.
    เคยกินดอกอย่างอื่นชุบทอดเหมือนกันค่ะ
    แต่ดาหลานี่ท่าทางน่าจะขมนะ ><

    * selfcircled
    555+ ไว้นัดกันละเอียด ๆ อีกทีนะคะ ;)

    * Wa-ii
    – ดาหลานี่มีมนต์ลึกลับแหง ทำเอาคนหลงไปตาม ๆ กัน :D
    – ตอนนี้ในห้องอ้อก็เริ่มมีกลิ่นฉุน ๆ แล้วเหมือนกัน ><
    – อัมพวากันเถอะ!
    – เกาะเกร็ดอีกก็ได้ :)

  6. oumikaca said, on เมษายน 28, 2009 at 11:23 pm

    ขอประทับใจด้วยอีกคนค่ะ

    บ้านน้องพ่อก็ปลูกดาหลาสีแดงไว้
    ไม่ได้สนใจมันหรอก
    แต่นานๆ ก็ไปตัดมันไปถวายพระ

    แต่เรื่องดูแล พ่อกับแม่เป็นคนรดน้ำมากกว่า
    เค้าว่ากันว่า

    ถวายดอกไม้แก่พระ
    ชาติหน้าเกิดมาจะหน้าตาดี

    แต่ทำไงดี ชาติหน้าอยาก “นิพพาน”แล้วนี่ :’)))

    เดี๋ยวจะลองไปหาต้นมามาปลูกดู
    จะดูแลมันเอง
    ส่วนเรื่องสัตว์
    บ้านเพื่อนน้อง แม่หมาเพิ่งจะคลอดลูก
    เร็วๆนี้ น้องคงได้เลี้ยงสุนัขสมใจ :)

    อยากมีความรักกับเขาบ้างแล้ว ^^

    อ้อ ขอบคุณค่ะพี่เรื่องหนังสือ
    แค่ฟังชื่อเรื่อง กับการเกริ่นนำของพี่
    ก็อยากหามาอ่านแล้ว

    จะไปหามาอ่านให้เร็วที่สุดเลยค่ะ
    *ขอบคุณที่ชี้ทางสว่าง :’)))))

  7. y u k ะ said, on เมษายน 29, 2009 at 12:40 am

    ดาหลาต้องทำได้แน่ๆค่ะ
    ขอให้ดาหลาและดอกดาหลาสีขาวดอกนั้น
    เติบโตอย่างเข้มแข็งไปด้วยกันนะจ๊ะ
    เชื่อว่าดาหลาทำได้

    น่ากินจริงๆด้วยแฮะ
    ฮ่าๆๆ :D


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: