:: mango

Blue is still the Blue

Posted in diary, film by mangomoment on กุมภาพันธ์ 13, 2011

สิ่งที่ทำให้ใจสลายตอนดู Blue Valentine มีอยู่สามเรื่องด้วยกัน

.

เรื่องแรกคือ การค้นพบว่าความโรแมนติกไม่มีอยู่จริง, แม้แต่ในภาพยนตร์
ทั้ง ๆ ที่ก็เป็นโลกเสมือนอีกรูปแบบหนึ่งที่จะปรุงแต่งเรื่องพวกนี้ขึ้นมาก็ได้
แต่ Blue Valentine กลับเลือกเล่าความจริงมากกว่า

ใช่ เราไม่ปฏิเสธ ความรู้สึกวูบวาบตอนตกหลุมรักมีอยู่จริง
แต่ในช่วงเวลานั้น มันเจือไปด้วยความกระตือรือร้น ความกระเหี้ยนกระหือรือต้องการครอบครอง
ช่วงแรกรักอาจจะแสนหวาน แต่หลังจากนั้นล่ะ
ความสม่ำเสมอทุกอย่างก็หายไป

นึกถึงเรื่องเรื่องนึงที่เคยได้ฟัง
เป็นเรื่องของเด็กหญิงช่างซักคนหนึ่ง
เด็กหญิงอยากรู้ว่าพ่อกับแม่ตกหลุมรักกันที่ไหน รักกันยังไง ขอแต่งงานกันตอนไหน
แม่ของเด็กหญิงเล่าเรื่องทั้งหมดอย่างธรรมดาสามัญ
พ่อกับแม่ทำงานที่เดียวกัน – คุยกัน – เป็นแฟนกัน –
แต่งงานเพราะถึงเวลาเหมาะสมที่จะใช้ชีวิตคู่ และเริ่มหวั่นถ้าต้องอยู่คนเดียว
เด็กหญิงโกรธแม่มาก เสียใจที่เรื่องรักของพ่อกับแม่ไม่โรแมนติกเหมือนในนิทาน
ยิ่งแม่ตบท้ายอีกว่า สิ่งที่ทำให้อยู่ด้วยกันจนถึงทุกวันนี้ ไม่ใช่เพราะความรักที่อาจยังหลงเหลืออยู่บ้างหรืออาจเหือดแห้งไปนานแล้ว
แต่เป็นเพราะเด็กหญิงและหน้าที่ของความเป็นพ่อ-แม่ สามี-ภรรยาต่างหาก
.
.
.
.

.

เรื่องชวนใจสลายเรื่องที่สอง คือ dialog โดน ๆ
มีทั้งตอนที่ Cindy พูดถึงพ่อกับแม่ของเธอว่า
ครั้งนึง พวกเขาอาจเคยรักกันมาก แต่ไม่รู้อะไรที่ทำความรักหายไป
แล้วภาพในหนังก็เป็นภาพพ่อของเธอฉุนเฉียว โมโหร้ายใส่แม่
แต่ฉากนี้ก็ยังไม่น็อกเท่าฉากที่ Cindy คุยกับยาย

Cindy :  What did it feel like when you fell in love?
Grandma :  Oh dear. I don’t think I found it.
Cindy :  Even with grandpa?
Grandma :  Maybe a little in the beginning. He didn’t really have any regard for me as a person. You’ve gotta be careful of that. You’ve gotta be careful that the person you fall in love is worth it to you.
Cindy :  How do you trust your feelings when they can just disappear like that?
Grandma :  I think the only way you can find out is to have the feeling. I think you have the right to ‘say yes I do trust… I trust myself’.

มันเศร้ามากเลยนะที่ได้รู้ว่า แม้แต่ความรู้สึกของตัวเองก็ยังเชื่อถือไม่ได้
.
.
.
.

.

และเรื่องชวนใจสลายเรื่องสุดท้าย
ไม่รักก็ไม่เจ็บ ไม่รักก็ไม่ทำลาย-ไม่เสียใจ ไม่ถูกทำร้าย
ชอบเพลงนี้มาก และเป็นเพลงที่ ‘จริง’ มาก

.

You always hurt the one you love,
The one you shouldn’t hurt at all.
You always take the sweetest rose,
And crush it till the petals fall.

You always break the kindest heart,
With a hasty word you can’t recall.
So, if I broke your heart last night,
It’s because I love you most of all.
.
.
.
.

.
แม้จะค้นพบทุกปีว่าไม่ควรออกไปไหนคนเดียวช่วงวาเลนไทน์
(โชคดีที่ปีนี้วาเลนไทน์ตรงกับวันหยุดของเรา)
แต่ปีนี้บรรยากาศมันลามเลียมาล่วงหน้าตั้งแต่วันที่ 12
ทั้ง ๆ ที่เล็งไว้แล้วว่า Blue Valentine ไม่ใช่หนังโรแมนติกกุ๊กกิ๊กซะหน่อย
คนมีคู่เค้าต้องไปดู No Strings Attached นู่น
แต่สองคู่ขนาบข้างเราก็นัวเนียกันแบบไม่เกรงใจใครเล้ย ฮึ่ย ฮึ่ย
หมั่นไส้!

Advertisements

5 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. sunlightscape said, on กุมภาพันธ์ 13, 2011 at 2:47 pm

    เค้าต้องการตกหลุมรักบ่อยๆ แต่ไม่อยากอกหักบ่อยๆ ด้วยน่ะสิ ฮ่าๆๆ

  2. iJeabb said, on กุมภาพันธ์ 13, 2011 at 5:08 pm

    ชอบจริงจังเลยหล่ะหนังเรื่องนี้

  3. iJeabb said, on กุมภาพันธ์ 13, 2011 at 5:09 pm

    ปล.
    ตอนแรกพี่จะเขียนบล็อกเกี่ยวกับเรื่องนี้เหมือนกัน แต่คิดว่าต้องเขียนแล้วก็ได้

  4. mangomoment said, on กุมภาพันธ์ 14, 2011 at 12:36 am

    พี่ปลาย
    อืม แต่ช่วงตกหลุมรัก มันมีความสุขจริง ๆ นั่นแหละ
    มนุษย์ขี้กลัวแต่ยังหลงใหลการตกหลุมรัก เลยหาทางออกด้วยการมอง object of love ที่เป็นอย่างอื่น ที่ไม่ใช่มนุษย์เพศตรงข้าม
    ฟังดูน่าจะเศร้าน้อยกว่าการอกหักป่ะ? :D

    พี่เจี๊ยบ
    เขียนเลยค่า อยากอ่านเวอร์ชั่นของพี่เจี๊ยบ
    นี่พี่เจี๊ยบเข้าเมืองมาดูไปกี่เรื่องคะเนี่ย

  5. mamahugme said, on กุมภาพันธ์ 15, 2011 at 4:03 pm

    เศร้าdialogเดียวกันเลย


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: