:: mango

No one belongs to HERE more than ME

Posted in diary, mind by mangomoment on เมษายน 17, 2010

1.


ในหนังสือชื่อเก๋ No One Belongs to Here More Than You ของคุณ Miranda July
พูดถึงอวัยวะสำคัญอย่างหัวใจไว้ว่าเป็นส่วนที่ being damaged ได้
ทว่า but not broken
‘Damage seems more fixable’
แต่การจะซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ บางครั้งเราก็ต้องอาศัยมือคนอื่นมาช่วยบ้าง

สองสามวันแรกดูจะผ่านไปอย่างยากเย็น
อยู่นิ่ง ๆ คนเดียวเป็นต้องร้องไห้
สงสัยและตั้งคำถามกับความเป็นจริงตลอดเวลาว่าเล่นตลกอะไรกับเรา
ก่อนหน้านี้ไม่เคยเลยซักครั้งที่จะรู้สึกว่าอยู่คนเดียวไม่ได้ จนวันนั้น,
วันที่พบว่าเราขาดช่องทางติดต่อกันโดยสิ้นเชิง ไร้ซึ่งภาพ ขาดทั้งเสียง
วันที่พบว่าแค่การคุยกับเพื่อนก็กลับทำให้เรารู้สึกอบอุ่นขึ้นมา
วันที่คำพูดให้กำลังใจที่เคยคิดว่าแสนเชยแสนโหลกลับดูมีค่าขึ้นมา
วันที่บ้านมีความหมายยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด
ขอบคุณครอบครัว เพื่อนสาวทั้งสาม และคนอื่นที่รู้ข่าว
ขอบคุณที่มีส่วนร่วมในการให้หยิบยืมอุปกรณ์ซ่อมแแซมอวัยวะชิ้นสำคัญ

แต่บางครั้งเราก็รู้สึกว่ายาก
การรักษาความทรงจำไม่ให้เลือนหายไปพร้อม ๆ กับรักษาความรู้สึกสูญเสียของตัวเอง
มันยาก… ตรงที่ไม่รู้ว่ามากน้อยเท่าไหร่ ต้องให้น้ำหนักข้างไหนมากกว่าถึงจะพอดี

แต่เอาเถอะ อย่างน้อยสัปดาห์ที่ผ่านมา
ก็ทุลักทุเลน้อยกว่าที่เราคิดไว้มากนักแล้ว

.

.

.

.

2.
เวลาอยู่บ้าน เรามีหน้าที่ไม่ต่างจากผู้รักษาประตู
เช้าเปิด เย็นปิด ล็อคประตู ถอดกุญแจอยู่ทุกวัน
เป็นหน้าที่ที่ไม่ชอบเอาซะเลย
ยังนอนไม่ทันเต็มอิ่ม ก็ต้องตื่นแต่เช้ามาเปิดประตู
เพราะคุณมัดหมี่ต้องอึ ต้องฉี่ หกโมงเช้าทุกวัน
ค่ำมืดดึกดื่นต้องออกมาปิดประตู มืดก็มืด กลัวก็กลัว
ดงต้นไม้ครึ้ม ๆ หน้าบ้านยิ่งชวนให้นึกถึงหนังเขย่าขวัญ
แต่ทำไงได้ ต้องส่งคุณมัดหมี่ฉี่ก่อนเข้านอน
…นี่ที่ยอมทำหน้าที่นี้ เพราะหมาล้วน ๆ เลยนะเนี่ย

และก็เป็นเรื่องดีที่ปิดเทอมนี้เรายังไม่ได้ยกหน้าที่นี้ให้ใครเสียก่อน
การได้ออกมาเปิดปิดประตูทุกเช้าค่ำ ทำให้เราเห็นความเปลี่ยนแปลงในทุกวัน
วันนี้รถบ้านนั้นยังจอดอยู่ วันถัดมารถคันนั้นกลับไม่อยู่เสียแล้ว
บางเช้ามีแมวแอบมานอนใต้รถพ่อ แต่บางเช้าก็หลบไปนอนข้างกระถางต้นไม้ของป้า
วันไหนรู้สึกว่าขาแข็งแรง ย่าจะออกมาเดินเล่นหน้าบ้าน
วันไหนขี้เกียจหน่อย ย่าก็เลือกนั่งมองนกมองไม้บนม้านั่งหน้าบ้าน
ถึงจะตื่นเวลาเดียวกัน แต่ก็ใช่ว่าจะเห็นหยดน้ำค้างบนใบมะละกอทุกวัน
บางวันมีแกงค์หมานอนขวางเต็มต้นซอย มีแม่ไก่เดินแถวมาคุ้ยเขี่ยหาอาหารพร้อมลูก ๆ
บางวันมีแต่หมาไม่มีไก่ บางวันมีแต่ไก่ไม่มีหมา
บางวันก็ไม่เห็นวี่แววทั้งหมาและไก่

มุมมองเดิม ซอยเดิม ออกมาเดินตอนเช้ากับหมาตัวเดิม
แต่สิ่งที่เราเห็นจากหน้าบ้าน ไม่มีอะไรเหมือนกันเลยซักวัน
ความเปลี่ยนแปลงปรากฏให้เราเห็นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
ไม่มีวันไหนที่รายละเอียดจะเหมือนเดิมทุกอย่าง

การออกมาปิดประตูตอนกลางคืนอาจจะน่ากลัวอยู่บ้าง
แต่เมื่อเปิดประตูตอนเช้า เราก็รู้ว่าทุกอย่างจะเริ่มขึ้นใหม่
พร้อมรายละเอียดใหม่ ๆ ในชีวิตที่จะเปลี่ยนแปลงไปทุกวัน
และอากาศสดชื่นในตอนเช้า ก็ดูจะเป็นสัญญาณของการเริ่มต้นที่ดี

ความเปลี่ยนแปลงไม่ใช่เรื่องเลวร้ายเสมอไปหรอก
การเปิดปิดประตูและรั้วบ้านบอกเราแบบนั้น

.

.

.

.

3.

No matter how lost you feel
Remember there is the light on the other side
But in time you won’t find a trace of this pain
You get rainbows from rain, just remember
There is no heart that won’t heal
There is no heart won’t dry
(Taylor Dayne : There is No Heart That Won’t Heal)

Advertisements

9 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. loveseatstudio said, on เมษายน 17, 2010 at 3:05 pm

    เข้ามาทักทายค่ะ สู้ๆ เนาะ ^ ^

    หมาชื่อน่ารักจัง มัดหมี่

  2. mamahugme said, on เมษายน 17, 2010 at 3:44 pm

    Miranda พี่ชอบหนังของเค้า

  3. ฝันกลางวัน... said, on เมษายน 17, 2010 at 10:13 pm

    มัดหมี่โชคดีเพราะมีเจ้านายใจดี ^^

  4. y u k ะ said, on เมษายน 20, 2010 at 2:32 am

    ไม่ได้ตื่นเช้าๆนานละค่ะ
    มีแต่นอนตอนเช้าๆมากกว่า
    ฮ่าๆๆ

  5. mangomoment said, on เมษายน 21, 2010 at 11:44 am

    พี่โอ๋
    ใคร ๆ ก็บอกค่ะว่า เหมือนแม่ตั้งใจตั้งชื่อหมามากกว่าตั้งชื่อลูกซะอีก :D

    พี่เม
    อ้อเพิ่งเคยดูของเค้าเรื่องเดียวเอง แต่ชอบผู้หญิงแบบนี้มาก
    อยากเป็นผู้หญิงแบบมิแรนด้า :D

    พี่จิว
    ไม่เลยค่า ปรนนิบัติดีเฉพาะพาไปฉี่อึเท่านั้น
    ที่เหลือนี่อ้อแกล้งมัดหมี่ตลอด :D

    น้องยู
    โอ้ว อย่าให้เป็นงั้นบ่อยนะจ๊ะ
    มีคนเค้าบอกว่า ตื่นเช้าเป็นกำไรของชีวิตนะ :)

  6. ที่พักเชียงใหม่ said, on เมษายน 25, 2010 at 3:53 pm

    หนังสือชื่อเก๋ จัง

  7. lulla said, on เมษายน 26, 2010 at 4:07 pm

    ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
    :)

  8. บ๊กชิล said, on มิถุนายน 15, 2010 at 1:46 pm

    หนังสือเล่มนี้มีขายที่ไหนบ้างจ๊ะ คิโนะจะมีรึเปล่านะ

  9. mangomoment said, on มิถุนายน 16, 2010 at 11:43 am

    เราเคยเห็นที่คิโนะนะ แต่ก็เมื่อนานแสนนานมาแล้ว
    แต่มีแบบออนไลน์ให้อ่านครึ่งเล่มทีนี่นะ
    http://www.amazon.com/One-Belongs-Here-More-Than/dp/0743299396#noop


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: