:: mango

หญิงสาวของคนรัก คนรักของหญิงสาว

Posted in diary by mangomoment on พฤศจิกายน 13, 2010

เป็นเรื่องบังเอิญที่เราเจอข้อความเหล่านี้โดยบังเอิญ

1.

.

เมื่อคืนเขากลับมาในความฝัน ฉันฝัน

… ยามเช้าตรู่ที่ความหนาวเข้าครอบครองบรรยากาศ และรุกล้ำอาณาเขตส่วนตัวของฉัน ประตูถูกเปิด เขาก้าวเข้ามา ใบหน้าเขาอาบด้วยแสงตะวัน

‘สวัสดีจ้ะ’ เขาเอ่ย ลำแสงเรื่อเรืองพุ่งมาจากประตู หน้าต่าง ฉันรู้สึกเหมือนกำลังอาบแดดยามสายของต้นฤดูร้อน

กลิ่นดอกมะลิโชย พร้อมกับเสียงกีตาร์โปร่ง เพลง Bridge Over the Troubled Water

ดวงตาของฉันฉ่ำชื้น ทว่าดวงใจและริมฝีปากเจือรอยยิ้มหวานชื่น

“ไม่ต้องใส่เสื้อกันหนาวหรอก ไม่หนาวแล้วนะ” เสียงทุ้มของเขาช่างอ่อนละมุนนัก อ่อนโยนดั่งแววตาของเขา นุ่มนวลพอ ๆ กับกิริยาที่เขาบรรจงปลดกระดุมเสื้อไหมพรม ก่อนค่อย ๆ ถอดออกจากตัวฉัน

เขาสอดแขนทั้งสองรอบเอวเล็ก ๆ ประทับริมฝีปากบนหน้าผากฉัน

“ไม่หนาวแล้วล่ะ” เขาเอ่ยซ้ำ ฉันซบหน้ากับแผ่นอกกว้าง หลับตาลง ปล่อยน้ำใสรินผ่านร่องแก้ม “พี่กลับมาแล้ว”

ฉันลืมตา เขาหายไป


ฉันกลายเป็นสาวเต็มตัวเพียงชั่วข้ามคืน ฉันส่องกระจกบ่อยขึ้น เริ่มเอาใจใส่ทรวดทรง ลดอาหารที่มีไขมัน แต่งตัวอย่างประณีต และเริ่มใช้ลิปสติกสีอ่อน ๆ

ทั้งหมดเป็นไปตามธรรมชาติ ภายใต้ความเชื่อมั่นว่า มีสายตาของคนรักเฝ้ามองฉันเสมอ

ขณะนั้นชีวิตฉันมีความรักเป็นจุดศูนย์กลาง ดึงดูดสรรพสิ่งให้หมุนวนรอบ ๆ เมื่อมองโลกผ่านสายตาแห่งรัก สีดำไม่ต่างจากสีขาว ฉันชื่นชอบความมืดเท่า ๆ กับความสว่าง ยินดีฟังเสียงสะอื้นไห้ดุจเดียวกับเสียงหัวเราะ


ฉันไปร่วมงานศพสองคืนแรก ด้วยความฝันลม ๆ แล้ง ๆ ว่าเขาอาจจะฟื้นขึ้นมา อย่างน้อย ก็เพื่อบอกลา…

ขณะเขามีชีวิต ฉันหลอมตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของความรัก ทว่าในวันที่เปลวไฟคืนร่างกายเขาสู่ธรรมชาติ ฉันรู้สึกเหมือนความรักลอย ห่างออกไป เพื่อให้ฉันเห็นอย่างชัดเจน อย่างที่ควรเห็น…

เมื่อฉันกระโจนลงมหาสมุทรแห่งความโศกเศร้าและว่ายจนถึงอีกฟากหนึ่ง ความรักก็กลายเป็นของฉันอย่างแท้จริง ต่างจากก่อนหน้านี้ที่ความรักเป็นฝ่ายได้ฉันไป

นับแต่ปีกสีขาวกางออก เรื่องของเขาก็จบลง ฉันจงใจไม่เขียนถึงช่วงเวลาแห่งการจำพราก เพราะความเศร้าโศกอาดูรอันมากมายท่วมท้นไม่อาจนำดวงตาของเขาไปจากฉันได้

แม้ในวัยนี้ ขวบปีที่ 30 ของชีวิต ฉันยังเชื่อมั่น ว่ามีดวงตาแห่งรักเฝ้ามองทุกอิริยาบถของฉัน เขาปรารถนาจะเห็นรอยยิ้ม ปรารถนาให้ฉันเข้มแข็ง ปรารถนาให้ฉันงดงาม…

เขาจากไปเสียตั้งแต่ครานั้น เขาจึงเป็นดั่งเทวรูปแห่งความรัก สลักเสลาจากความพิสุทธิ์ สถิตอย่างงามสง่า ณ ดินแดนเหนือกาลเวลา

ต่อความรักของเขา… แค่ได้ระลึกถึง ก็เพียงพอที่จะทำให้ฉันเปี่ยมสุข

.
.
.
2.
ช่วงนี้ยังพอหาเวลาว่างได้อยู่
เลยอยากอ่านหนังสือหนา ๆ ซักเล่ม
และเราก็เลือก ‘บันทึกนกไขลาน’ ขึ้นมา
จึงได้รู้ว่า ‘บันทึกนกไขลาน’ เล่มอื่น ๆ มีค่าเทียบเท่าเล่มนี้ไม่ได้เลย
เราลูบเบา ๆ บนตัวหนังสือบนหน้ากระดาษแผ่นนั้น
และไม่ลืมจูบเบา ๆ ราวกับกลัวข้อความเหล่านั้นจางหาย


.
.
.
3.
ข้อความบางอย่างก็มาถึงเราโดยบังเอิญ, อย่างไม่รู้ตัว
ตอนที่เจอเรื่องสั้นเรื่องนี้
และพบข้อความบันทึกในหน้าแรกของหนังสือเล่มนั้น
เรานึกถึง P.S. I Love You รู้สึกเหมือนตัวเองไม่ต่างจาก Holly
ที่ได้รับข้อความจาก Gerry อย่างสม่ำเสมอตลอดหนึ่งปีนับตั้งแต่เดือนที่ Gerry ไม่อยู่
แต่เราหวังไปไกลกว่า Holly
เราโลภ เราหวังให้ข้อความที่เราได้รับไม่สิ้นสุดลงที่ฉบับที่ 12
หากแต่จะมีอย่างนี้ต่อไปเรื่อย ๆ – สม่ำเสมอ – ไม่รู้จบ

เรารู้ว่าพี่ปิ๊กจะหาทางติดต่อกับเราได้
ด้วยวิธีใดวิธีหนึ่งเสมอ, เหมือนอย่างสองข้อความที่เราพบล่าสุดนี้
อย่างบังเอิญ – อย่างแนบเนียน – และอย่างคิดถึงยิ่งกว่าอะไร

Advertisements

ปิดความเห็น บน หญิงสาวของคนรัก คนรักของหญิงสาว

%d bloggers like this: