:: mango

และเธอก็เศร้า

Posted in mind by mangomoment on สิงหาคม 4, 2009

crymalee

เดินออกมาจากที่ตรงนั้น
แต่ก็ชอบเหลียวหลังกลับไป

เฝ้าละเลียดความทรงจำต่อไปฝ่ายเดียวเนิ่นนาน
มองหาร่องรอยของบางสถานที่
ตามหากระดาษบางแผ่น
นึกถึงบางข้อความผ่านอณูอากาศ
ตราบใดที่การอ่านหนังสือของ Jimmy Liao จะยังทำให้คิดถึง
รู้ตัวเสมอเลยว่า, ยังคงไม่อาจลืม

ยังคงทำตัวเป็นนักเดินทางที่ย่ำเท้าอยู่กับที่
เป็นนักวิ่งที่วิ่งหนีอะไรไม่พ้นซักอย่าง
เป็นนักบริโภคที่เลือกเสพแต่เสี้ยวความทรงจำ
เป็นนักสะสมที่หล่อเลี้ยงตัวเองด้วยการเอาตัวไปหมกไปมุ่นกับสิ่งที่มีอยู่แต่ในโลกเสมือน
เป็นนักอะไรหลาย ๆ นัก
ที่ดูจะคุ้นชินแต่กับคำว่า ล้มเหลวและพลาดหวัง

กลางคืน ความเงียบ ความเหงา
บางครั้งก็นึกรักความงามของฟ้ากลางคืน
ยิ่งมืดเท่าไหร่ ฟ้ายิ่งสวยเท่านั้น
แต่ยิ่งมืด ยิ่งสวย
กลับยิ่งเงียบ
ไม่มีอะไรดังไปกว่าความคิดที่ทำให้รู้สึกใกล้ชิดตัวเองที่สุด
ทรมานตัวเองด้วยการกลับไปคิดถึงเรื่องในวันสุดท้าย
เหมือนจริงทุกอย่าง… เป็นความทรงจำที่มีทั้งเสียงและสี
ประโยคเดิม ๆ เหมือนถูกกด repeat เพื่อจดจำและยอมรับ
ยิ่งมืด ยิ่งเงียบ ยิ่งตอก-ย้ำ-ซ้ำลงไป

 

ตั้งแต่คืนนั้น
ไม่เคยนอนดับไฟ
ข้างนอกจะมืด จะเงียบ เท่าไหร่ก็ตามใจ
แต่สำหรับข้างใน
ไม่อยากให้มืด
ไม่อยากให้เงียบ
มากไปกว่านี้อีกแล้ว

Advertisements

20 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. pattararanee said, on สิงหาคม 4, 2009 at 7:59 am

    ฝนไม่ตกทุกวันหรอกนะ
    พอแดดออกฟ้าก็สวยเหมือนเดิม

    ^.^
    อย่าเหงานานนะคะ
    เรื่องสนุกยังรอเราอยู่จ้าาาา

  2. mangomoment said, on สิงหาคม 4, 2009 at 8:01 am

    :)
    พี่เอี้ยง~ เล่นแต่เช้าเลย
    พอได้นอนหลับยาว ๆ แล้วตื่นมาเจออากาศแจ่มใส
    ก็ช่วยให้รู้สึกดีขึ้นมากเลยค่ะ

  3. pattararanee said, on สิงหาคม 4, 2009 at 8:16 am

    work hard, play hard

    ;)

  4. มอเอ. said, on สิงหาคม 4, 2009 at 9:06 am

    work hard
    play harder

    555

  5. noina said, on สิงหาคม 4, 2009 at 11:46 am

    งั้นต้อง erase & rewind ;p

  6. oumikaca said, on สิงหาคม 4, 2009 at 11:48 am

    วันนี้พี่แมงโก้เป็นอะไรไปนะ
    สิ่งที่พี่บอกให้อุ้มทำ อุ้มก็ไปทำมาแล้ว
    ไปลากมานั่งคุยกันแล้ว
    เขาก็สัญญาว่าจะไม่เป็นแบบนั้นอีก
    บอกเขาแล้วเหมือนกันว่า
    ถ้าเมื่อไหร่ เขาผิดสัญญา
    เราทั้งสอง จะกลับไป ณ จุดเริ่มต้น
    “กลับไปไม่รู้จักกัน”
    เขาบอกว่า เขาสัญญา

    แต่อุ้มก็ไม่รู้หรอกค่ะ
    ว่าพอเวลาผ่านไป
    เขาจะลืมมันรึป่าว

    ก็ได้แต่กลัว
    ก็ได้แต่ภาวนา

    พี่แมงโก้ก็สู้ๆนะคะ
    อย่างพี่แมงโก้เก่งอยู่แล้ว
    ไม่นานพี่แมงโก้ต้องจัดการกับความรู้สึกได้แน่นอน :)

  7. jummdcu said, on สิงหาคม 4, 2009 at 5:39 pm

    เวลาที่เศร้า พี่มักจะบอกกับตัวเองเสมอว่า
    ‘มีคนเศร้ากว่าเราตั้งเยอะ’
    บางทีมันก็ช่วยได้บ้าง
    ในวันที่เราติดอยู่กับ ‘ตัวเอง’ มากเกินไป

    และมีคาถาวิเศษ
    ที่ขอยึดเป็นคาถาประจำตัวเวลาที่เราเศร้า
    ก็คือ
    ‘แล้วสุดท้าย มันก็จะผ่านพ้นไป’

    ถ้าตอนนี้ยังเป็นเวลาดึกดื่นของอ้อ
    ขอบอกว่า…อีกไม่นานก็เช้าแล้ว
    นะน้องสาว ^.^

    fighting fighting

  8. dramapixelbew said, on สิงหาคม 4, 2009 at 9:35 pm

    จิงมีเลี่ยวนี่ เศร้าแต่ก็อบอุ่นนะ ^^
    ยังไงก็ทำตัวอุ่นๆไว้นะคะ ฮึบๆๆๆ

    :)

  9. คนขายประกัน said, on สิงหาคม 4, 2009 at 11:31 pm

    ตัวการคือจิมมี่ เหลียว นั่นเอง !!

  10. คิ้วหนา said, on สิงหาคม 5, 2009 at 2:13 am

    นานมาแล้ว เราเคยบอกเพื่อนคนนึงว่า..
    “ความเศร้าเป็นสมบัติส่วนตัว
    ถ้าไม่ปล่อยมือโยนทิ้งเอง
    ก็ไม่มีใครมากระชากไปได้”
    …วันนี้เราก็ยังเชื่อเช่นนั้น

  11. mr-keys said, on สิงหาคม 5, 2009 at 4:32 am

    การอยู่กับความทรงจำถึงใครคนหนึ่ง

    โดยที่เขาคนนั้นไม่ได้อยู่ข้างๆเราอีกแล้ว

    … เป็นเรื่องที่ทรมานที่สุดเรื่องนึงในชีวิต เท่าที่ผมเคยผ่าน…

    แต่เพราะผมได้เคยใช้ชีวิตเช่นนั้น

    ผมถึงได้รู้ว่า ชีวิตและความรู้สึกในช่วงนั้น สำคัญเพียงใด

    สำหรับตัวผมในปัจจุบัน

    บุคลิกภาพส่วนหนึ่ง และกรอบความคิดในหลายๆเรื่อง

    เป็นผลลัพธ์ที่ได้จากช่วงเวลานั้น…

    และผมก็เชื่อว่า คุณเองก็คงจะได้อะไรดีๆไปจากช่วงเวลานี้ไม่น้อย เช่นกัน

    ขอให้ได้ทำในสิ่งที่รัก และอยู่กับคนที่คุณรัก

    อย่างมีความสุขนะครับ

  12. wa-ii said, on สิงหาคม 5, 2009 at 9:47 am

    การยังย่ำอยู่กับที่ การยังหันกลับไปมองแต่ที่ที่จากมา
    ถึงจะทำให้ต้องเจ็บปวดในหลายๆครั้ง
    แต่สำหรับเรานะ … เราก็ยังเลือกที่จะหันกลับไปมอง
    กลับไปซึมซับ ละเลียดกับความเจ็บปวด
    มากกว่าจะพยายามกำจัดมันออกไปแล้วพยายามก้าวขาเดินล่ััะ

    เพราะถึงยังไงก็คงฝืนเดินต่อไปได้ไม่ไกล
    เพราะถึงยังไงเราก็คงทำตัวเป็นคนไร้อดีตไม่ได้
    แล้วก็เพราะ ถึงตอนนี้มันจะเศร้าแค่ไหน
    แต่สิ่งที่เคยเกิด ความรู้สึกเราในช่วงเวลาก่อนนั้น มันก็สวยงามนี่นา

    เพราะงั้นหันกลับไปมองความสุขที่ผ่านด้วยความรู้สึกเศร้า
    มันก็เป็นอะไรที่เจ็บปวดอย่างเป็นสุขที่สุดเลย

    เอ เรามาหันหลังเดินกันดีมั้ย? :D

  13. mangomoment said, on สิงหาคม 6, 2009 at 2:07 am

    ขอบคุณนะทุกคน ;’)

    จะบอกว่าเราจดคอมเม้นหน้านี้ไว้ในไดอารี่ด้วยล่ะ
    เอาไว้เป็น quote ประจำใจเวลาเกิดเหตุการณ์แบบนี้อีก

    ขอบคุณนะ

  14. ขอรบกวนทั้งชุดนอน said, on สิงหาคม 6, 2009 at 3:33 pm

    มันเป็นช่วงเวลาที่ความทรงจำเป็นพิษน่ะครับ
    มันเกิดขึ้นได้ก็ผ่านพ้นได้ เพียงแต่แรกเริ่มที่พบเจอก็จะเจ็บปวดมากหน่อย

    …หรืออาจจะถึงขั้นโคตรเจ็บปวดไปเลยก็มี…

    ความทรงจำบางประเภทนั้นต้องการความสงบเงียบในการผุดขึ้นมาหลอกหลอน
    ดังนั้นการลืมตาเปิดไฟนอนอาจจะช่วยต่อต้านความทรงจำทำนองนี้ได้บ้าง
    แต่ถ้าจะให้ดี คงต้องพาตัวเองไปอยู่ในด้านที่สว่างของชีวิตด้วย

    ไปในที่ที่มีความสุข มีเรื่องอะไรให้ทำเยอะๆจนไม่ว่างมาคิดถึงอะไร
    และค่อยๆแอบเยียวยาตัวเองให้ไม่พ่ายแพ้แก่ความรู้สึกทำนองนี้

    เป็นกำลังใจให้นะครับ
    เสียดายที่แวะมาเจอหน้าบล็อกเอนทรี่น้ช้าเกินไป -*-

  15. loveseatstudio said, on สิงหาคม 19, 2009 at 5:57 pm

    เข้ามาเพราะเห็นชื่อ ‘และเธอก็เศร้า’
    นึกถึงเพลงที่เค้าร้องว่า.. ‘ทะเลก็ใกล้ และเธอก็เศร้า..’

    นอนเปิดไฟอยู่ทุกคืนเช่นกันค่ะ
    ฮึบ!

  16. mangomoment said, on สิงหาคม 20, 2009 at 8:15 pm

    แหะ แหะ
    ตอนเขียนเรื่องนี้ ก็เปิดเพลงนี้ฟังอยู่พอดีเลยค่ะ ^^”

    จริง ๆ ไม่อยากนอนเปิดไฟเลยค่ะ
    กลัวค่าไฟพุ่ง ^^”

  17. loveseatstudio said, on สิงหาคม 24, 2009 at 9:52 am

    อะ.. แนะนำให้ปิดแอร์
    จะสมดุลกันค่ะ [หรือประหยัดกว่าด้วย อิอิ]

    พอหัวใจสลายแล้วไม่ค่อยรู้ร้อนหนาวหรอก (ฮิ้ววว.. )

  18. mangomoment said, on สิงหาคม 24, 2009 at 12:31 pm

    :D
    เราขอเลือกร้อน ๆ หนาว ๆ ดีกว่าเจ็บจี๊ดเป็นพัก ๆ แบบนี้ดีกว่านะ

  19. sweetchok;) said, on กันยายน 29, 2009 at 5:13 pm

    ยิ่งมืด ก้อยิ่งทำให้เห็นดาว
    ดาวพวกนั้นอาจกลบเกลื่อนความเงียบได้ดีนะ

    ^^ ให้กับความเงียบสิ

  20. mangomoment said, on ตุลาคม 1, 2009 at 5:24 am

    แถวบ้านเรามองไม่ค่อยเห็นดาวเลยค่ะ
    เลยว่าจะแก้ขัดด้วยการส่งยิ้มให้ดาว Honey Stars ไปก่อน
    พอจะแก้ขัดกันได้มั้ยนะ :D


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: