:: mango

ศุกร์ สันต์ ฝัน ฝน

Posted in diary by mangomoment on กันยายน 11, 2009

1.

bluewhale

หลายคืนก่อนฝันเห็นปลาวาฬตัวโต
คุณปลาวาฬใจดีอนุญาตให้เราว่ายน้ำตามไปด้วยแบบไม่รังเกียจรังงอน
คนว่ายน้ำไม่เป็นแบบเรา ไม่เคยมีโอกาสมองโลกใต้ผืนน้ำ
แต่ในคืนนั้น… โลกใบนั้นได้เปิดประตูต้อนรับพาเราเข้าไปสัมผัส
โชคดีจังที่มีฝันไว้ให้ได้ชดเชย

ใต้ท้องทะเลสีฟ้าเขียวสงบงาม
อบอุ่นด้วยลำแสงจากแดดที่ทอประกายระยิบระยับลงใต้ผืนน้ำ
ทุกชีวิตใต้ผืนน้ำคงมองเห็นดาวด้วยสายตาเช่นนี้
เราว่ายกันไปแบบไม่รีบร้อน
ดอกไม้ทะเลกระเพื่อมไหวตามจังหวะคลื่น
ถึงแม้ไม่เจอเซบาสเตียน
แต่เรารู้สึกได้ถึง ‘Under the Sea’ ว่ามันช่างเริงรื่นแค่ไหน

บางทีก็อยากรู้ว่า Mermaid กับ Ponyo จะเสียใจมั้ยนะ
ที่ยอมแลกโลกสุขสงบไปพบความวุ่นวายข้างบนนั้น
ความรักอย่างเดียว…
มันจะเพียงพอต่อการดำเนินชีวิตบนโลกที่เต็มไปด้วยความโกลาหลหรอกเหรอ
เพราะถ้าให้เราเลือก
เราคงเลือกปลาวาฬใจดีมากกว่าผู้ชายแบบหว่อง การ์ ไว คนนั้น 

 

 
2.
ไม่เคยนึกรังเกียจฝน
ไม่ว่าจะกำลังทำอะไร หรือตกหนักเบามากน้อยแค่ไหนก็ตามแต่
เพราะเรารู้ว่าโลกหลังหมาดฝนมักทำให้เรายิ้มได้

afterrain1

afterrain2

บ่ายนี้ฟ้าฝนร้องไห้โยเยเกเรเป็นพิเศษ
น้ำขังล้นซอยฝั่งตรงข้ามเล่นเอาต้องพับขากางเกงแล้วเดินขโยกเขยกแบบจิงโจ้น้ำ
ระดับน้ำในคูคลองหน้าหอสูงจนเกือบถึงสะพานที่เราใช้ข้ามผ่าน
สิ่งที่น่าอิจฉาที่สุดคือต้นไม้ใบหญ้า
ตราบใดที่เราอาบน้ำแล้วรู้สึกสดชื่น
หลังอาบฝน บรรดาไม้ดอกไม้ประดับเหล่านั้นก็คงรู้สึกไม่ต่างกัน

 

 

3.
ถึงวันศุกร์ทีไร
รู้สึกทุกครั้งว่าต้องทำตัวให้มีความสุขเหมือนชื่อวัน

สองสัปดาห์ที่ผ่านมาได้แต่นั่งหน้าเมื่อย
มองหน้าจอเหลี่ยม ๆ มากกว่าหน้ากลม ๆ รี ๆ ของคนอื่น
หนังสือ-word-powerpoint วนเวียนไปมาอยู่แบบนั้น
นอนน้อยจนชิน
ฟังคำวิจารณ์จนชิน
ถ้ามีการวัดความสุขมวลรวมประชาชาติของเราในช่วงนั้น
อาจถึงขั้นได้ค่าติดลบ 

แต่อาการหน้าเมื่อยเปื่อยเซ็งทั้งหมดก็หายไป
เมื่อเราได้พบปะสองสิ่งนี้

bberry

mmelon

แล้ววันศุกร์ก็ลงเอยอย่างแสนสุขสมชื่อของมันจริงจริง
:)

Advertisements

20 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. dramapixelbew said, on กันยายน 11, 2009 at 11:09 pm

    อ๊ากกกก อยากกินๆๆๆๆๆ > <

  2. ขอรบกวนทั้งชุดนอน said, on กันยายน 11, 2009 at 11:53 pm

    1.
    เพิ่งจะค้นพบและได้รับรู้ว่า
    การระบายสีออกนอกกรอบนั้นช่วยทำให้ภาพวาดสวยมากขึ้นได้แบบนี้
    (ทำไมคุณครูสอนศิลปะไม่เคยบอก หรือพวกท่านก็ไม่เคยรู้
    เลยสอนให้เราเอาแต่ระบายอยู่ในกรอบตลอดเวลา)
    โดยส่วนตัวแล้วผมก็ว่ายน้ำไม่เป็นรวมถึงไม่เคยไปผจญภัยใต้ทะเลลึกเหมือนกัน
    (ในฝันก็ไม่เคยฝันถึง กลัวจมน้ำในฝันน่ะ…)
    ดังนั้นเลยไม่เคยสงสัยว่านางเงือกกับโปเนียวจะเคยหวนกลับมาคิดทบทวนไหม
    (โปเนียวนี่ยังไม่ได้ดูด้วยซ้ำ) แต่ที่รู้ก็คือ เซบาเตียนนั้น ไม่ว่าจะอยู่บนบกหรือในน้ำ
    เจ้าปูตัวนี้มันก็ร้องเพลงมีความสุขไปได้เรื่อยๆของมัน

    ในน้ำอาจจะสงบเกินไป นางเงือกเลยขึ้นฝั่ง
    บนบกอาจจะวุ่นวายเหลือเกิน แต่อย่างน้อยๆ บนบก…
    ก็ยังมีผู้ชายแบบอื่นนอกเหนือไปจากแบบหว่อง การ์ ไวอยู่อีกนะครับ ^^

    2.
    ผมเป็นคนชอบฝนมาก ดังนั้นจึงไม่ชอบเลยเวลาฝนหยุดตก
    คำว่า “ฟ้าหลังฝน” นี่ ยิ่งไม่ชอบทั้งความหมายตรงๆและแบบอุปมาเลย
    ผมไม่ชอบดอกไม้กับใบไม้ที่กำลังเปียกด้วย มันไม่ได้ดูชุ่มชื่นเลย
    สำหรับผม พวกมันดูเหมือนพวกมันกำลังร้องไห้มากกว่า

    อย่างเรื่องการอาบน้ำ…ลองอาบน้ำแบบที่เราไม่สามารถควบคุมฝักบัวได้เอง
    จะเจอจับอาบตอนไหนก็ไม่มีใครรู้(กรมอุตุนิยมฯก็นิยมการเดามั่วอีก)
    แถมพออาบเสร็จแล้วก็ไม่ได้มีผ้านุ่มๆมาเช็ดตัวแบบที่พวกต้นไม้โดนดูสิครับ
    เราอาจจะคิดใหม่ว่า ต้นไม้คงไม่ค่อยจะมีความสุขนักเวลาเจอฟ้าหลังฝน…
    ดังนั้นพออาบเสร็จทีไร…พวกมันเลยนั่งร้องไห้ทุกทีไป…

    3.
    ผมทำงานที่น่าเบื่อ เจอหน้าคอมทุกวัน แถมงานที่เบื่อยังเป็นร้านอาหาร… . ..
    การได้ทานของอร่อยๆจึงไม่ถือเป็นทางเลือกในการผ่อนคลายของผมมานานแล้ว
    ว่ากันว่า ถ้าเราทำงานที่เกลียด…เราจะสูญเสียความสุขที่คนอื่นจะได้จากงานของเราไป
    …ก้มมองดูตัวเองแล้ว เห็นท่าที่เค้าว่ามันน่าจะจริง…
    (ไรเนี่ยชั้น…เมื่อกี้ยังลั่นล้าอยู่เลย 555+)

    ป.ล. ต้นเดือนนี้อัพบล็อกเยอะไปแล้วผม เหนื่อยมากๆ
    บล็อกก็เลยรกไปด้วยตัวหนังสือเต็มไปหมด
    ไม่อัพแล้วงั้น พักบ้าง ขอหนีมานอนในกล่องคอมเมนต์สะอาดๆของบ้านนี้แทนได้ไหม
    (ปากกำลังขออนุญาติแต่ในมือหอบหมอนมาด้วยแล้ว
    คือกะว่าจะมาขอแบบแค่เป็นพิธีไง …ให้ไม่ให้ก็จะนอน 555+)

  3. mangomoment said, on กันยายน 12, 2009 at 12:10 am

    * บิว
    คงต้องดูรูป แล้วอาศัยจินตนาการรสชาติแก้ขัดไปก่อนแล้วกันจ้ะ :D

    * คุณชุดนอน
    1.
    ตอนเราวาด เราก็ไม่ได้ตั้งใจให้มันออกนอกกรอบหรอกนะ
    มือหนักไปหน่อย มันเลยออกมาแบบนั้น
    ซึ่งเป็นความบังเอิญที่เราก็ชอบใจมากเหมือนกัน :)
    ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่มีหรือไม่มีผู้ชายแบบอื่นนอกเหนือจากแบบหว่อง การ์ ไวน่ะสิ
    มันอยู่ที่เราที่ดันไปหลงกลวนเวียนอยู่กับผู้ชายแบบนั้น
    เข้าทำนอง ชอบเอง ช้ำเอง นั่นล่ะ :D

    2.
    มองแบบนั้น มันเศร้านะ

    3.
    อะไรกัน เราว่างานที่คุณชุดนอนทำน่าอิจฉาออกจะตาย
    อารมณ์เหมือนได้มีอู่ข้าวอู่น้ำเป็นของตัวเอง :D
    ลองไปกินอะไรแปลกใหม่ (แน่นอนว่าจากร้านอื่น) ไปค้นพบร้านใหม่มั่งสิ
    ความสุขในการกิน อาจกลับมาก็ได้นะ

    ปล. อนุญาตจ้ะ
    แต่บ้านนี้รกหน่อยนะ ต้องแหวก ๆ หาที่นอนเอาเองแล้วล่ะ :D

  4. pattararanee said, on กันยายน 12, 2009 at 8:06 am

    วาฬ น่า ร้าาาากกกกกกกกก

    ชอบให้ฝนตก
    แต่ควรไปตกที่ควรตกนะ
    ตกใน กทม. จนน้ำท่วม นี่ไม่ควรตกเล้ยยยยย

    ชีวิตวัยเรียน
    ทุ่มเทให้เต็มที่
    รับคำวิจารณ์ไปเต็มๆ น่ะดีแล้ว
    เพราะถ้าตอนทำงานจริงๆ
    เราอาจไม่มีโอกาสให้ลูกค้าวิจารณ์เป็นครั้งที่สองนะคะ

    ขนม น่า กิน จัง
    หิวเลยเนี่ย
    555+

    ดีจังที่น้องอ้อ สุข นะคะ

  5. is am are said, on กันยายน 12, 2009 at 8:11 am

    1.
    เพิ่งจะค้นพบและได้รับรู้ว่า
    คนว่ายน้ำไม่เป็นสามารถแหวกว่ายได้เฉกเช่นปลา
    เรื่องนี้ทำให้นึกถึงหลายสิบปีก่อนที่เราฝัน
    ตอนนั้นเราไม่สามารถเล่นเกม ‘วิ่งสามขา’ ได้เหมือนคนอื่น
    ไม่ว่าจะพยายามอย่างไร เมื่อครูผูกขาเราไว้กับขาอีกข้างของเพื่อน
    ตอนที่พยายามจะออกเดิน คือตอนเดียวกับทื่หกล้ม
    หลังจากเพียรพยายามอีกหลายครั้ง ครูก็ให้เปลี่ยนขา เอาอีกขาเข้ามาแทนขาเรา
    (และเราก็พยายามอ้อนวอนขอครูอีกหลายครั้งว่าขอเราลองใหม่เถอะ เราคิดว่าเราทำได้
    แต่ครูก็ไม่อนุญาตให้ลอง เพราะต้องหาเร่งหาคนไปแข่งขันในกีฬาสี
    ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเราไม่เคยเล่นเกมที่เรียกว่าวิ่งสามขาอีกเลย
    และมั่นใจว่าถ้าพยายามอีก เราก็คงล้มอีก)

    หลังจากนั้นอีกหลายปีต่อมา เราฝันว่าเราอยู่ในกีฬาสีที่โรงเรียนเก่า
    และเราก็เข้าแข่งขันวิ่งสามขา ในฝันขาเราและขาเพื่อนเข้ากันได้เป็นอย่างดี
    คล้ายความรู้สึกเดียวกันกับตอนที่ขี่จักรยานได้เป็นครั้งแรก
    ลมแบบเดียวกันกับที่ตีหน้าเย็นเย็นขณะที่กำลังวิ่ง
    ไม่น่าเชื่อว่าเราและเพื่อนพาขาทั้งสามเข้าเส้นชัยได้เป็นที่สอง.

    2.
    เราเป็นคนชอบฝนมาก ดังนั้นจึงไม่ชอบเลยเวลาที่ฝนหยุดตก
    ชอบจนสามารถเขียนเป็นตุเป็นตะถึงฝนได้เป็นเล่มเล่ม
    หรือว่าเรื่องราวทั้งหมดมักจะเกิดขึ้นในฤดูนั้น, ฤดูที่เปียกแฉะ
    ด้านมืดของจิตใจบอกว่า ผู้หญิงสวยที่สุดตอนที่เปียกฝน
    ด้านสว่างที่ไสวบอกว่า การเล่นน้ำฝนคือการขุดแคปซูลเวลาของวัยเยาว์ขึ้นมาดู

    เรายังจำวันที่เราเล่นน้ำฝนเป็นครั้งแรกในชีวิตได้จนถึงวันนี้ น่าแปลกดี

    สุขหรือเศร้าในสายฝน เราค้นพบมันได้จากสุขหรือเศร้าในใจเรา
    เพื่อนคนหนึ่งเขียนเอาไว้ในสมุดเล่มเล็กเล็กคล้ายย้ำเตือนเรา
    ทำให้เรานึกถึงตอนที่เรานั่งริมหน้าต่างตอนฝนตก
    เราชอบเอามือไปราน้ำฝนที่หล่นมาจากชายคา
    เอามือราน้ำแบบนี้ไม่มีใครว่าใครบ่น มีแต่เราที่สุขหัวใจ

    เราไม่เก่งเรื่องความรักเท่าไรนัก สอบไม่ผ่านเป็นส่วนใหญ่
    จึงมองว่ามันเป็นเรื่องยากมาตลอด
    แต่ที่เชื่อและยึดถือมาตลอด เราไม่เชื่อว่าความวุ่นวายภายนอกจะรบกวนภายในเราได้
    อาจเพราะเราเป็นคนที่ชอบอยู่อย่างสงบสงบท่ามกลางความพลุกพล่านก็เป็นได้

    มันไม่ใช่เรื่องอะไรอื่นใดนอกจากก้อนนิ่มนิ่มที่ข้างในอกข้างซ้ายนี่เท่านั้น
    ก้อนที่ทุกคนมี ปลาวาฬใจก็มี ผู้ชายแบบหว่อง การ์ ไวก็มี
    ทุกทุกคนมี
    และเราเชื่อว่ามันจะสามารถพาเราข้ามผ่านสิ่งใดใดไปได้
    ความรักอย่างเดียว, พอสำหรับคนที่คิดว่าพอ
    และไม่พอสำหรับคนที่..

    3.เราทำงานที่น่าเบื่อ แม้ไม่จ้องหน้าคอมทุกวัน แต่ก็ต้องเจอกับผู้คนสารพัด
    แม้เราจะเชื่อเรื่อง service mind แต่เราก็เชื่อเรื่อง when to shut the fuck up ด้วย
    ดูเหมือนเห็นแก่ตัว แต่เราเลือกปฏิบัติดีดีกับคนที่ดีกับเราเท่านั้น
    หันไปทางไหนก็ดูเหมือนทุกคนในสังคมก็เป็นอย่างนั้น
    ไม่ถึงกับเหี้ยใส่ แต่ก็ไม่ได้ทรีตจนลืมว่าตัวเรากำลังทำอะไรอยู่
    แม้จะไม่ใช่งานที่รัก แต่ก็ไม่ได้เกลียดจนถึงกับหนีให้ไกล
    ตัวเลือกและข้อแม้ของชีวิตคนเรามันไม่เท่ากัน

    บางทีการทำให้คนอื่นมีความสุขมันก็ต้องเชือดเฉือนด้วยพลังบางอย่างของเรา
    เราค้นพบว่าไม่ว่าจะงานอะไร ทำให้สมกับเรามันเลือกเรา.

    ปล. เดือนนี้อัพบล็อกไปเยอะมาก แต่ยังจะอัพต่อไป
    บล็อกเลยเต็มไปด้วยตัวหนังสือไปหมด
    คงเขียนต่อไปจนกว่าจะไม่รู้สึกอยากเขียนอะไร
    บางทีพลังของเราก็ขึ้นอยูกับคนอื่น
    คงต้องไปก่อน ไม่ชินกับการนอนบ้านคนอื่น.

  6. ขอรบกวนทั้งชุดนอน said, on กันยายน 12, 2009 at 2:54 pm

    ตายแล้ว…บ้านนี้เฮี้ยนมั่กๆ…นอนแค่คืนเดียวเจอ ‘เจ้าที่’ เลย 555+
    แต่ก็ทำให้รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเจ้าบ้านร่วมไปเสี้ยววินาทีนึงเลย
    เพราะคอมเมนต์ของคุณ is am are ตอบทั้งของคุณอ้อและเฉียดแทงของผมไปพร้อมๆกัน
    เอ้า! ไหนๆน้องอ้อเจ้าบ้านก็ไม่อยู่ งั้นผู้มาขออาศัยอย่างผมขอรับหน้าเสื่อเทกแคร์เจ้าที่แทนให้เอง
    (ว่าแล้วก็หักนิ้วเสียงดัง “กร๊อบๆ” ก่อนโปรยพรมปลายเล็บลงบนคีย์บอร์ด)

    * คุณ is am are
    1.
    เพิ่งจะค้นพบและได้รับรู้ว่า
    คำพูดบางคำนั้น เป็นจริงแม้กระทั่งในโลกแห่งความฝัน
    มีคนเคยบอกไว้ว่า “คนที่ทำเองไม่ได้…จะสอน”
    (คำพูดนี้เห็นชัดมากกับพวกที่ขยันอกหักเป็นกิจวัตร
    แต่พอเรื่องชาวบ้านกลับแนะนำได้เป็นฉากๆ บางทีต่อภาค 2 ได้อีกต่างหาก)
    โดยคำพูดนี้บอกกับเราว่าอย่าไปเชื่อคำพูดของคนที่ทำไมได้แต่มาสอนมาก
    เพราะมันเป็นจริงแค่ในระดับแนวคิด แต่ไม่สามารถยึดถือเป็นแนวทางปฏิบัติได้

    เหมือนกับคุณครูในฝัน…ที่ไม่ได้รู้อะไรอย่างแท้จริง
    คือเห็นเด็กวิ่งได้ไม่ดี ล้มบ่อย และไม่เร็ว
    ก็คัดออกและตัดโอกาสของเด็กที่จะได้สนุกกับการละเล่นวิ่งสามขาไปเลย
    โดยลืมคิดไปว่าทุกอย่างมีช่วงเวลาของมัน วันนี้ไม่ได้ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีวันได้
    ก่อนลุยจริงมันยังมีการฝึกฝนอยู่ด้วย แล้วในฐานะคุณครู แทนที่จะไปค้นหาเด็กที่เก่งแล้ว
    ตามจรรยาบรรณของครูควรไปมองหาเด็กที่ยังไม่เป็นแล้วสอนมากกว่า…
    เพราะนั่นคือหน้าที่ของครู แต่ก็อย่างว่า…มันก็เหมือนกับประโยคจบของคำพูดที่ยกมา…
    “คนที่ทำเองไม่ได้…จะสอน ส่วนคนที่สอนไม่ได้…ไปสอนพละ”

    คนเป็นครูคือคนที่สอนให้เรารู้ว่า ความรู้ที่มีอยู่ก่อนเราเกิดนั้นมีอะไรอยู่บ้างแล้ว
    หากแต่เป็นเราที่จะต้องเป็นคนตอบกับตัวเองว่า พอเกิดมาแล้วเราจะสามารถทำอะไรได้หรือไม่ได้บ้าง

    2.
    ผมเป็นคนชอบฝนมาก และถึงจะไม่ชอบเวลาที่ฝนหยุดตกเอามากๆ
    แต่ก็ระลึกอยู่เสมอว่า ในบางครั้งมันก็มีกรณียกเว้น

    เพราะผมจะภาวนาให้ฝนหยุดตกทุกครั้ง…หากเกิดกรณีว่าฝนกำลังตกใส่คนที่ผมรัก

    แน่นอนว่าก่อนจะภาวนาผมจะไถ่ถามความสมัครใจของเธอก่อน
    ว่าเธอกำลังอยู่ในอารมณ์อยากเล่นน้ำฝนหรือเปล่า ถ้าอยากเล่นก็จะได้ประหยัดธูปไม่ต้องภาวนา
    แต่หากเธอไม่อยากเปียก… ผมจะแถมทั้งเทียนไขและกระดาษไหว้เจ้าเพื่อเป็นสินบนขอให้ฝนจงหยุด
    เพราะในเชิงความรักแล้ว ความรื่นรมย์ของผมมีความสำคัญน้อยกว่าสุขภาพของเธอ

    ผมอ่านด้านมืดและด้านสว่างของคุณแล้วแอบตบเข่านึกชอบใจ
    ด้านสว่างนั้นเราละไว้ แต่ขอพูดถึงด้านมืดสักหน่อย เพราะมันเซ็กซี่ดี 555+
    (คุณผู้หญิงอย่าอ่านนะ ผู้ชายเค้าจะคุยกัน เอ๊! คุณอ้อ บอกว่าอย่าอ่านไง)
    ผมก็ไม่รู้ว่าทำไมแต่รู้สึกว่าผู้ชายมักจะชอบใจเสมอเวลาเห็นผู้หญิงเปียกๆเนี่ย
    โดยส่วนตัวแล้วผมคิดว่าคงเพราะไม่ว่าผู้หญิงที่เรียบร้อย แต่งตัวมิดชิด และสุภาพแค่ไหน
    ก็สามารถจะสุดแสนจะเซ็กซี่มีเสน่ห์ได้ ยามที่เนื้อตัวเปียกปอน

    ซึ่งในกรณีที่คำภาวนาแรกไม่ได้ผลจนคนรักของผมต้องเนื้อตัวเปียกไปหมด
    ผมจะรีบกลับลำเอาส้มและไก่ต้มไปถวายเพื่อภาวนาใหม่ขอให้ฝนตกต่อไป
    แต่ในขณะเดียวก็รีบพาเธอหลบเข้ามาในบ้าน และเริ่มต้นขึ้นกิจกรรมการเช็ด อบ แห้ง…
    ผมหมายถึงการหาผ้าขนหนูนุ่มๆมาช่วยเช็ดหน้าและหัวเธอให้แห้งน่ะครับ
    ซึ่งสิ่งนี้ถือว่าเป็น 1 ในสุดยอดกิจกรรมที่สายฝนประทานให้กับมนุษย์ผู้ชาย

    ด้วยการนั่งมองผู้หญิงเปียกอยู่เฉยๆ…หรือจะไปมีความสุขเท่าการได้จับต้อง ช่วยเช็ด
    และทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นภายใต้บรรยากาศที่โรแมนติกเป็นอันดับ 2 รองจากตอนหิมะโปรยปราย

    3.
    ผมทำงานที่น่าเบื่อ หนำซ้ำยังเป็นงานบริการ…ผมเกลียดงานบริการ…
    รวมถึงไม่สนใจเรื่อง service mind และ when to shut the fuck up ด้วย
    ดังนั้นพอเจอลูกค้าเฮงซวย ผมจะเถียงไม่หยุด ขี้หน้าด่าใส่ และทิ่มตามันทันทีที่มีโอกาส
    แต่เมื่อจำต้องอยู่ในแวดวงการให้บริการแล้ว… ผมเลยแอบยึดคติอยู่อย่างนึงว่า…
    “never miss a good chance to shut up” อ่านแล้วอาจจะฟังดูมันก็เหมือนๆกับประโยคที่บอกว่า
    when to shut the fuck up แต่มันไม่เหมือนครับ เพราะประโยคของผมนั้น
    ผมแปลเอาตามใจชอบว่า “เมื่อเจอปัญหาในการให้บริการ
    เราต้องอย่าพลาดโอกาสทองที่จะหยุดพูด…แล้วหันไปกระทืบอีพวกดอกทองนั่นให้ตาย!!!”

    ข้อดีก็คือ…ผมเป็นแค่แคชเชียร์เก็บเงิน ไม่ได้เป็นเดินเสิร์ฟพบปะลูกค้าอะไรมากมาย 555+

    ป.ล.
    ถึงที่นี่เจ้าที่จะแรง แต่ผมคงจะต้องขอวนเวียนอยู่แถวนี้ต่อไปอีกสักระยะนะครับ
    เพราะถึงแม้โดยส่วนตัวแล้วผมจะเคยชินกับการนอนบ้านตัวเองมากกว่าก็จริง…
    แต่ “ตัวหนังสือของผม” มันกลับจะรู้สึกคุ้นเคยกว่า หากได้มานอนบ้านของคนอ่าน
    ถ้าบางครั้งพลังของเราก็ขึ้นอยู่กับคนอื่นอย่างที่คุณว่ามาจริงๆแล้วล่ะก็…
    งั้นพลังในการเขียนของผมคงจะอยู่ที่คนอ่าน และหลังจากใช้พลังอัพบล็อกไปเยอะ
    ช่วงเวลานี้จึงถือเป็นช่วงเวลาของหยุดพักแวะมาชาร์ตแบตที่บ้านของคุณอ้อครับ ^^

    ป.ล. 2 ป้ายหน้า…บ้านท่านพี่เอี้ยง!! 555+

  7. jummdcu said, on กันยายน 12, 2009 at 5:56 pm

    ภาพน่ารักดีเนอะ
    อยากวาดรูปได้น่ารัก+เก๋ๆบ้างอ่ะ
    ขอบอกว่าชอบดทนสีฟ้าของปลาวาฬมากๆเลย

    เรื่องราวงของฝน
    ชอบความชุ่มชื้น แต่ไม่ชอบความเฉอะแฉะอ่ะ
    แต่ถ้าฝนตกแล้วต้นไม้ใบหญ้าสีเขียวสดใสอย่างนี้ก็ดีนะ
    เพราะสีเขียวเป็นตัวแทนของความสบายตา+สบายใจ

    วันศุกร์ที่ปรารถนาของพี่
    คือวันศุกร์ที่ไม่ต้องอยู่เวร
    ได้ขับรถกลับบ้าน
    บางครั้งก็อยู่บ้านทั้งเสาร์-อาทิตย์
    บางครั้งก็เด้งเข้า กทม. ทั้งเสาร์-อาทิตย์
    ให้ความสุขทั้งคู่ แม้จะแตกต่างก็ตามที
    ที่นึงสุขแบบนิ่งๆเนิบๆ
    ที่นึงสุขแบบละลานตา+ใจ
    จริงๆที่ไหนก็ได้ ที่ทำให้เราอยู่แล้วมีความสุข+ได้ยิ้ม+หัวเราะ ว่ามั้ยจ๊ะ

    เห็นขนมแล้วยั่วน้ำลายเหลือเกิน
    ที่นี่(ที่ที่พี่อยู่) ขาดแคลนขนมน่าตาสวยงาม+รสชาติเลิศๆ อย่างแรงเลยล่ะ
    เอาไว้จะเข้าไปหม่ำในเมืองกรุงละกัน
    หวังว่าเราจะได้หม่ำหนมหร่อยๆด้วยกันสักมื้อนะ ^.^

    ปล 1. ขอให้ความสุขอยู่กับอ้อนานๆ
    ปล 2. อะไรที่ทำให้วุ่นวายกาย+ใจ ขอให้ผ่านพ้นไปเน้อ
    ปล 3. ซีรี่ส์ธิโมส์ ดูดพลังงานในการอ่านอย่างมากมายเช่นกัน ณ ตอนนี้จึงยังจบลงไปแค่เล่มแรก เล่มที่อ้อบอกมานั่นแหละ ขอพักสมองสักพักแล้วค่อยลุยต่อ

  8. noina said, on กันยายน 12, 2009 at 6:44 pm

    โหลๆ

    คุณขอรบกวนทั้งชุดนอน…. เจ้าของ BE mag… ฝากทวงค่ะ ;p บอกว่าไม่เห็นมีอะไรส่งมาเลย

    คุณอ้อ…
    อยาก under the sea จริงๆ ไหมคะ
    19-20 นี้, เราจะไปดำน้ำ scuba
    มาด้วยกันไหมล่ะคะ?

    เดี๋ยวจะให้ลอง :]

  9. มอเอ. said, on กันยายน 12, 2009 at 8:09 pm

    น้องอ้อ
    พี่ว่าเอาคอมเม้นท์อีตาปิ๊ก กะ คุณชุดนอน
    มาสร้างกระแสให้ตัวเองเหอะ
    แบบ..ชั้นเนื้อหอมเหมือนกันนะยะ
    :D

    อยากไปดำน้ำเหมือนกัน
    ไหนอ้ะทริปหลีเป๊ะของเรา

  10. is am are said, on กันยายน 12, 2009 at 11:15 pm

    : )

    ไม่น่าเริ่มเลยจริงจริง ไม่น่าเลย
    ขอโทษเจ้าของบล็อกที่มาทำบล็อกสะอาดตาต้องแปดเปื้อน

    ผมว่าผมชอบคุณครับ คุณขอรบกวนทั้งชุดนอน
    (แต่ถ้าเกิดจะรบกวนผม มาชุดอื่นบ้างก็ได้)
    น่าเสียดายที่เราดันเป็นผู้ชายเหมือนกัน
    แต่ก็ยินดีที่ได้รู้จักจริงจริงครับ

    ตามอ่านความคิดเห็นคุณอย่างเงียบเงียบมาพอสมควร
    บางทีก็พยักหน้าหงึกหงัก บางครั้งเถียงค้านอยู่ในใจ
    แต่โดยสัตย์จริง, ชื่นชมมาโดยตลอดครับ
    คุณคงเป็นคนอ่านอย่างที่คนเขียนต้องการอย่างแท้จริง

    ต้องขอโทษที่ยังอ่านที่คุณเขียนไม่ละเอียดนัก แต่ก็รู้สึกขอบคุณที่ใส่ใจขนาดนี้
    และขอโทษจริงจริงที่ไป ‘เฉียดแทง’ คุณเข้า – แต่ตั้งใจครับ
    เพราะเก่งแต่เรื่องเอาชนะมิตรและสร้างศัตรู
    แต่บางครั้งศัตรูที่มีรสนิยมดีดีก็ทำให้ชีวิตมีรสชาติดีนะครับ : )

    ถ้าไม่ติดงานคงได้คุยกันยาวยาวกว่านี้นะครับ
    ขอตัวไปสอนพละก่อนนะครับ เด็กเด็กรอกันเต็มเลย

    ว่าแต่ว่าคุณไม่อยากใส่ชุดอื่นบ้างหรือ?

    เม.
    ใช้สรรพนามได้เห็นภาพมาก รู้สึกเป็นเกียรติอย่างสูง
    มันดูดีกับเราเกินไป เรียกอย่างอื่นเหอะ (:

  11. Wa-ii said, on กันยายน 13, 2009 at 9:39 am

    ไม่ได้ขี้เมาน้า
    มันไม่เมาซะหน่อย แอลกอฮอล์ 5 เปอเซนเอง ><

    ส่วนขนมข้างล่าง
    ดูไม่ออกแฮะอ้อ มันคือบลูเบอร์รี่? บนอะไรน่ะ เค้ก?
    ส่วนข้างล่างคือน้ำแข็งใส? :D
    สายตามีปัญหาจิงๆ
    ว่าแต่ นี่ไปเดทกับใครมาอีกล่ะหา ใหม่อีกล่ะเสะ :P

    ไปแล้ว ก่อนไปจะแวะมาบอกว่า
    น้องวาฬน่ารักมากๆเลยอ้อ :)

    ปล. เมื่อวานไปก็องดิดมา เอ้อ เอาแต่เที่ยวยังไม่เริ่มอ่านหนังสือเล้ย

  12. มอเอ. said, on กันยายน 13, 2009 at 12:26 pm

    น้องอ้อ

    กระแสเปลี่ยนแล้วอ่ะ
    อีตาปิ๊กมันชอบ ผช ด้วยกันซะแล้ว
    สงสารมนุษย์ชุดนอน
    555

  13. muchshima said, on กันยายน 13, 2009 at 2:36 pm

    1. เคยอยากลงไปใต้ทะเลลึกๆ คิดว่าคงสวยดี แต่ก็หวั่นๆว่าบรรดาสิ่งมีชีวิตแถวนั้นจะทักเราเกรียวกราวนึกว่าพวกเดียวกันเพราะหน้าตาและหุ่นให้เหลือเกิ๊น 555
    2. ชอบบรรยากาศหลังฝนตกยกเว้นกรณีน้ำท่วมนะคะ
    3. ทำไมถึงถ่ายรูปได้น่ากินขนาดนี้ค๊า น้ำลายหยดเลยนะเนี่ย

  14. mangomoment said, on กันยายน 13, 2009 at 3:26 pm

    โอย~ ช็อคมากกับคอมเมนต์หน้านี้
    >_<

    * พี่เอี้ยง
    อืม จริงด้วยสิคะพี่เอี้ยง
    ตอนอาจารย์ด่านี่อ้อยิ้มรับอย่างเดียวเลย
    (แต่ยิ้มแบบแหย ๆ นะ :D)
    พี่เอี้ยงไปงานถนนคนเดินสามแพร่งมั้ย
    ไปหาอะไรกินกัน :)

    * พี่จุ๋ม
    ขอบคุณที่ชอบค่ะ ดีใจจัง :)
    เห็นด้วยกับพี่จุ๋มค่ะ
    อยู่ที่ไหนก็สุขได้ ถ้าเราเห็นความสุขที่แทรกซึมในแต่ละที่
    เย้ เย้ รอกินหนมด้วยกัน :)
    ซีรีย์ธิโมส์อ้อชอบภาคที่เล่าเรื่องอดีตมากกว่าค่ะ
    เล่มที่ชอบที่สุดตอนนี้ก็น่าจะเป็น "ผีเสื้อลายตะวัน" ค่ะ
    (แต่ถ้าจะอ่านเล่มนี้ ต้องผ่าน "ปราสาททรายในสายฝน" ซะก่อนนะคะ
    ไม่งั้นเดี๋ยวจะกลายเป็นว่า เรื่องนึงไปสปอยล์อีกเรื่องนึงซะหมด)
    ขอให้ความสุขอยู่กับพี่จุ๋มนาน ๆ เหมือนกันค่ะ :)

    * คุณน้อยหน่า
    อยากไปค่ะ แต่กำลังสอบอยู่เลย :(
    คนว่ายน้ำไม่เป็นนี่เค้าให้ดำน้ำได้ด้วยเหรอคะ?
    ฝากคุณน้อยหน่าไปทักทายเซบาสเตียนก่อนแล้วกันค่ะ :)

    * พี่เม
    กระแสแบบนี้ไม่เอาเน้อ – -*
    เหะ เหะ ซักวันนึงล่ะค่ะ
    ตอนนี้ก็ หลีแป๊ะ กันไปพลาง ๆ ก่อนละกันนะ :D

    อือ ก็ดีนะคะ
    ให้เค้าไปสวีทแหววจู๋จี๋ดู๋ดี๋กันเอาเอง
    นึกถึงพระนางในละครจัง ทะเลาะกันก่อนแล้วค่อยชอบทีหลัง :D

    * หวาย
    แหม ก็เห็นมี friday party บ่อยเหลื๊อเกิน :D
    แม่นแล้ว บลูเบอรี่ชีสเค้ก
    อีกอันก็แคนตาลูปราดนมข้นร้านที่เคยไปกินกับหวายกับขวัญ
    เป็น lonely date ว่ะ วันนั้นทุกคนหนีไปอ่านหนังสือหมดเลย :(
    แอร๊ย อิจฉา
    อ้อคงไม่กล้าแวะไปร้านพี่เค้า จนกว่าจะถอดเทปสัมภาษณ์เสร็จว่ะ :D
    ตั้งใจอ่านหนังสือนะ
    (อย่าเอาแต่เล่นเน็ตเหมือนอ้อ ;p)

    * คุณมัช
    1.
    หุ่นเราก็เท่าปลาวาฬค่ะ
    แต่ก็มีข้อดีเหมือนกัน เพราะช่วยให้ปลาวาฬเข้าใจผิด หลงคิดว่าพวกเดียวกัน
    เลยผูกมิตรกันได้เร็วขึ้น :D
    2.
    น้ำท่วมหนัก ๆ นี่คงไม่ไหว
    แต่ถ้าอารมณ์น้ำขัง ต้องถกกางเกงเดินลุยน้ำนี่ ชอบมากเลย :D
    3.
    เหะ เหะ ขอบคุณค่ะ
    รสชาติดีเหมือนหน้าตาด้วยนะ ขอบอก :)

  15. ฝันกลางวัน... said, on กันยายน 13, 2009 at 3:41 pm

    เหมือนตัวที่บ้านเลย เป็นปลาวาฬเซรามิก
    ตัวอ้วนๆ อดีตเคยมีสีฟ้าใสๆ ปัจจุบันเริ่ม
    มอมแมมแล้วล่ะ

    ยังมีผู้ชายอีกจำพวก แบบนาย 1900 ไง
    ที่ไม่ยอมขึ้นฝั่งตลอดชีวิต

    ” Legend of 1900 ” นักเปียโนที่เติบโต
    บนเรือ (ไม่แน่ใจในชื่อเรื่องเป็นหนังเก่ามากแล้ว)

  16. Wa-ii said, on กันยายน 13, 2009 at 9:27 pm

    อ้อ
    ยังไม่ได้เตรียมสอบพรุ่งนี้เลยว่ะ
    เล่นเน็ตตั้ง 9 ชั่วโมงกว่าแน่ะวันนี้
    ติดกันด้วย ,, ตาแดงเลยเนี่ย TT

  17. loveseatstudio said, on กันยายน 14, 2009 at 11:34 am

    เว๊ยย.. พอเลื่อนมาถึงรูปสุดท้ายก็อยากกินจี๊ดขึ้นมาทีเดียว

    อยากฝันดีๆ แบบนี้บ้างจัง
    ช่วงนี้มีสองอย่าง นอนไม่หลับ กับ ฝันร้าย
    เลยอยู่ในสภาพนอนไม่พอตลอดเวลา

    อ่านคอมเม้นเพลินเลยทีเดียว อิอิ

  18. noina said, on กันยายน 14, 2009 at 12:37 pm

    ลงได้ค่ะ :]
    ถ้าไม่มี certificate, จะให้ทำที่เค้าเรียกว่า discover scuba diving ค่ะ
    คือคล้ายๆ ลองชิมลางดูว่าจะชอบไหม
    (ถ้าชอบ, ค่อยตัดสินใจเรียน
    ซึ่งก็ดีค่ะ เพราะว่าบางคนพอได้ลงไปอยู่ใต้ทะเลจริงๆ แล้วไม่ค่อยสบายใจ
    ก็จะได้เปลี่ยนใจได้)
    โดยมี dive master ประกบค่ะ :]

    แต่, เอ…
    ว่ายน้ำไม่เป็นเหรอคะ ><
    งานนี้ไม่รู้เหมือนกันแฮะ ฮา

  19. ขอรบกวนทั้งชุดนอน said, on กันยายน 14, 2009 at 3:39 pm

    ขออภัยคุณอ้อด้วยนะครับที่ทำให้กล่องคอมเมนต์เลอะเทอะ (/_\)
    เดี๋ยวจะหอบหมอนกลับ แล้วแบนตัวเองให้เองครับ

  20. mangomoment said, on กันยายน 16, 2009 at 9:25 pm

    * พี่จิว
    ชื่อหนังถูกแล้วค่ะ
    เป็นอีกเรื่องนึงที่อ้อชอบมาก ๆ :)

    * หวาย
    ช่างมันเห๊อะ
    ตอนนี้มากลุ้มวิชาอังคารหน้ากันดีกว่า T T

    * คุณโอ๋
    เค้าบอกว่า ถ้านอนแล้วไม่ฝันจะดีกว่านะคะ
    แปลว่า เราหลับสนิท สมองเราจะได้พักผ่อนเต็มที่ :)

    * คุณน้อยหน่า
    แหะ แหะ
    ถ้างั้นขอตามไปดูคนอื่นดำผุดดำว่ายก็ยังดีค่ะ
    แค่เห็นน้ำทะเล ก็คงพอจะรู้สึกว่าได้ใกล้ชิดปลาขึ้นมาบ้าง :D

    * คุณชุดนอน
    อย่าโทษตัวเองแบบนั้นสิ
    คุณไม่ได้ทำอะไรผิดซักหน่อย
    อย่างอนเลยนะ >_<


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: