:: mango

monster

Posted in mind by mangomoment on กันยายน 26, 2009

monster

When my inner monster is released, I hate myself
So stay away from me, the beast is ugly
I hate what I’ve become, the nightmare’s just begun
I must confess that …

 I am a monster

Advertisements

8 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. Estrellita said, on กันยายน 26, 2009 at 1:58 pm

    อ้อ เป็นอะไรไป?

    *คิดถึง

  2. is am are said, on กันยายน 26, 2009 at 2:52 pm

    คนเราทุกคนมีปิศาจในตัว
    และมักจะมนเวลาที่เราคิดใม่ถึง
    แปลกแต่จริง
    ทั้งที่ไม่ได้เรียก ไม่ได้เชื้อเชิญ
    แต่มันก็อยู่กับเราตลอดมา

    การลงโทษตัวเองไม่ใช่การขับไล่ปิศ

  3. is am are said, on กันยายน 26, 2009 at 2:56 pm

    การลงโทษตัวเองไม่ใช่การขับไล่ปิศาจร้ายในตัว
    ยิ่งโกรธ ยิ่งซ้ำเติม ก็ยิ่งมองไม่เห็นตัวเอง
    เรียนรู้และเข้าใจว่าคือธรรมชาติ คือเรื่องปกติ

    โลกมันโหดร้ายพอแล้ว อย่าทำให้จิตใจต้องหมองเศร้าไปอีกเลย
    เอาใจช่วยให้ผ่านพ้นและพบเจอวันที่สดใสในเร็ววันยิ้มยิ้มนะ.

  4. ขอรบกวนทั้งชุดนอน said, on กันยายน 26, 2009 at 6:00 pm

    มันมีอยู่ 2 วิธีที่จะใช้รับมือกับผู้คนที่เกิดอาการแบบคุณอ้อนี้ วิธีแรกคือการพูดอะไรฉลาดๆ คำคมสวยๆ และแง่คิดดีๆ ใส่ไปสัก 3 – 4 บรรทัด แล้วนั่งภาวนาให้คุณอ้ออ่านแล้วรู้สึกดีกับตัวเอง …ส่วนวิธีที่ 2 คือ การพูดโม้ไปเรื่อยเปื่อยจนกว่าคุณอ้อจะเริ่มงงๆว่านี่เรากำลังอ่านอะไรอยู่(เนี่ย) มันพูดอะไรของมัน(วะ) จนเผลอลืมคิดเรื่องมอนสเตอร์ในตัวเองไปชั่วขณะ…โดยส่วนตัวแล้วผมใช้วิธีแรกนี้ไม่เป็น… ฉะนั้น…แหะ แหะ

    เกี่ยวกับเรื่องของมอนสเตอร์หรือปีศาจร้ายในตัวมนุษย์นั้น คุณอ้ออาจจะทราบดีอยู่แล้วว่ามันมีกันทุกคน แต่ถึงจะรู้อยู่แล้ว แต่การที่ได้รับรู้ว่าคนอื่นก็(นิสัยไม่ดี)เป็นแบบเรา คงจะไม่ได้ช่วยให้เรารู้สึกดีกับสิ่งที่ได้ทำไปสักเท่าไหร่ (เหมือนเราเผลอฆ่าคนตายไป ถึงจะได้รู้ว่าก็มีคนอื่นที่ฆ่าคนเหมือนกัน เราก็คงยังรู้สึกผิดอยู่ดี)

    แต่แม้มันจะไมได้ช่วยให้ดีขึ้น แต่มันก็ถือว่าเป็นเรื่องจริง คือคนเรามีปีศาจในตัวกันทุกคน ที่สนุกมากขึ้นอีกก็คือคนนึงมีกันอยู่หลายตัวซะด้วย บางคนสนุกมากหน่อยก็มีปีศาจย้ายมาตั้งรกรากอยู่อาศัยตั้งเป็นตำบลกันเลยก็มี โดยปกติแล้วทั่วร่างกายเรามีมอนสเตอร์ยึดใช้เป็นทำเลทำกินอยู่เต็มไปหมด แต่ละตัวก็มีพิษสง ความสามารถ และอาวุธที่ใช้แตกต่างกันออกไป

    แน่นอน…รวมถึงมีจุดอ่อนที่ไม่เหมือนกันด้วย

    นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมพอเราพยายามจะที่จะกดมอนสเตอร์ตัวไหนสักตัวไม่ให้โพล่ออกมา ก็จะมีอีกตัวโพล่ออกมาแทนเสมอๆ ด้วยเพราะการจัดการมอนสเตอร์แต่ละตัวนั้นต้องใช้วิธีการต่างกันไปคนละแบบ ซึ่งก่อนที่จะพูดถึงเรื่องการปราบมอนสเตอร์ อย่างแรกที่เราจะต้องทำก็คือ “การรับรู้ถึงการมีอยู่ของมันซะก่อน”

    พูดเป็นเล่นไป บางคนก็ไม่รู้ตัวนะครับ ว่าตัวเองมีมอนสเตอร์ที่ร้ายกาจซ่อนอยู่เยอะขนาดไหน โดยคนที่ไม่รู้ตัวนั้นเวลาทำอะไรร้ายๆไปแล้วจะไม่ค่อยรู้สึกตัวหรอกครับ แอบสนุกซะด้วยที่ได้ทำอะไรใจร้ายใส่เพื่อนมนุษย์ด้วยกัน จนราวกับจะแยกไม่ออกแล้วว่าคนไหนเจ้าของร่างกาย – ตัวไหนมอนสเตอร์ที่โพล่ออกมายึดร่าง แต่กรณีของคุณอ้อไม่ใช่แบบนั้น…

    คุณอ้อรับรู้ถึงการมีอยู่ของมอนสเตอร์ในตัวเองดี และการได้รับรู้ความจริงอันน่ากลัวนี้ย่อมแลกมาด้วยการต้องนั่งรู้สึกผิดในสิ่งที่เราได้กระทำลงไปในคราบมอนสเตอร์เหล่านั้น แต่ไม่เป็นไรนะ เราทำผิดไปเพื่อที่จะให้เรารู้ว่าเราสามารถทำผิดได้ และเมื่อผิดได้แล้ว สิ่งต่อไปที่เราจะต้องทำก็คือป้องกันไม่ให้มันเกิดขึ้นอีก…หรืออย่างน้อยๆคราวหน้าก็ให้มันเกิดขึ้นยากๆหน่อย

    ในส่วนของการปราบมอนสเตอร์ภายในร่างของเรานั้น ต้องเข้าใจด้วยว่าเราปราบมันได้นะ แต่ไม่สามารถฆ่ามันให้ตาย หรือหยุดมันจากการเข้ามายึดครองร่างของเราได้ อ่านแล้วอาจจะงงว่าแล้วแบบนี้จะเรียกว่าปราบได้ยังไง(วะ) ก็นะ…เราปราบมันไม่ได้จริงๆนี่นา เพราะสิ่งที่เราทำในยามที่มันออกมาได้ก็คือ…เราสามารถแกล้งพวกมันได้ครับ…

    ลองจินตนาการภาพของคนที่กำลังจะต้องเร่งทำรายงานส่งอาจารย์ แต่พอนั่งลงหน้าจอคอมแล้วกลับพบว่าคีย์บอร์ดหายดูสิครับ นั่นแหละครับ เราจะใช้หลักการเดียวกันนี้ในการแกล้งมอนสเตอร์ในร่างเรากัน หลักการก็คือหลังจากเรารู้จักมอนสเตอร์ในร่างกายเราแล้ว เราจะต้องหมั่นศึกษาตัวเองดูด้วยว่า มอนสเตอร์แต่ละตัวเวลาที่มันจะออกมาทำงานนี่ มันใช้อาวุธอะไรในการทำมาหากิน

    อย่าง “อีเห็ดสด” มอนสเตอร์ที่อาศัยอยู่ในปาก เจ้าตัวนี้จะย่อยความโกธรในตัวของเราแล้วปล่อยลำแสงคำด่า ประโยคเสียดสี ชื่อพ่อชื่อแม่คนอื่น รวมถึงสัตว์เลื้อยคลานนานาชนิดออกมาทางปาก ซึ่งเราหยุดการก่อตัวของอารมณ์โกธรไม่ได้แน่ๆ เพราะเรายังไม่ได้บรรลุโสดาบัน แต่ถ้าเรารู้จักอีเห็ดสดดี…พอมันจะออกมาทำงาน เราก็สามารถเอาปืนลำแสงของมันไปซ่อนไว้หลังตู้เย็นก่อนได้ ด้วยการให้เราสัญญากับตัวเองไว้ว่ายามใดที่เราโกธรจัดๆ เราจะไม่อ้าปากพูดเด็ดขาด คือรู้ว่ากำลังโกธรมันหยุดยาก แต่เราก็หยุดแค่ปากเอาไว้ให้ได้ก็พอ หน้าจะแดง มือจะกำหมัด จะกระทืบเท้า หรือลงไปนอนดิ้นๆบนพื้นก็ได้ แต่อย่าพูดเด็ดขาด

    เพราะสิ่งที่กำลังจะหลุดออกจากปาก มันจะทำให้เรารู้สึกเสียใจในภายหลัง

    ถ้าเราทำได้ เพียงเท่านี้อีเห็ดสดก็หมดฤทธิ์ และถึงมันจะไม่ตายแต่ก็ต้องกลับไปนอนรอยิงลำแสงใหม่ในคราวหน้าที่เราโกธรแทน ซึ่งพอถึงคราวหน้าเราก็อดกลั้นแบบนี้อีก มันจึงเป็นการวัดกันว่าเราจะอดกลั้นได้นานมากพอที่จะส่งอีเห็ดสดให้ตรอมใจจนหนีไปบวชชีพรหมได้ไหม หรือเราจะหลุดปากแล้วทำร้ายทั้งจิตใจตัวเองและคนอื่นไปเสียก่อน

    แต่เราก็ต้องระวังด้วย เพราะบางครั้งมอนสเตอร์ก็อาจจะออกมาทำงานมากกว่า 1 ตัว อย่างตอนโกธรๆ ถ้าเรามัวแต่ไปริบอาวุธของอีเห็ดสดก็อาจจะพลาดท่ามองไม่เห็น “อ้ายกู๋หว่าไจ๋” มอนสเตอร์อีกตัวที่ปั้มพลังโกรธให้ออกมาเป็นพลังหมัดได้ ว่าแล้วเราก็เลยไม่พูดไม่จาให้ใครต้องเจ็บช้ำน้ำใจ แต่เดินเข้าไปต่อยหน้าคู่กรณีให้มันเจ็บปวดรวดร้าวไปทั้งตัวซะอย่างนั้น -*- ไอ้แบบนี้ก็จะพาลเสียใจภายหลังอีกเหมือนกัน งานนี่เราก็ต้องสังเกตลักษณะการเข้างานออกกะของเหล่ามอนสเตอร์ในตัวเราให้ดีๆ จะได้รู้ว่าควรจะริบอาวุธตัวไหนก่อนตัวไหนหลัง

    งานนี้เหนื่อยแน่ครับ เพราการเป็นคนดีมันลำบากมาก (ผมชั่วมาตลอดชีวิตเลยเข้าใจดี) เพราะมอนสเตอร์มันมีหลากหลายสายพันธ์และมาได้จากทุกทิศทางของอารมณ์ เรียกว่าจำกันเหนื่อยเลยแหละ ยกตัวอย่างเช่นมอนสเตอร์ “ชั้นโนรีสั้น” ที่ชอบดลใจให้เรางอนอะไรไร้สาระใส่คนรอบข้าง (บางครั้งเป็นหนักถึงขั้นงอนอะไรแปลกๆด้วย อย่างเช่นไปปีนไปงอนอยู่บนเสาไฟฟ้าหรือตามคอสะพานลอยอะไรแบบนั้น) หรืออย่างมอนสเตอร์ฝาแฝด “พี่แกงเขียวหวานกับน้องข้าวขาหมู” ที่พอเราเซ็งได้ที่มันจะเอาความเซ็งไปแปรรูปเป็นความหิวทำให้เราอยากกินแกงกะทิและของมันๆ จนเราต้องมายืนเสียใจภายหลังอยู่บนตาชั่งทุกทีไป ไล่ยาวไปจนถึง มอนสเตอร์ “นายเท้าซ้ายต้นไม้ขี้เหงา” ที่จะทำให้คนโสดรู้สึกหิวโหยและโหยหาความรักความรักอุ่นๆทุกครั้งที่อ่านงานเขียนของคุณทรงกล บางยี่ขัน…

    ซึ่งในจำนวนนี้มอนสเตอร์ที่ร้ายและขยันทำงานมากที่สุดตัวนึงก็เห็นจะเป็น “คุณเธอ”

    คุณเธอนั้นจักได้ว่าเป็นมอนสเตอร์ชนิดตามเก็บตก คือพอมีมอสเตอร์ตัวไหนออกไปทำงานแล้วสำฤทธิ์ผลกลับมา เจ้าคุณเธอก็จะหลั่งสร้าง “รู้สึกผิด” เข้าสู่กระแสเลือด ทำให้เรารู้สึกแย่กับสิ่งที่เราเพิ่งทำไป จากเอนทรี่นี้ผมก็ไม่รู้หรอกว่าคุณอ้อเพิ่งจะถูกมอนสเตอร์ตัวไหนทำงานลุล่วงไป แต่ที่แน่ๆคือตอนนี้คุณกำลังถูกคุณเธอคอยตามเก็บตกหลอกหลอนเล่นงาน ฟันธง!

    วิธีปราบคุณเธออาจจะยาก แต่ก็ทำได้และมีหลายวิธีครับ อย่างการใช้วิธีสัญญากับตัวเองว่าจะไม่ปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก (คราวหน้าจะริบอาวุธของมอนสเตอร์ให้ได้คอยดู) วิธีนี้ทำแล้วลองเอาไปบอกเพื่อนๆด้วยก็ดี เพราะการสัญญากับตัวเองในแบบที่มีคนรอบข้างเป็นพยาน มันจะเพิ่มความขลังขึ้นอีก 68% หรืออาจจะใช้วิธีเขียนระบายมันลงในพื้นที่สาธารณะ…แบบในบล็อกนี้ แล้วรอรับกำลังใจจากคอมเมนต์ดีๆ …แต่วิธีนี้อาจจะเสี่ยงต่อการเจอคอมเมนต์บ้าๆบอๆและยืดๆยาวๆ…แบบนี้ได้ 555+

  5. มอเอ. said, on กันยายน 26, 2009 at 9:17 pm

    เป็นอะไรจ๊ะ

  6. mangomoment said, on กันยายน 28, 2009 at 12:06 am

    ขอบคุณนะทุกคน
    ขอบคุณคอมเมนต์ยาว ๆ ของคุณชุดนอนด้วย :D
    ตอนนี้เรากำลังเจรจากับปีศาจ
    บอกให้เค้าหายตัวกลับบ้านไปได้แล้ว
    ถึงมันจะเป็นปีศาจที่ดื้อแสนดื้อ
    แต่เราจะพยายาม

  7. loveseatstudio said, on กันยายน 28, 2009 at 12:09 pm

    ปีศาจดูน่าสงสารจัง อิอิ..

    โอ๋เคจมีวิธีจัดการกับปีศาจสองวิธีนะ
    1. ใ้ห้ในสิ่งที่เค้าต้องการ
    2. อย่าไปตามใจมัน ยิ่งเลี้ยงยิ่งโต

    ยากทั้งสองวิธีเลย.. ไม่ค่อยเวิร์กด้วย
    ตอนนี้มีวิธีที่ 3 คุณ(น้อง)อ้อ อาจไม่ชอบ แต่เวิร์กมาก

    3. รอ รอให้เค้าหายบ้าไปเอง

  8. pattararanee said, on กันยายน 28, 2009 at 12:50 pm

    น่าสงสารเจ้าปีศาจน้อยในตัวเราจัง
    บางที ก็ควรปล่อยให้มันได้ใช้จินตนาการบ้างนะคะ
    บ่อยๆ ที่พี่ปล่อยให้ออกมาเพ่นพ่าน
    บางครั้งก็สร้างเรื่องปวดหัวพอดู
    แต่บางที ปีศาจตัวนี้
    ก็สอนให้เรารู้จักตัวเราเองมากขึ้นนะคะ

    จาก
    นางฟ้าภาคมาร

    อิอิ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: