:: mango

and the whole world smells sweet

Posted in diary by mangomoment on สิงหาคม 25, 2009

1.
บ่ายวันอาทิตย์
คนที่กำลังหลงทิศเดินสะเปะสะปะอย่างเรา
เหมือนได้เจอป้ายบอกทาง
อาจไม่ละเอียดเท่าแผนที่
แต่อย่างน้อยเราก็รู้ว่าควรจะทำอะไรต่อไป

pinyo

บางคน, กับงานที่ทำหรือสิ่งที่เรียนอยู่
อาจเป็นสิ่งที่ไม่ได้ชอบ แต่กลับเลือกจะอยู่กบัสิ่งนั้นเพราะทำให้รู้สึกมั่นคง
หลายคนเลือกเดินตาม pattern จบจากที่นี่ต้องไปต่อที่นู่น
พอใจกับตำแหน่งหน้าที่ มีเงินเดือนแน่นอน… แม้ว่าไม่ได้ชอบ
แต่คุณภิญโญกลับเลือกที่จะเดินออกมาจากความมั่นคงนั้น
เพื่อกลับมาทำสิ่งที่ตัวเองชอบที่สุด คือ การเปิดสนพ. open

ส่วนที่กระแทกใจเราอย่างจัง
คือ ตอนที่คุณภิญโญ บอกให้สลัดทิ้งความกลัว
“ตายเป็นตาย เจ๊งเป็นเจ๊ง” … คุณภิญโญย้ำประโยคนี้อยู่หลายครั้ง 
ไม่จำเป็นว่าต้องหาเป้าหมายของชีวิตให้เจอ
สิ่งสำคัญกว่าคือกระบวนการในการค้นหาตัวเอง
จงอย่าลืมว่า ข้างทางก็สวยงามไม่แพ้จุดหมายปลายทางเช่นกัน
:)

เป็น 4 ชั่วโมงที่ทำให้เราเคลิ้ม
ยังเป็น People Space ที่ทำให้เราตกหลุมรักรอบแล้วรอบเล่า
รวมถึงผู้คนที่ได้เจอ ทั้งพี่เอี้ยง พี่ตุ๊กตา พี่เมย์ พี่ต้อม
เรื่องราวของคนอื่น ๆ ในงาน
ความสุขุมอารมณ์ดีของคุณภิญโญ
และเพื่อนสาวหน้าตาแป้นแล้นอย่างหวาย,
ถ้ามุราคามิมี ‘ราตรีมหัศจรรย์’
บ่ายนั้นของเราก็เปี่ยมไปด้วยหรรษา และเป็นยิ่งกว่าแค่มหัศจรรย์
:)

 

 

 

2.

There was a boy…
A very strange enchanted boy.
They say he wandered very far, very far
Over land and sea,
A little shy and sad of eye
But very wise was he.

And then one day,
One magic day, he passed my way.
And while we spoke of many things,
Fools and kings,
This he said to me,
“The greatest thing you’ll ever learn
Is just to love and be loved in return.”

 

เราชอบฟังเรื่องรักของคนอื่น
พอพอกับที่ชอบฟังเรื่องราวที่ผ่านมาของคนอื่น
ขอบคุณที่เล่าเรื่องเหล่านั้นให้เราฟัง
ขอบคุณที่คุยเป็นเพื่อนเด็กเกเรไม่ยอมทำงาน
เราชอบวิธีที่คุณ*เล่าเรื่องของตัวเอง
มันโรแมนติก เรียบเรียบ
แต่เก๋และมีสไตล์เหมือนหนังของหว่อง การ์ ไว
:)

 

 
3.
ฝนปลายสิงหา
ไม่ได้ทำให้ไฟบางอย่างมอดลง
ต้องขอบคุณพี่เมด้วย
ที่มาสร้างกระแส โอ เมื่อมีไฟ ไฟ ไฟ ลุกขึ้นแรงจ้า ให้กับเรา :D

รู้สึกเหมือนเป็นแม่ครัวที่รื้อของทุกอย่างในตู้เย็นมาทำกับข้าว
มีอะไรอยู่ในห้อง เราหยิบมาใช้หมด
ระหว่างทำก็เปิด Paper Mache ของ Rita Calypso คลอตามไปด้วย
แหม.. มันช่างเข้ากั๊น เข้ากัน

 
อยากให้ทุกคนช่วยกันเลือกหน่อยจ้ะว่าชอบอันไหนที่สุด หรืออันไหนที่ไม่เข้าท่าเลย
ระบุให้ด้วยหน่อยนึงก็ได้ว่า ชอบปกอันไหน หรือชอบ item ที่ใช้ตกแต่งอันไหนเป็นพิเศษ
หรือถ้าจะเปลี่ยน ควรย้าย item อันไหนไปอยู่บนปกไหนมากกว่ากัน
รบกวนหน่อยนะจ๊ะ :)

 

อันแรกนี่เป็นแบบเรียบ ๆ ตกแต่งด้วยผ้าลูกไม้
แต่พิเศษนิดนึงตรงที่ด้านหน้ากับด้านหลังไม่เหมือนกัน

nb1

 

 

อันที่สองเป็นสมุดสันห่วง หน้าปกแข็งแรงทนทานมาก
มีน้องเต่าทองทำจากผ้ากำมะหยี่ไต่กระดึ๊บ ๆ อยู่บนปกลายชวนเวียนหัว

nb2

 

อันที่สาม ยังคงรักษารูปแบบลายจุด :D
แต่ proudly present มากตรงดอกไม้มุมขวาบนที่ทำจากกระดาษลัง
ย้ำ! กระดาษลัง :D

nb3

 

 

อันที่สี่ หนูมาลีกับแอปเปิ้ลสีแดง แด๊ง แดง
เล่มนี้ ส่วนประกอบทุกอย่างตัดมาจากถุงกระดาษล้วน ๆ จ้ะ

nb4

 

อันสุดท้าย ต่างจากเล่มอื่นตรงที่ห่อปกด้วยผ้าเลย
แต่งด้วยผ้ากำหยี่ตัดเป็นรูปคุณเป็ดผูกโบสีชมพูหวานแหววกำลังอินเลิฟ

nb5
รอฟังความคิดเห็นอยู่นะ
ติก็ยินดีนะ ไม่ว่ากันจ้ะ :)

Advertisements

22 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. mangomoment said, on สิงหาคม 25, 2009 at 4:13 am

    Read the papers. Keep aware
    while you’re lounging in your leather chair.
    And if things don’t look so good,
    shake your head and knock on wood.

    Can we be living in a world made of paper mache?
    Everything is clean and so neat.
    Anything that’s wrong can be just swept away.
    Spray it with cologne, and the whole world smells sweet.

    :)

  2. Wa-ii said, on สิงหาคม 25, 2009 at 7:05 am

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    อ้ออออ มันสวยน่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆ เลย
    เราจะทำมั่ง เราจาทำมั่ง
    ไม่ได้แล้วๆ ไม่ยอมๆ ๕๕๕๕๕๕๕

    เราชอบอันแรกที่สุดเลยอ้อ
    สวยแบบเรียบๆ ที่สำคัญ สีสวยหวานมากๆ :)

    ป่ะ เอาไปขายๆ :D

    เอ้อนะ เช้านี้จะตื่นมาปั่นสารคดี เลยแวะเข้าเน็ตก่อนซักนี้ด
    เข้าไดเค้า ตามเข้ามาบล็อกอ้อ
    เค้าเลยบ่ได้ทำงานเลยเนี่ย เคลิ้มอย่างเดียว ๕๕๕๕

    ปล. ทำไมต้องหน้าแป้นแล้นวะ ><

  3. ใหม่ said, on สิงหาคม 25, 2009 at 7:10 am

    กรี๊ดดดดดดด มาตามหวาย ฮ่าๆ
    เราชอบแบบที่สามจ้าอ้อ มันน่ารักมาก
    สี่น้ำตาล เราชอบสีน้ำตาลกับดอกไม้
    มันเข้ากันดียิ่งกว่าอะไรทั้งหมด งามมากๆ

    กรี๊ดด น่ารัก (บ้าไปแล้ว)

    ปล.ดีใจที่ไฟอ้อลุกโชนอีกครั้ง (ไม่เอาไฟโชนแสงนะ น่ากลัววววว)

  4. pattararanee said, on สิงหาคม 25, 2009 at 12:23 pm

    สมมติว่า เราค้นเจอสิ่งที่เราชอบและอยากทำ ในวันที่อายุมาก
    ก็ไม่ได้หมายความว่า เราจะทำมันได้ไม่ดีนะคะ

    เพียงแค่ ถ้าเราเจอกันเร็วหน่อย
    เราจะมีเวลาอยู่ด้วยกันนานขึ้น
    มันก็เท่านั้นเองนะคะ

    อย่าไปคิดมาก
    ช่วงวัยเรียน
    โปรดเรียนให้สนุก
    เพราะเราไม่อาจรู้อนาคตได้

    การกรอกประวัติส่วนตัว
    ในช่องอาชีพ
    มันก็มีแค่ รับจ้าง ราชการ บริษัทเอกชน ธุรกิจส่วนตัว และผู้ที่พิเศษๆ (จำไม่ได้ว่าอะไร)
    แต่มันก็มีเท่านี้จริงๆ นะ

    ดังนั้น เล่นให้จริงจังเข้าไว้
    แล้วเราจะเป็นช่าง…ในแบบที่เราอยากจะเป็น นะจ๊ะ พี่ว่า

    ^O^
    ปล.
    1 สมุด ชอบหมดเลย
    เลือกไม่ถูก แบบว่า พี่เป็นคนหลายใจ กิกิ
    2 น้องหวาย ไม่เหลิงหรอกมั้งคะ 555+ แต่จะ alert หน่อยๆ

  5. มอเอ. said, on สิงหาคม 25, 2009 at 1:42 pm

    พี่ชอบ 3
    แต่ถ้าซื้อให้คนอื่นจะเลือก 1
    (:

    น่ารักทุกเล่มเลยจ้ะ
    ทำนู่นนี่มาอวดบ่อยๆน๊า

  6. loveseatstudio said, on สิงหาคม 25, 2009 at 4:56 pm

    คิดว่าอันที่ 3 สวยสุด แต่โหวตอันที่ 4 ค่ะ
    (ของที่ถูกใจไม่ได้แปลว่าเป็นของดีที่สุด ฮ่าฮ่า)

    แอบหมั่นไส้นังเป็ดอินเลิฟตรงมุมปกเล็กน้อย..

  7. ขอรบกวนทั้งชุดนอน said, on สิงหาคม 25, 2009 at 4:58 pm

    ผมนี่…ไม่รู้จักใครในวงการสิ่งพิมพ์เลย
    ขนาดบ.ก.นิตยสารที่ผมเขียนงานส่งมาตั้ง 5 ปีผมยังรู้จักแค่ชื่อพี่เค้า
    เพราะผมไม่เคยไปที่ออฟฟิศนิตยสารเลย เป็นบุคคลลึกลับที่ส่งงานผ่านเมล์ไปวันๆ
    นี่ถ้าพี่บ.ก.เค้าเกิดเป็นอะไรตายไปนี่ ทางนิตยสารคงจะหมดการติดต่อกับผมไปเลย 555+

    ผมเองไม่เคยไปนั่งพูดคุยหรือรับฟังนักเขียนพูดอะไรด้วย
    กับนิตยสาร open นี่ถือว่าผมพลาดพอสมควร คือช่วงที่นิตยสารเขากำลังดัง
    ผมเพิ่งจะหันมาอ่าน a day ใหม่ๆ ว่าแล้วก็ติดอยู่กับ a day จนไม่ได้มองเล่มอื่นเลย
    มารู้ตัวอีกที open ก็ปิดตัวซะแล้ว ได้ยินข่าวคนอาลัยอยากให้สู้ต่อมากมายแต่ก็ต้องผิดหวัง
    ในท้ายที่สุดได้มาอ่าน หนังสือ“โอเพ่น ไดอารี่” จึงได้รับรู้เรื่องราวภายในว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง

    เสียดายมาก รู้สึกได้เลยว่าถ้าเกิดได้อ่านนิตยาสารของพวกเขา
    ต่อให้คนโง่ๆอย่างผมก็น่าจะมีแรงบันดาลใจอะไรใหม่ๆได้เหมือนกัน
    (ก็ค่อยมาดูกันใหม่ว่าหนังสือจากสนพนี้จะออกมาในรูปแบบใด)

    เกี่ยวกับเรื่องความกล้าในการออกไปตามฝันหรือความต้องการนั้น…
    สำหรับบางคนเรื่องแบบนี้มันก็เกินมือไปเหมือนกันนะ คือมันทำไม่ได้จริงๆ
    บางคนก็กล้าไม่พอ บางคนก็กลัวมากไป หรือบางคนก็เลือกแล้ว…ว่าจะมองความฝันอยู่ห่างๆ

    สำหรับผมแล้ว ตอนนี้เกลียดงานที่ทำมากๆเลย (ไอ้งานบ้า ไปตายซะ!)
    ในขณะเดียวกันก็มีความฝันที่ชัดเจนมาก(อยากเขียนนิตยสารแบบเป็นเรื่องเป็นราว)
    แต่ทุกวันนี้ก็ยังทำงานประจำเรื่อยมา แล้วหาเวลาว่างเขียนงานไปแค่ปีละ 3 – 4 งาน
    ฟังดูออกแนวปอดแหกจนน่าสมเพช แต่ในความเป็นจริงแล้ว
    การได้ใช้ชีวิตที่มั่นคงมันก็มีข้อดีของมัน และในขณะที่ความมั่นคงทำให้เราเบื่อหน่าย
    การแอบหนีไปพักใจกับความฝันเล็กๆบ้างก็ทำให้ชีวิตดูดีขึ้นมากเลยครับ ^^

    ถ้ากลับกัน เราไปไล่ตามความฝันเต็มตัวแล้วต้องพบเจอว่าความฝันมันไม่ได้สวยไปซะทุกอณู
    แล้วถึงตอนนั้นเราจะหนีไปพักใจกับอะไรได้อีก…ใช่ไหม? ด้วยกับคนบางคนนั้น…
    ความฝันมันจะสวยงามมากๆ เมื่อเราไม่เข้าใกล้มันจนเกินไป(แต่แอบเอื้อมมือไปหยิกมันสม่ำเสมอ)

    คุณอ้อได้ไปร่วมฟังและรับไฟของคนตามฝันมาแล้ว
    อย่าลืมลองหาวิธีใช้ไฟนั้นในรูปแบบของตัวเองด้วยนะครับ ^^

    ผมแอบเห็นท่านพี่เอี้ยงเขียนในเมนต์ข้างบนว่า “เราค้นเจอสิ่งที่เราชอบและอยากทำ ในวันที่อายุมาก
    ก็ไม่ได้หมายความว่า เราจะทำมันได้ไม่ดีนะคะ” สำหรับตัวผมเองที่มาพบเจอความฝันในวัยทำงานแล้ว
    อยากจะรบกวนขอใช้พื้นที่ตรงนี้บอกท่านพี่เอี้ยงว่า…
    “ท่านพี่ครับ…ได้พบเจอความฝันแต่ยังเด็ก หรือจะสู้ได้อยู่กับความฝันไปจนตาย
    พวกเรามาพยายามกันตามประสาผู้ใหญ่กันนะพี่นะ”
    (อยากจะเขียนว่า “ตามประสาคนแก่” แต่กลัวพี่ไม่ยอมแก่ไปกับผมด้วย 555+)

    ป.ล. ว่าแต่อยากรู้จังว่า “หน้าตาแป้นแล่น” นี่เป็นยังไงนะ 555+

    ป.ล. 2 ผมชอบเล่มแรกกับเล่มนู๋มาลีนะ
    ในขณะที่เล่มเต่าทองกับดอกไม้นั้น ผมกังวลเรื่องความแข็งแรงของพวกมัน
    ว่าถ้าเราพกพา โยนไปโยนมา หรือหยิบมาเขียนบ่อยๆ เต่าทองกับดอกไม้จะหลุดออกมาไหม
    (ที่บ้านคนอื่นนี่ เค้าเอาสมุดโยนไปโยนมาแบบบ้านผมไหมนะ 555+)

  8. พี่แป๊ด said, on สิงหาคม 25, 2009 at 5:06 pm

    ชอบสีเขียวของเล่มแรก แล้วก็ชอบลูกไม้ด้วย
    ชอบลายจุดด้วย เลยชอบใบสีน้ำตาลจ้า

    ป.ล.เล่มที่เป็นสันห่วงก็เก๋ดีจ้ะ

  9. พี่แป๊ด said, on สิงหาคม 25, 2009 at 5:12 pm

    พี่ว่า เอาลูกไม้หวานๆ มาลดทอนความเคร่งขรึมของสีน้ำตาลก็ดีนะ
    คือเอาลูกไม้มาประกอบเล่มปกสีน้ำตาลลายจุดน่ะ

  10. y u k ะ said, on สิงหาคม 25, 2009 at 6:27 pm

    ชอบอันแรกกับอันที่3จ้า
    น่ารักมากกก ;D

  11. is am are said, on สิงหาคม 25, 2009 at 7:12 pm

    เราชอบสันห่วง

  12. ต้อม said, on สิงหาคม 25, 2009 at 7:58 pm

    พี่ชอบสีเขียวที่เป็นลูกไม้ กับที่เป็นเต่าทองค่ะ น่ารักดี

  13. มอเอ. said, on สิงหาคม 25, 2009 at 9:11 pm

    ว้าวๆ
    มีพี่แป๊ดมาโหวตด้วยยย

  14. jummdcu said, on สิงหาคม 26, 2009 at 12:38 am

    สำหรับพี่ชอบแบบสุดท้าย เพราะหวานได้ใจไปเต็มๆ ว่าแล้วก็อยากทำมั่ง เพราะมีกระดาษ green read เหลือจากการทำของขวัญให้คนพิเศษเพียบเลย ^.^

  15. ฝันกลางวัน... said, on สิงหาคม 26, 2009 at 1:21 pm

    ชอบแบบที่ สี่ ทั้งลาย และสีที่ตัดกัน
    บาดตาดีเหลือเกิน ^^

  16. dramapixelbew said, on สิงหาคม 27, 2009 at 3:24 am

    โห ฮอตนะคะ เนี่ยคอมเม้นท์เยอะมาก 555

    บิวชอบอันที่เป็นหนูมาลี > < น่ารักๆ

    ปกสุดท้าย อยากให้ลูกเป็ดสีเหลืองอร่ามๆ ขนปุยๆ ถ้ามีเป็ดสีเหลืองนา ซื้อเลยยย5555*0*

  17. slowmotionpicture said, on สิงหาคม 28, 2009 at 1:26 am

    ชอบเล่มแรก สีสวย ไม่หวานมาก กำลังดี
    กับ เล่มสุดท้าย อันนี้กุ๊กกิ๊กน่ารักมากเลยค่ะ

    เห็นด้วยว่า ข้างทางก็สวยไม่แพ้ปลายทาง
    แต่ถ้ามัวแต่เพลิดเพลินกับข้างทางไปเรื่อยๆ
    ก็กลัวทำให้คนรอบข้างผิดหวังเหมือนกัน

    เพราะกำลังเป็นงี้อยู่เลยค่ะชีวิต ยังไม่มีจุดหมายแน่นอน 55 ;)

    ปล เราชื่อฝ้ายค่ะ nice to talk with u

  18. mangomoment said, on สิงหาคม 28, 2009 at 2:25 am

    ขอบคุณมากนะทุกคน
    จริง ๆ แล้ว นี่คือแบบสำรวจความต้องการของผู้บริโภคล่ะ
    555+



    :: waii
    เอาเลย ๆ ทำมาประชันกันนะ :D
    ก็หน้าหวายมันดูแป้นแล้นจริง ๆ นี่นา ;p

    :: ใหม่
    555+ เรามาสุมไฟด้วยกันเถอะ :)

    :: พี่เอี้ยง
    ขอบคุณค่ะพี่เอี้ยง
    หลังจากที่ได้ไปฟังวันนั้น ก็นึกได้ขึ้นมาเลยว่า
    เรื่องที่เรากำลังกลุ้มมันเป็นแค่จุดเล็ก ๆ ในชีวิตเอง
    เราต้อง play + learn = เพลิน เนอะ :)

    :: มอเอ.
    อยากทำอะไรอีกตั้งหลายอย่างแน่ะพี่เม
    แต่ความสามารถ + ฝีมือตอนนี้มีเท่านี้ ><
    พี่เมสอนถักผ้าพันคอหน่อยจิ

    :: loveseatstudio
    อื้อ เราก็ชอบอันที่ 4 มากที่สุดเหมือนกัน :)
    555+ เล่มเป็ดนี่ก็หวานน่าหมั่นไส้จนเราไม่กล้าใช้เหมือนกัน

    :: คุณชุดนอน
    สุดยอด! คอมเม้นของคุณทำเราอึ้งอีกแล้ว
    ขอบคุณนะ อ่านแล้วรู้สึกมีแรง :D

    ถึงนิตยสารของโอเพ่นจะปิดไปแล้ว
    แต่หนังสือของสนพ.นี้ก็ยังออกมาเรื่อย ๆ นะคะ
    ส่วนใหญ่เป็นแนวสังคม วัฒนธรรม และการเมืองค่ะ
    อย่าลืมอุดหนุนนะ :D

    แต่เราอยากทำงานที่คุณชุดนอนทำนะ (เพราะเราชอบกิน 555+)
    ถ้าเราตกงาน จ้างเราไปทำแทนก็ได้นะ!
    ใช่ ๆ มั่นคงเกินไปก็น่าเบื่อ
    เหมือนคนที่เนี้ยบเกินไป ก็ไม่น่าตื่นเต้นนั่นล่ะ

    เล่มเต่าทองนี้แข็งแรงชนิดตีหัวหมาได้สบายค่ะ ขอยืนยัน
    แต่เล่มดอกไม้นี่ กลัวมันหลุดเหมือนกัน
    คิดว่าต้องแก้ไขให้มันนูนน้อยกว่านี้

    :: พี่แป๊ด
    ขอบคุณนะคะ :)
    ขอบคุณสำหรับคำแนะนำด้วยค่ะ
    เล่มนั้น อ้อกลัวเอาลูกไม้มาแต่งเพิ่มมันจะยิ่งลิเกน่ะค่ะ :D
    แต่ไว้ทำล็อตหน้า จะลองดูใหม่นะคะ

    :: น้องยู
    ขอบใจจ้ะ :)

    :: พี่ปิ๊ก
    เป็นเล่มที่อ้อกำลังทดลองใช้อยู่ล่ะ

    :: พี่ต้อม
    เล่มแรกนี่ฮอตจริง ๆ แฮะ
    ส่วนเล่มสันห่วง อ้อก็ชอบตรงเต่าทองเหมือนกันค่ะ :)

    :: พี่จุ๋ม
    ดีใจจัง
    นึกว่าเล่มน้องเป็ดจะเป็นม่ายไปซะแล้ว
    พี่จุ๋มกำลังหวานแหววเหมือนน้องเป็ดอยู่รึเปล่าเนี่ยถึงชอบเล่มนี้ :D

    :: พี่จิว
    ที่ทำมาทั้งหมด อ้อก็ชอบเล่มนี้ที่สุดล่ะค่ะ
    หนูมาลีชนะเลิศ กริ๊บกริ๊ว~ :D

    :: บิว
    555+ เค้าโดนเราหลอกให้มาเม้นทั้งนั้นเลยล่ะ
    พอดีหาผ้าสีเหลืองไม่ได้ แล้วใจร้อนรีบทำเกิ๊น
    เล่มน้องเป็ดก็เลยออกมาเละกว่าเล่มอื่นไปหน่อย
    หนหน้า จะพิจารณาใหม่ทำใหม่ตามคำแนะนำจ้ะ :)

    :: slowmotionpicture
    แหม.. ถูกใจเล่มแรกไปอีกคน ดีใจจัง :)
    คงเหมือนเวลาเราไปเที่ยวนั่นล่ะเนอะ
    จอดแวะเข้าห้องน้ำตามปั๊มได้ แต่ก็อย่าลืมว่าต้องไปต่อ :D
    (เปรียบเทียบอะไรกันเนี่ย – -*)
    เราชื่อ อ้อ
    ยินดีที่ได้รู้จักนะ ฝ้าย :)

  19. - - In the w i n d's eye - - said, on สิงหาคม 29, 2009 at 6:24 am

    มาบอกว่า..

    ดู Ponyo จบไป 1 รอบ
    ดู Departures จบไป 2 รอบด้วย
    และเหมือนจะมีรอบต่อๆไปตามมาในไม่ช้า

    ไปดูถึง APEX เลย 555^^

    OST. ท่าน Joe ใน Departures – Memory สุดๆเลย จนบรรยายเป็นตัวอักษรไม่ถูก
    จนต้องไปรื้อฟัง Path of the wind ใน Totoro อีกหลายๆรอบด้วย
    กลิ่นอายยังคงเหมือนเดิม~

    ใน Dep ไม่รู้ว่าเค้าต้องการสื่ออะไรกันแน่กับ นงนางนวลสีขาว?

    ป.ล. 1. อ้อต้องชอบมากๆแน่เลยกับ Ponyo เมื่อดูหนังจบ !!!!ไม่เล่าเด๋ว สปอล์ย
    2. เพิ่งรู้ว่าชอบลายจุด นันชอบเป็ดอ่ะ แต่อยากให้มันมีตา กับปาก
    ทำเอานึกถึงพี่เป็ดน้อยในเจ้าขุนทองเลย
    3. หายไปเลยน่ะ – -*
    4. ที่นี่ฝนเริ่มตกทุกวันมา 3 วันแล้ว ชอบมาก หมอกเต็มเลยทั่วมอ. บนเขา
    รอบอ่างด้วย จนอดใจไม่ไหวที่ต้องไปสูดกลิ่นหอมๆ หลังฝนตก แถวนั้น
    5. จะเป็นยังไงเมื่อว่าที่ dentist ปวดฟันซะเอง >< , o_O miss or missing ?

    Tc*

  20. oumikaca said, on กันยายน 1, 2009 at 4:36 pm

    อุ๊ย กำลังทำหนังสือทำมืออยู่พอดีเลยค่ะ
    อาจารย์ให้ส่ง ในวิชา “การเขียนเชิงสร้างสรรค์”
    แล้วก็กำลังคิดไม่ออกว่าจะออกมาแบบไหนดี
    ได้ไอเดียจากพี่แมงโก้แล้ว อิอิ

    ขอบคุณนะคะ ^^

  21. เดือนฟ้า said, on กันยายน 3, 2009 at 6:49 pm

    ปก4 หนูมาลี สีสนุกดี :)

    ………………………………..
    ปล. รูปมะม่วงหน้าบ้าน สวยดีนะ

  22. กนกพร said, on ธันวาคม 10, 2009 at 8:44 pm

    สวยทุกอันเลย

    ชอบ ชอบ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: