:: mango

you, everywhere

Posted in diary by mangomoment on ธันวาคม 31, 2010

1.

ตั้งแต่พี่ปิ๊กไม่อยู่
แน่นอนว่าเราาต้องเดินเข้าโรงคนเดียว
เขินบ้างเวลาเห็นใครมาเป็นกลุ่ม เป็นคู่
แปลกดี ทั้งที่เมื่อก่อนก็ดูคนเดียวออกบ่อยก็ไม่เห็นรู้สึกอะไร

การดูหนังคนเดียวในช่วง 8 เดือนที่ผ่านมา
ทั้งหนังชนโรงหรือหนังเทศกาล
เราาสังเกตว่า ที่นั่งด้านซ้ายของเรา- ที่ที่เป็นที่นั่งของพี่ปิ๊ก
มักจะว่างเสมอ ไม่ว่าหนังเรื่องนั้น ๆ จะมีคนแน่นโรงมากแค่ไหนก็ตาม
อย่างเรื่อง ‘ที่รัก’ ที่คนดูล้นตั้งแต่ต้นซอยยันท้ายซอย
ก็ยังอุตส่าห์มีที่นั่งด้านซ้ายมือของเราาเหลือไว้
‘Hanamizuki’ ที่คนแน่นแสนแน่น แต่ที่นั่ง C5 ด้านซ้ายของ C6 กลับไม่มีใครจอง
‘Au Revoir Teipei’ ก็เหมือนกัน คนนั่งด้านขวาของเราแน่นเอี๊ยด ด้านซ้ายก็เต็มสุด ๆ
มีเว้นไว้แต่ที่นั่งที่ใกล้มือซ้ายเค้าที่สุดเท่านั้น

เรารู้ เราอาจจะคิดไปเองก็ได้
แต่ก็อดคิดไม่ได้จริง ๆ ว่า เหตุผลที่ทุกครั้งที่นั่งด้านซ้ายเว้นไว้อย่างนั้นทุกครั้ง
เป็นเพราะพี่ปิ๊กก็ซื้อตั๋วมาดูพร้อมเราด้วย
.
.

.
2.
สองคืนก่อน ลองโทรเข้าเบอร์เก่าของพี่ปิ๊ก
ไม่มีประโยคบอกว่า ‘หมายเลขนี้ยังไม่เปิดให้บริการ’ อีกแล้ว
16 วินาทีที่เงียบงัน ปลายสายทางนู้นไม่ได้พูดอะไร
ก็เคยคิดอยู่ล่ะว่าวันนึงคงมีคนมาใช้เบอร์นี้
แต่คิดไม่ถึงว่าจะเร็วขนาดนี้
ต่อไปนี้ก็คงโทรไปเบอร์นั้นไม่ได้อีกแล้ว
ส่งข้อความสามวันหน อาทิตย์ละครั้ง ก็ไม่ได้อีกเหมือนกัน

เศร้าจัง เหมือนสิ่งยืนยันว่าครั้งนึงพี่ปิ๊กเคยมีชีวิตอยู่ที่นี่ หายไปอีกอย่างนึงแล้ว

.

.

.

3.
ก่อนหน้านี้ เราเลี่ยงเสมอที่จะไปที่ที่เคยไปกับพี่ปิ๊ก
จู่ ๆ ข้าวหน้าเป็ดก็หากินยากขึ้นมา เพราะร้านโปรด-ร้านที่พี่ปิ๊กชอบ กลายเป็นร้านต้องห้าม
ร้านนู้นร้านนั้นก็ไปอีกไม่ได้ เพราะจำได้ชัดเจนเกินไปว่าเคยนั่งตรงไหน และคุยเรื่องอะไรกันบ้าง
หนังสือที่เราเคยให้ยืม หนังสือที่ปิ๊กอยากให้อ่าน ก็เก็บไว้ตรงส่วนที่ลึกที่สุดของลิ้นชัก
โปสการ์ด บันทึก ของขวัญ ของที่ระลึก ข้อความที่แสดงความคิดถึงก็กอง ๆ หมก ๆ ไว้ในตู้
ทุกอย่างเต็มไปด้วยรายละเอียด เต็มไปด้วยความรู้สึกมากเกินไป
เผลอไปแตะซักนิดล่ะก็ น้ำตาก็รื้นขึ้นมาได้ง่าย ๆ


ครั้งนึงตอนเดินอยู่บน skywalk กับใหม่
เราคุยกันเรื่องจังหวะการเดินทั้งของใหม่ ของเรา ที่เร็วกว่าเพื่อนผู้หญิงคนอื่นอยู่บ้าง
เราบอกใหม่ว่า พี่ปิ๊กก็เคยพูดแบบนี้เหมือนกัน
ใหม่บอกว่า ดีจัง, ช่วงนี้เรากล้าเล่าถึงพี่ปิ๊กมากขึ้น
เราก็ดีใจที่กล้าเล่าให้ใหม่ฟัง เพราะมันก็เท่ากับว่า เราโอเคมากขึ้นแล้ว
พักหลังมานี้ก็ไม่ค่อยฟูมฟายเหมือนแต่ก่อนอีก
.
.

วันนี้เราเลยอยากจะลอง –
ลองไปที่ที่เราชอบที่สุดตอนที่ได้อยู่กับพี่ปิ๊ก
ไปที่ตำแหน่งเดิม ต้นไม้ต้นเดิม เตรียมของไปปิกนิกให้คล้ายเดิมที่สุด
เพื่อจะพบว่า เราเข้าใจผิด …
เหตุผลที่เราไม่ร้องไห้วันนั้น
เป็นเพราะมีใหม่เดินอยู่ด้วยต่างหาก

.

.

.

4.
พี่ปิ๊ก,
– Cross Game จบแล้วนะ
แต่อย่าเสียดายไป เพราะมี Q and A ให้เพลินต่อ
Slow Step กับ Short Program ก็เอามาพิมพ์ใหม่ด้วย

– วิวจากหน้าต่างรถไฟแอร์พอร์ตลิงค์ตอนวิ่งออกจากสุวรรณภูมิสวยมาก
ถ้าพี่ปิ๊กมารับเค้าก็คงได้เห็น
ใต้ดินน่ะตกกระป๋องอยู่แล้ว รถไฟฟ้าก็เป็นวิวจากมุมสูง สวยสู้ไม่ได้เลยล่ะ

– เค้าอ่าน The Wind Up Bird Chronicle จบแล้วด้วย
ช่างหนาสุดแสน และกินเวลาการอ่านนานพอดูเลย
ยอมรับก็ได้ว่าพี่ปิ๊กคล้ายตาโทรุ วากาดะนิด ๆ
งั้นเค้าจะเป็นเมย์ คาซาฮาระ- คนที่เขียนจดหมายหามิสเตอร์นกไขลานบ่อย ๆ
แม้ว่าจะอยู่ไกลมาก แม้ว่าจดหมายจะไม่เคยไปถึงมือก็ตาม
อ้อ.. ตอนนี้ตำแหน่งที่มั่นของมิโดริสั่นคลอนนิด ๆ เพราะหนูเมย์ด้วยล่ะ

– เค้าได้เรียนหนังสือกับครูมกุฎด้วยนะ อิจฉาล่ะสิ!
แล้วก็ตอนนี้เค้ากำลังหัดวาดดอกกุหลาบอยู่ด้วย ลองวาดไว้หลาย ๆ แบบเลย
ส่วนจะเอาไปทำอะไรขออุบไว้ก่อน แต่พี่ปิ๊กจะต้องชอบแน่ ๆ

– พี่ปิ๊กคงยังไม่ได้เห็นหนังสือของเค้าสินะ
หวายมาวาดภาพประกอบให้ด้วยแหละ

– รู้มั้ย ‘ร่มไฮโซ’ ที่พี่ปิ๊กพาไปซื้อ ใครเห็นใครก็ชมว่าสวยมาก
ตอนกางร่ม ก็รู้สึกเหมือนมีพี่ปิ๊กอยู่ด้วย
เป็นอามรมณ์เวอร์ ๆ ประมาณ I’ll protect you under the rain ทำนองนั้น

– ปกติเค้าไม่บ้าเห่อไปถ่ายไฟปีใหม่ตามห้างนู้นห้างนี้หรอกนะ
แต่เพราะปีหน้าเป็นปีกระต่าย และคุณกระต่ายหน้าพารากอนก็ช่างน่ารักเกินห้ามใจ
เหมือนหลุดออกมากจาก alice in wonderland เลย
ส่วนที่เซ็นทรัลเวิล เค้าก็โมเมให้เองว่าเป็น theme สวนสนุก
เค้าชอบชิงช้าสวรรค์กับบูธนมยี่ห้อ mew ที่สุดล่ะ

– ของขวัญปีใหม่สำหรับพี่ปิ๊กปีนี้เป็นคุกกี้กระต่ายสีชมพู (รสนมเย็น)
ห่อในกระดาษสีเหลืองสดใส ผูกริบบิ้นสีน้ำตาล สวยมากกก อร่อยด้วย
พรุ่งนี้จะเอาไปให้นะ

นี่แค่สรุปรวบยอดนะ
ตั้งแต่พี่ปิ๊กไม่อเกิดอยู่ มีเรื่องน่าตื่นเต้นเกิดขึ้นตั้งเยอะ
พี่ปิ๊กไม่อยากจะมาฟังเค้าเล่าเรื่องพวกนี้อย่างละเอียดจากปากเค้าเองมั่งเหรอ

สวัสดีปีใหม่นะพี่ปิ๊ก
ที่ที่พี่ปิ๊กอยู่นับถอยหลังเข้าปีใหม่เหมือนที่นี่รึเปล่า
ถ้าเหมือนกัน เราจะได้นับไปพร้อม ๆ กัน – เหมือนปีที่แล้วไง

รัก :)

Advertisements

5 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. noina said, on ธันวาคม 31, 2010 at 1:45 pm

    รู้ไหม, เทปก็รู้จักกับพี่ปิ๊กเหมือนกัน

    และฟังชื่อนี้มากๆ เข้า…
    เราก็รู้สึกยังกับได้รู้จักด้วยอีกคน

  2. kaninnit said, on ธันวาคม 31, 2010 at 2:17 pm

    :’)

  3. mangomoment said, on ธันวาคม 31, 2010 at 11:19 pm

    พี่น้อยหน่า
    รู้ค่ะ พี่ปิ๊กก็เคยเล่าถึงพี่เทปให้ฟังเหมือนกัน
    และบางครั้ง อ้อก็รู้สึกอิจฉาพี่เทปนิด ๆ นะ

  4. noina said, on มกราคม 1, 2011 at 2:05 pm

    How happy is the blameless vestal’s lot!
    The world forgetting, by the world forgot.
    Eternal sunshine of the spotless mind!
    Each pray’r accepted, and each wish resign’d

  5. iJeabb said, on มกราคม 1, 2011 at 5:52 pm

    he, everytime


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: