:: mango

มนุษย์หว่องฯ

Posted in diary by mangomoment on กรกฎาคม 5, 2009

พิมปาย บอกไว้ใน ‘คิดถึงทุกวัน’ ว่า
.. อย่าได้หลงรักผู้ชายแบบหว่อง การ์ ไว เลยเชียว ..

ทำไมน่ะเหรอ
ก็เพราะวันดีคืนร้าย มนุษย์หว่องจะเดินหน้าเมื่อยมาบอกว่าผมเหงา
แล้วก็เอาแต่พูดกับตุ๊กตา พูดกับผ้าขนหนูมีน้ำหยดตึ๋งตึ๋ง
ไม่ก็เที่ยวตามหาแต่สัปปะรดกระป๋องที่หมดอายุในวันเกิดตัวเอง
แล้วอย่าได้เผลอไปเชียว
เดี๋ยวจะถูกน็อคดาวน์ด้วยประโยคซึ้ง ๆ ทำนองนี้
“If my memory of her has an expiration date, let it be 10,000 years…”
มีคำพูดนึงบอกว่า
ผู้ชายหลงรักทางตา แต่ผู้หญิงหลงรักทางหู
เจอแบบมนุษย์หว่องฯเข้าไปนี่มีแต่ตายกับตาย

wong

เราหลงรักหนังบางเรื่องที่ดูไม่รู้เรื่อง
ถามว่าชอบตรงไหน ก็ตรงที่มันดูไม่รู้เรื่องนี่ล่ะ
เหมือนมนุษย์หว่องฯ
นานทีก็โผล่แว้บเข้ามาในชีวิต
อาศัยระยะ 0.01 ซม. มาเขย่าระบบชีวิตเราให้รวนนิดนิดแล้วก็หายไปต่อ
จะร้อนรนกระวนกระวายก็ไม่ได้
เพราะมันเป็นธรรมเนียมแห่งความคลุมเครือคาดเดาไม่ได้ของมนุษย์หว่องฯ
มีอาการแบบนี้ล่ะเตรียมใจไว้เลย
คุณตกลงไปในหลุมที่มนุษย์หว่องขุดไว้ซะแล้วล่ะ

เฮ้อ.. คุณเตือนเราช้าไปหน่อยนะ, คุณพิมปาย

 

 

 

postscript
1.
เรื่องทั้งหมดมันเริ่มที่คำตอบของตาลหลังคำถามว่าถ้ารู้สึกจ๋อย ๆ จะทำยังไง
ตาลบอกว่าให้หาหนังมาดูหาเพลงมาฟัง จ๋อยทีเดียวให้สุด
3 วันที่ผ่านมาเราดูหนังแบบคนป่วยและฟังเพลงแบบคนบ้า
แล้วพบว่า เรื่องทั้งหมดมันไม่ได้เริ่มที่คำตอบของตาล
แต่มันเริ่มที่บทสนทนาในคืนก่อนหน้านั้น

2.
รู้สึกร้อน ๆ มั้ย
เราว่าบล็อกหน้านี้มันแก่แดดพิกล

3.
เราคงหมกมุ่นกับตัวเองมากไป จนหลงลืมใครที่อยู่ข้างๆ
วันนี้จะไม่ผลัดแล้ว เย็นนี้จะโทรหา จะเมาธ์กันยาว ๆ เลยนะ 

4.
พี่เม พี่เอี้ยง พี่จุ๋ม พี่ฝัน คุณชุดนอน คุณน้อยหน่า น้องอุ้ม น้องยู น้องนวล
ถ้าไม่รบกวนเกินไป หย่อนที่อยู่ไว้ในเมล์ได้มั้ยเอ่ย
จะเอากลิ่นเชียงคานไปฝาก
คนอื่นด้วยก็ได้ ไม่ต้องเกรงใจเน้อ ^^
ที่นี่นะ chokoreto_kisu@hotmail.com

Advertisements

19 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. Wa-ii said, on กรกฎาคม 5, 2009 at 6:15 pm

    ขอหย่อนที่อยู่ด้วยคนได้มั้ย?
    อ่ะ 107 ซ.พระยาดำรงค์ ถ…. อ่ะไม่ใช่ละ 5555

    หืมไปทำไรมารู้สึกจ๋อยๆ
    อ๋อ เพราะไม่ได้เห็นหน้าเรามาสามวันใช่ม้า เลยจ๋อยสามวันเลย ฮ่าๆ

    ชอบจังที่บอกว่า “ดูหนังแบบคนป่วยและฟังเพลงแบบคนบ้า”
    อื้มม งั้นเราเองก็คง เล่นเน็ตแบบคนเมา แล้วล่ะอ้อ
    สองวันมานี้ไม่ได้ออกไปจากห้องเลยแหละ นั่งหน้าคอมตัลหลอด
    เริ่มจะตัวเปื่อยๆ พูดจาเลอะเลือนไม่รู้เรื่องแล้ว ^^”

    ปล. เจอกันพรุ่งนี้
    ปล.2 ได้ฤกษ์โทรหาภรรยาแล้วเหรอ ฮ่าๆๆ
    ปล.3 สรุปเค้าก็ไม่อ่านหนังสืออีกแล้วววววว ><

  2. คนขายประกัน said, on กรกฎาคม 5, 2009 at 8:03 pm

    ไม่ได้ปรากฏกายมานาน ฮ่า เขินจัง

    มนุษย์หว่องนี่ทั้งทำให้ยิ้มและทำให้เศร้าได้ในเวลาเดียวกันนะเนี่ย
    แต่บางที ถ้ารู้ก่อนว่าตกหลุมมนุษย์หว่องแล้วจะเป็นแบบนี้
    เราก็อาจจะยังเลือกที่จะตกหลุมก็ได้นะ

    ป.ล. ขอเปนผู้หญิงที่หลงรักด้วยเงิน 55

    นานทีก็โผล่แว้บเข้ามาในชีวิต
    อาศัยระยะ 0.01 ซม — ทำไมต้อง 0.01 ขยายความหน่อยจิ

  3. คนขายประกัน said, on กรกฎาคม 5, 2009 at 8:04 pm

    ลืมๆๆ ขอหย่อนที่อยู่ไว้มั่ง

    259 ซ. ลาดพร้าว 34 ถนน ลาดพร้าว
    ห้วยขวาง สามเสนนอก กทม. 10320

  4. คนขายประกัน said, on กรกฎาคม 5, 2009 at 8:06 pm

    เอ๊ะ อ่านข้างบนอีกรอบ
    ให้หย่อนที่อยู่ทางอีเมล์
    แต่เอาเถอะ ….

    ป.ล. ป่าวปั่นเม้นท์นะ !!

  5. มอเอ. said, on กรกฎาคม 5, 2009 at 10:08 pm

    บล้อกวันนี้มีอะไรคล้ายๆกับที่พี่เคยเขียน
    ในไดอารี่ตัวเองเมื่อสามสี่ปีก่อนเลย
    พิมปาย,หว่อง การ์ ไว,หลงรักทางตา หลงรักทางหู
    อืม…คิดถึงเรื่องอดีตได้อีกหนอ

    ปล.ผู้ชายแบบนี้ ถึงเค้าไม่ขุดหลุมไว้
    พี่ก็ยอมขุดแล้วโดดลงไปเองว่ะน้อง

  6. noina said, on กรกฎาคม 5, 2009 at 10:52 pm

    เอ้อ… ลืมนิด,
    วันนี้เราซื้อ “ต้นไม้ใต้โลก” ที่คุณอ้อเคยพูดถึงมาอ่านแหละ :P

  7. noina said, on กรกฎาคม 5, 2009 at 10:53 pm

    อีเมลน่ารักจัง, チョコレート キッス!

    ขอบคุณนะคะ, ได้กลิ่นเชียงคานมาแล้ว
    จะนั่งดมบ่อยๆ เลยเชียว ฮา

    น้อยหน่า,
    17/7 หมู่ 14, วินมิลล์ พาร์ค
    บางนา-ตราด กม. 10.5, บางพลีใหญ่
    สมุทรปราการ 10540

    ช่วงนี้เรางานเยอะมวาก (เติม ว. แหวนด้วย ฮา)
    อาจจะหายหน้าจากการแปะคอมเม้นต์ไปหน่อยนะคะ

    แต่เราจะชวนคุณอ้อไปดูหนังเรื่อง let the right one in แหละ
    ไม่รู้คุณอ้อเคยดูหรือยัง, ที่ house rca ค่ะ ><
    วันพุธที่ 8 นี้, 5pm จ้า

    รีวิวหนังสือ let the right one in, เราอ่านรีวิวนี้แล้วก็รู้สึก… อูววว…. มากเลยค่ะ
    http://www.faylicity.com/book/book2/lroi.html

  8. mango said, on กรกฎาคม 6, 2009 at 1:41 am

    หวาย
    อ่านเม้นแล้วฮาง่ะ
    พรุ่งนี้ (จริง ๆ ก็วันนี้) จะได้ออกจากบ้านแล้วอ่ะ
    ดี ๆ ขี้ไคลจะได้หลุดล่อนออกไปพนเจรที่อื่นมั่ง อิอิ
    ยังไม่ได้อ่านหนังสือด้วย ฮึ่ย -”-

    ตาล
    คำเฉลยเรื่อง 0.01 มีอยู่ใน Chunking Express จ้ะ ;)
    ว่าแต่ตาลจะหย่อนที่อยู่ทำไมเนี่ย
    อ้อมีของตาลอยู่แล้วนะ – -*

    พี่มอเอ.
    มนุษย์หว่องนี่ร้ายกาจจริง ๆ ><
    ได้ที่อยู่แล้วนะคะ ^^

    น้อยหน่า
    ถึงอีเมล์เราจะกุ๊กกิ๊กญี่ปุ่นจ๋าขนาดนั้น แต่เราอ่านญี่ปุ่นไม่ออกอ่ะ ;D
    ว้า แย่จัง เราดูไปแล้วล่ะ
    ไว้เรื่องหน้าแล้วกันเน้อ ^^
    ดูให้สนุกเน้อ เรื่องนี้มันแจ่มแมวสุดยอด

  9. jummdcu said, on กรกฎาคม 6, 2009 at 1:43 am

    สารภาพว่าเป็นคนไม่เก่งในการดูหนัง
    บางเรื่องที่ใครเค้าว่าดีๆ บางทีดูไม่ค่อยจะรู้เรื่อง
    ไม่ว่าจะหนังของใครก็ตาม

    ภาพข้างล่างนี่ ใช่ทาเคชิคาเนะชิโร่ รึเปล่าเอ่ย
    ดูละอ่อน+หน้าใสกิ๊กเลย

    ส่วนเรื่องเพลง อันนี้โอเคหน่อย
    ให้ฟังทั้งวัน+ทั้งคืนก็ได้
    มีความสุขกับการจัดเก็บเพลงเป็นซีรี่ส์(ส่วนตัว)

    ฝากเที่ยวเผื่อด้วยนะจ๊ะ
    ให้มีเวลามากกว่านาฬิกา ณ เชียงคานเน้อ ^^
    เดินทางปลอดภัยทั้งไปและกลับนะ

  10. mango said, on กรกฎาคม 6, 2009 at 1:58 am

    พี่จุ๋ม
    ใช่แล้วค่ะ ทาเคชิตั้งแต่เมื่อปี 1994 นู่นแน่ะ
    ได้ที่อยู่จากพี่จ๋มแล้วด้วย
    มาแบบเป็นแพ็คเกจเลยทีเดียว :D
    ขอบคุณนะคะ

  11. noina said, on กรกฎาคม 6, 2009 at 12:58 pm

    ว๊าย เหรอคะ ><
    ไว้เรื่องอื่นละกันนะคะ
    คุณอ้อว่างวันธรรมดาบ้างไหมคะ? หรือว่าติดเรียน / ทำงาน?

    คือเราทำงานอิสระน่ะค่ะ,
    ก็เลยออกไปตะลอนๆ วันธรรมดาได้สบายมาก :]

  12. ฝันกลางวัน... said, on กรกฎาคม 6, 2009 at 2:41 pm

    ไม่หลงรักมนุษย์หว่องอยู่แล้ว
    เพราะเรายังไม่คิดรักผู้ชาย 555
    แต่ถ้ามนุษย์หว่องมีภาคผู้หญิงน่ะ
    ก็ไม่แน่ อิอิ

    แต่ที่แน่ๆเพิ่งได้ DVD มา 2 เรื่อง
    เอ่อ..ขนาดไม่รักนะเนี่ย 555

  13. ขอรบกวนทั้งชุดนอน said, on กรกฎาคม 6, 2009 at 5:38 pm

    อ่านแล้วพาลสงสัย ว่า “คุณพิมปาย” ที่ว่านี่
    ใช่พิมปายเดียวกับในหนังสือ “ระยะทางอันห่างใกล้” ไหมครับ
    ถ้าใช่นี่ วันไหนว่างๆ คุณอ๋อช่วยแนะนำหนังสือเล่มอื่นๆของเธอให้ผมบ้างนะ
    ผมอ่านระยะทางอันห่างใกล้แล้วรู้สึกชอบแนวคิดการเขียนของคนเขียนคนนี้มากๆ

    ถ้าถามว่าชอบตรงไหน ผมว่าเธอมีคำศัพท์ในคลังเยอะ มีมุมมองที่ไร้จริตแต่เปี่ยมอคติ
    และมีการนำเสนอที่ไม่คิดจะ koss ass ใครดี 555+

    ในส่วนของหนังหว่วงนี่ ก็ถือว่ามันมีเสน่ห์ในแบบที่แปลกจริงๆ
    ผมนี่ดูหนังของเขาไม่กี่เรื่องนะ (เรื่องที่คุณอ๋อเอาภาพมาลงผมก็ไม่เคยดู หาดูไม่ได้เก่าจัด -*-)
    แต่ผมก็ยังไปหาหนังสือเกี่ยวกับเขามาอ่านเป็นเล่มๆ และหลงรักหนังของเขาหลายๆเรื่อง
    …ทั้งๆที่ยังไม่เคยได้ดู… คือเราไปอ่านแล้วซึมซับแนวคิดของหนังมาแล้วรู้สึกชอบน่ะ

    ชอบแต่หาดูไม่ได้ และไม่ได้กระตือรือร้นไปค้นหาอะไร
    เหมือนแค่อ่านแนวคิดก็ชอบและพอแล้ว
    แต่ในขณะที่บางเงอ อ่านแล้วชอบ มีโอกาสได้ดู แต่พอดูแล้วมึน
    ว่าแนวคิดที่เราอ่านมามันอยู่ในหนังเรื่องเดียวกันนี้จริงๆหรอ(วะ) 555+
    ทำไมดูแล้วไม่เห็นรู้สึกได้เลย แต่ถึงแม้จะผิดหวังจากหนังแต่ก็ยังหลงรักแนวคิดอยู่ดี

    มันเป็นเสน่ห์ที่แปลกประหลาดเอามากๆ…จริงๆ…

    เป็นเสน่ห์ที่งดงามจากการนำความช่างคืดอันชัดเจน
    มาเคลือบด้วยความสัมพันธ์อันความคลุมเครือ

    เห็นด้วยเลยที่บอกว่าถ้าหลงไปรักเข้าคงจะแย่แน่ๆ แต่ก็คงแก้ไขอะไรไม่ทันแล้ว…

  14. y u k ะ said, on กรกฎาคม 6, 2009 at 11:39 pm

    แวะมาหย่อนที่อยู่จ้า
    ยูกะ;
    4/4 ม.3 ต.ห้วยกะปิ
    อ.เมือง จ.ชลบุรี 20000

    จะระวังไม่หลวมตัวไปหลงนะคะ
    ผู้ชายแบบเนี๊ยย

    เดินทางระวังรถระวังเรือนะคะพี่แมงโก้
    ;)

  15. pattararanee said, on กรกฎาคม 7, 2009 at 7:19 am

    เคยเจอแต่มนุษย์(เกือบ)หว่องฯ
    เพราะตอนเ้ค้าเข้ามา
    เค้าไม่ได้หายไป
    แต่ทิ้งระยะห่างไว้เสมอ
    จนไม่รู้จะเรียก
    ความสัมพันธ์นั้นว่ายังไงดี

    ^___^

    บทสรุป
    ก็อยู่ตรงที่
    เราสองคน
    ยังมีระยะทางอันห่างใกล้
    ไว้เป็นกำแพง
    ที่ทำให้คนหนึ่งเจ็บปวด
    อีกคนลำบากใจ

    ทายสิคะ
    ว่าพี่อยู่ฝั่งไหน
    ^___^

  16. mango said, on กรกฎาคม 7, 2009 at 9:31 pm

    น้อยหน่า
    วันธรรมดามีเรียนทุกวันเลยค่ะ
    แต่ถ้าบ่ายวันศุกร์ ก็พอจะออกไปกระโดดโลดเต้นได้นะคะ

    คุณชุดนอน
    ใช่แล้วค่ะ คุณพิมปายคนเดียวกันนี่ล่ะ
    แต่นอกจาก ระยะทางอันห่างใกล้ กับ คิดถึงทุกวัน
    เราก็ไม่รู้แล้วว่าเค้าเคยเขียนเรื่องไหนอีก ^^”
    เรื่อง Chunking Express คุณชุดนอนอยากดูมั้ยล่ะ เราส่งไปให้ได้นะ

    น้องยู
    ขอบใจจ้ะ :)

    พี่เอี้ยง
    อืม.. ขอเดาว่าเป็นฝั่งแรกแล้วกันนะคะ
    แต่อ้อว่าไม่ว่าฝั่งไหน
    ต่างก็น่าจะรู้สึกดีกับความสัมพันธ์ไม่มีชื่อเรียกนี้นะคะ
    เพราะถ้าไม่เป็นอย่างนั้น
    ต่างคนต่างก็คงไม่รักษาความสัมพันธ์นั้นไว้ได้นานขนาดนี้หรอก
    เจ็บปวดแต่งดงามค่ะ
    ‘ปราย พันแสง บอกไว้แบบนี้ :)

  17. mango said, on กรกฎาคม 7, 2009 at 11:06 pm

    พี่ฝัน
    ถ้าตามที่คุณพิมปายบอก
    มนุษย์หว่องฯ เวอร์ชั่นผู้หญิงก็มีนะคะ
    คงจะเต็มไปด้วยความสับสนคลุมเครือไปแพ้เวอร์ชั่นชาย

    พี่ฝันไปได้เรื่องอะไรมามั่งเอ่ย
    อ้อเพิ่งเคยดูของคุณหว่องแค่ 3 เรื่องเอง

  18. ange* said, on กรกฎาคม 29, 2009 at 6:51 pm

    :)

  19. นวล said, on สิงหาคม 22, 2009 at 11:09 am

    …มาเห็นช้าไป อดสูดกลิ่นเชียงคาน


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: