:: mango

สบตา

Posted in diary, doodle by mangomoment on เมษายน 13, 2012

เดินตามไม่ใช่ล่าไล่
สบตาไม่ใช่บทเริ่มต้นของการทำร้าย
ต้องใช้ความคุ้นเคยเท่าใด เราจึงจะไว้ใจต่อกัน

.

เมื่อวานระหว่างทางไปห้องสมุด
เราเจอกระรอกวิ่งหลบอยู่หลังพุ่มไม้
เราย่องเบาตามไป ราวกับอยู่ในรองเท้ามอคเคซิน
10 ก้าวของเราที่เท่ากับหนึ่งหอบใหญ่ของเท้าเล็กๆ ของกระรอก
เหนื่อยพอจะทำให้มันหยุดพัก ซุ่มดูสถานการณ์
เรามองหาวี่แววของมันในพุ่มไม้
สักพักกระรอกกับเราต่างก็สบตา
เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นประกายตาเล็กๆ อย่างใกล้ชิดขนาดนั้นด้วยสายตาตัวเอง
เป็นดวงตาใสซื่อ เป็นดวงตาที่ต่อให้โลกเลวร้ายแค่ไหน มันควรเป็นสิ่งมีชีวิตลำดับท้ายๆ ที่จะถูกโลกทำร้าย
ชวนให้นึกถึงกระรอกบางตัวที่ต้องรับบทเป็นนักกายกรรมบนสายไฟ ข้ามถนนไปยังอีกฝั่ง
ดีงาม-เลวทราม อ่อนโยน-โหดร้าย
กระรอกยังอยู่ได้ในโลกที่ไม่เอื้อต่อการดำรงอยู่

หลังเราละสายตาจากกัน กระรอกวิ่งหนีหายไปไร้ร่องรอย
แต่ก็ใช่ว่ามันไม่เคยมีอยู่

Advertisements

มีการตอบกลับหนึ่งครั้ง

Subscribe to comments with RSS.

  1. kaninnit said, on เมษายน 13, 2012 at 9:28 pm

    สมัยเรียนจุฬาฯ เห็นกระรอก (กระแตมากกว่า) จนเบื่อเลย :)


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: