:: mango

เม่นเม่น

Posted in doodle, mind by mangomoment on ตุลาคม 26, 2009

porcupine

The porcupine
Can climb up pine.
On bark and leaves.
It loves to dine.
The porcupine
has porcupins
That sprout out from
Its porkuskin,
And if you touch one,
You’ll complain;
The porcupine’s
A porcuPAIN.

– Douglas Florian’s poem

 

เม่นเม่นใช้ชีวิตในป่าใหญ่ลำพังจนเคยชิน
กินข้าวตัวเดียว
ปีนต้นไม้ตัวเดียว
นอนตัวเดียว
ไปไหนมาไหนตัวเดียว

จนวันนึงที่เม่นเม่นพบใครอีกคนในป่า
เขาชวนเม่นเม่นคุย
เขาเล่าเรื่องราวในชีวิตอันยาวนานของเขาให้เม่นเม่นฟัง
เขาไม่ใช่นักเล่านิทาน แต่เขามีเรื่องเล่ามากมาย
เรื่องราวต่าง ๆ จากปากเขา ทำให้เม่นเม่นเพลิดเพลิน

ทีละเล็กทีละน้อย,
เม่นเม่นเริ่มเสพติดการสนทนากับเขา
ทุกเย็น เม่นเม่นเดินออกจากโพรง เพื่อไปพูดคุยกับเขา
บางครั้งที่เม่นเม่นเสียใจ ก็มีเขาคอยปลอบโยน
บางครั้งที่เม่นเม่นรับมือกับเรื่องยากยากไม่ถูก ก็มีเขาคอยให้คำปรึกษา

จนวันนึงที่เขามอบแอปเปิ้ลให้เม่นเม่นหนึ่งผล
ถึงเม่นเม่นจะกินลูกสน ลูกโอ็ค ใบไม้ใบหญ้าจนชิน
แต่เม่นเม่นจำได้ดีว่ารสชาติหวานกรอบของแอปเปิ้ลเป็นยังไง
เม่นเม่นได้แต่ถือแอปเปิ้ลผลนั้นไว้ ไม่กล้ากัดกิน
เพราะเม่นเม่นกลัวว่า หากมีคำแรก ก็จะมีคำที่สอง สาม สี่ ตามมา
เมื่อถึงวันที่แอปเปิ้ลในมือว่างเปล่า
เม่นเม่นคงไม่รู้จะไปหาผลไม้ชนิดนี้ได้ที่ไหนอีก
เพราะในป่าของเม่นเม่นไม่มี

จนวันนึงที่เขาเอ่ยปากชวนเม่นเม่นออกไปเดินเล่นที่อื่น
ที่ที่ไม่ใช่ป่าเดิมที่เม่นเม่นคุ้นชิน
ที่ที่เม่นเม่นก็ไม่รู้ว่าจะมีต้นสนให้เม่นเม่นปีนเล่นอีกรึเปล่า
เม่นเม่นจึงปฏิเสธ
เขาเสียใจ, เม่นเม่นรู้

แต่เม่นเม่นไม่กล้าจริงจริง
ไม่กล้ากินแอปเปิ้ลผลนั้น
ไม่กล้าเดินออกจากป่า
ไม่กล้า ไม่กล้า ไม่กล้า จึงได้แต่ปฏิเสธ
เม่นเม่นกลัวว่าขนแหลมเล็กของเธอจะทิ่มแทงให้เขาเจ็บปวด
เม่นเม่นจึงพยายามเก็บตัวเงียบเงียบอยู่ในโพรงที่เคยคุ้น

เม่นเม่นไม่กล้า ไม่กล้าจริงจริง
เม่นเม่นกลัวความเสียใจ
และหวาดกลัวการมีความสุข.

Advertisements

17 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. pattararanee said, on ตุลาคม 26, 2009 at 12:39 pm

    เม่นเม่นน้อยผู้น่าสงสาร
    หรือว่า เจ้าเม่นเม่น
    จะโดนแม่มดสาป…

    เดี๋ยวไปตามหานางฟ้ามาแก้คำสาปก่อนนะคะ

    ฟิ้ววววววววววว!!!

  2. is am are said, on ตุลาคม 26, 2009 at 1:51 pm

    ( :

    เม่นเม่น, ไปวิ่งเล่นกันเถอะ.

  3. shachou said, on ตุลาคม 26, 2009 at 2:47 pm

    น่าเศร้าจริงหนอน้องเม่น

    ถ้าอยากให้มีอะไรดีๆ เกิดขึ้น น้องเม่นคงต้องสร้างโอกาสให้มันเกิดขึ้นเองนะ

  4. mangomoment said, on ตุลาคม 26, 2009 at 3:51 pm

    โห ทั้ง 3 คนมาไวมาก

    พี่เอี้ยง..
    ไม่ต้องตามหาหรอกค่า เพราะพี่เอี้ยงเป็นนางฟ้าอยู่แล้ว
    (อย่าลืมหลังไมค์มาซักร้อย สองร้อยนะคะ) :D

    พี่ปิ๊ก..
    ไม่เอา เม่นเม่นเหนื่อย อ้วน ง่วง อยากนอน ;p

    พี่นิน..
    หวังว่าซักวัน น้องเม่นคงกล้าเปลี่ยนแปลงอะไร ๆ มากกว่านี้ค่ะ :)

  5. Wa-ii said, on ตุลาคม 26, 2009 at 6:04 pm

    เม่นเม่นไม่กล้าไป
    เพราะก้าวไม่ไหว
    หรือเปล่าน้อ
    (โปรดพิศพุง แอบเผละเผละชอบกล 55)

  6. oumikaca said, on ตุลาคม 26, 2009 at 6:46 pm

    เม่นน้อยยยย
    เจ้าหวาดกลัวการมีความสุข
    เจ้าคงยังไม่รู้สินะ
    ว่าการมีความสุข
    ไม่ต้องการอะไรมากกว่ามีความสุข
    ไม่ต้องต้องเปิดดิกส์ ไม่ต้องหาความหมายอะไรด้วยซ้ำ
    ก็แค่มีความสุข แค่นั้นเอง :)

    ปล.
    เจอเต้าเจี้ยวแล้วค่ะพี่แมงโก้ > <
    ดีใจสุดๆไปเลยยยย

    พี่แมงโก้ก็เปิดเทอมแล้วหรอคะเนี่ย
    ตั้งตัวไม่ทันล่ะซิ อิอิ

  7. มอเอ. said, on ตุลาคม 26, 2009 at 9:15 pm

    เม่นเม่นต้องฟังเสียงหัวใจตัวเองให้ดี

  8. y u k ะ said, on ตุลาคม 27, 2009 at 12:33 am

    ไม่เป็นไรนะเม่นเม่น
    :(

  9. ฝันกลางวัน... said, on ตุลาคม 27, 2009 at 2:08 pm

    ความกลัวทำให้เรารอบคอบ
    ความกล้าทำให้เราเข้มแข็ง
    อย่ากลัวที่จะกล้า
    แต่ให้กล้าแม้ในสิ่งที่กลัว
    สักวันเนอะ เม่นเม่น ^^

  10. jummdcu said, on ตุลาคม 27, 2009 at 7:18 pm

    บางที
    ถ้าเราต้องทำให้ใครเจ็บปวด
    แล้วเราต้องเจ็บปวด
    เราอาจเลือก(มองหา)
    สิ่งที่ไม่ทำให้ใครต้องเจ็บปวดเลย

    คงขึ้นอยู่กับว่า
    เราจะมองเห็น “สิ่งนั้น” หรือเปล่า
    หวังว่าน้องสาวจะหา “สิ่งนั้น” เจอนะ

    ขอให้มีความสุข
    โดยที่ไม่ต้องหวาดกลัวใดๆเน้อ

    ^.^

  11. ขอรบกวนทั้งชุดนอน said, on ตุลาคม 28, 2009 at 11:54 am

    อ่านแล้วเข้าตัวไปหลายดอก 555+

    บอกคนอาจจะคิดว่าเรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้จริงเหรอ ไอ้เจ้าอารมณ์แบบเสพติดความคุ้นเคยแบบนี้ สำหรับคนที่อยู่แต่บ้านอย่างผม ตอบได้เต็มปากเลยว่า “จริงโคตรๆเลยพระเจ้าค่ะ”

    อ่านเม่นเม่นแล้วคิดถึงชหนังเรื่องชอร์แชง ที่มีนักโทษแก่ๆผู้ติดคุกมายาวนานคนนึง พอรู้ว่าตนจะได้พ้นโทษ เขาทำตัวไม่ถูกรู้สึกว่าตัวเองออกไปอยู่โลกภายนอกไม่ได้ เลยจับเพื่อนนักโทษด้วยกันมาคนนึงหวังจะก่อคดีฆ่าเพื่อนจะได้ติดคุกต่อไป ซึ่งหลังจากไม่ได้ก่อคดีซ้ำและพ้นโทษ นักโทษแก่ๆคนนี้ก็ผูกคอตายหลังจากออกพ้นกำแพงคุกไปได้ไม่กี่วัน

    กำแพงทำนองนี้มันมีอยู่จริงๆ กำแพงที่ได้ความเคยชินแทนปูนกับความหวาดกลัวต่างทรายมาผสมกันเข้าแล้วโบกก่อเป็นกำแพงหนาสูงชัน

    อ่านแล้วสลดใจนิดๆ ที่แม้เรื่องราวจะถูกบอกเล่าแบบอบอุ่น ภาพประกอบก็แสนจะน่ารัก แต่อารมณ์ที่ได้รับกลับค่อนข้างหมองหม่น …หมองหม่นเพราะรู้ดีว่าเรื่องเศร้าๆแบบนี้มันเกิดขึ้นได้จริง แล้วมันกำลังเกิดกับตรู!! 555+

    หวังแค่ว่าถ้าวันนี้อ่านแล้วเข้าตัว…
    สักวันก็น่าจะจดจำเม่นเม่นเป็นตัวอย่าง
    จะได้หลุดพ้นกับเขาบ้างสักที T-T

  12. บ๊กชิล said, on ตุลาคม 28, 2009 at 1:39 pm

    รูปน่ารักไม่ไหวแย้ววว

    เม่นเม่น!

  13. คนขายประกัน said, on ตุลาคม 28, 2009 at 7:14 pm

    u can run from ur fear, but u will never be able to escape it.

  14. walkonthesideway said, on ตุลาคม 29, 2009 at 1:00 am

    เม่นน่ารัก
    เม่นขนปุย? :)

  15. lulla said, on ตุลาคม 30, 2009 at 10:45 pm

    ให้กำลังใจคุณเม่นเม่น
    สู้ๆนะคะ อย่าไปกลัวมัน โว้วๆๆ

  16. mangomoment said, on พฤศจิกายน 1, 2009 at 2:53 am

    หวาย
    หงึ ก็ว่างั้นล่ะ ห้อยมาเชียว :D

    น้องอุ้ม
    เม่นเม่นอาจยังไม่เข้าใจ ว่าความสุขจริง ๆ แล้วหน้าตาเป็นยังไง
    ไว้จะเอาคำพูดน้องอุ้มไปบอกเม่นเม่นอีกที :)

    พี่เม
    แล้วถ้าเม่นเม่นไม่ได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเลยล่ะ?

    น้องยู
    :)

    พี่จิว
    คมกริบเลยค่า
    จงกล้าอย่ากลัว ^ ^

    พี่จุ๋ม
    หวังว่าจะหา สิ่งนั้น เจอ
    แล้วก็ก้าวผ่านระยะนี้ไปได้ไว ๆ ค่ะ :)
    ขอบคุณพี่จุ๋มนะคะ

    พี่ชุดนอน
    ตั้งใจเขียนให้เศร้านะคะเนี่ย
    แต่สงสัยคนอ่านเห็นหน้าเม่นเม่นแล้วใจอ่อน 555+
    คงต้องเริ่มจากทลายกำแพงทีละชั้น ๆ แล้วล่ะ

    บ๊กชิล
    บ๊กบ๊ก!

    ตาล
    งั้นขอหนีไปตั้งหลักซักพักก่อนก็ยังดี

    คุณบี
    เป็นสายพันธุ์ใหม่ค่ะ
    จากหนามแหลมเป็นขนปุย เพิ่มความน่ารักอีก 1 ระดับ :D

    lulla
    เม่นเม่นพร้อยลุยแล้วจ้ะ
    ได้แรงใจมาเพียบเลย :)

  17. ljungdurst said, on เมษายน 13, 2010 at 4:03 pm

    เคยอ่านเรื่องนี้
    แต่ไม่ใช่จากบล็อกนี้..


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: