:: mango

what we talk about when we talk about lost (and love sometimes)

Posted in diary by mangomoment on เมษายน 22, 2012

1.
กระเป๋าสตางค์หนึ่งใบที่สาวน้อยคนหนึ่งลืมไว้กำลังเดินทางกลับสู่เจ้าของอย่างว่องไว
(แต่ถูกต้านไว้ด้วยแรงหน่วงของเสาร์-อาทิตย์นิดหน่อย)
หวังว่ามันจะไปถึงมือน้องอย่างช้าก็บ่ายวันจันทร์
ความรู้สึกที่ของหายแล้วได้คืนโดยไม่คาดฝัน มันวิเศษยังไงเรารู้ดี
.

2.
เมษาปีนี้ นอกจากจะเป็นปีที่ร้อนจนแทบเข้าใจความทรมานของแวมไพร์แล้ว
ยังเป็นร้อนที่หลงทางไม่รู้จบสิ้น
หลงจนเริ่มสับสนว่าจะเอายังไง ไปทางไหน พอไปต่อไม่ถูกเลยหยุด นั่งนิ่ง
ไม่ได้หวังให้เจอใครสักคนมาช่วยพาออกไป แค่คิดว่า ถ้าอากาศดีกว่านี้แล้วค่อยวางแผนเดินต่อแล้วกัน
แล้วท่อนนึงในเพลง Jesus of the Moon ก็ดังขึ้น
’cause the game is never won by standing in any one place for too long
.

3.
พยากรณ์อากาศบอกว่า 22 เมษาจะเป็นวันที่ร้อนที่สุดของหน้าร้อนที่ร้อนที่สุดนี้แล้ว
แล้วหลังจากร้อนที่สุด อีกกี่วันร้อนนี้ถึงจะสิ้นสุด
เราจะบอกลาหน้าร้อนนี้ด้วยวิธีไหน
สภาวะพนักงานชั่วคราวใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว
.

4.
ซอยเข้าออฟฟิศไรท์เตอร์เป็นซอยที่วกวนมาก เราใช้เวลาอยู่ 2 วันถึงกล้าส่ายหน้าปฏิเสธความหวังดีของพี่วิน
… เดินตรงไป 200 เมตร จากนั้นจะเลี้ยวซ้าย หรือเดินต่ออีก 100 เมตรแล้วค่อยเลี้ยวก็ได้
ถ้าเลี้ยวที่ 200 เมตรแรก ทางเดินจะขรุขระหน่อย แต่ถ้าเลี้ยวอีก 100 เมตรหลัง จะเจอร้านซักรีดที่มีราวตากผ้าลามเลยมาถึงฟุตบาท
จากนั้นให้เดินลอดใต้ตึกแฟลตตำรวจ ข้างทางจะมีสนามเด็กเล่นอยู่
สุดทางแล้วให้เลี้ยวขวา ชิดขวาเข้าไว้ ถ้าเห็นโรงเรียนอนุบาล นั่นล่ะ, ไรท์เตอร์อยู่ฝั่งตรงข้าม

พอเดินทางนี้จนชิน เราก็อุตริอยากลองหาทางใหม่ มั่นใจว่าโลกไม่ได้มีทางเดินเดียว
เย็นนั้นเลยลองเดินกลับอีกทาง
ไม่ถึงขั้นหลง แต่กว่าจะรู้ว่ามันเป็นทางที่อ้อมมาก ก็มาไกลจนเดินย้อนกลับไปก็ไม่คุ้มแล้ว
ในนาทีที่ปาดเหงื่อจนผ้าเช็ดหน้าชุ่มนั่นล่ะ เราเจออะไรรู้มั้ย?
ดอกเล็บมือนางพุ่มใหญ่เป็นพวงระย้าย้อยลงมาจากรั้วบ้านบ้านนึง
สวยจนอยากกดออกบอกเจ้าของบ้านจังเลยว่า ดอกไม้บ้านคุณงามจัง
หลงทางแล้วมาเจออะไรแบบนี้ มันเหมือนได้รางวัลเลยนะ

.
5.
มีพี่คนนึงพูดว่า ทุกหน้าร้อน เธอจะรู้จักดอกไม้เพิ่มขึ้นอีกชนิดหนึ่ง
พออายุ 40 ปี พี่เค้าคงบอกชื่อดอกไม้สีสดได้ตั้ง 40 อย่าง
เป็นความมุ่งมั่นแบบไม่หวือหวา แต่ฟังแล้วน่าหลงรักชะมัด
.

6.
เหมือนคนที่ชอบได้อ่านจดหมายที่เราเขียนถึง แล้วเค้าก็ถูกใจ แล้วก็จะได้เจอกัน
รู้ว่าพอเจอก็คงนิ่งๆ แต่ในใจน่ะ เป็นลมไปหลายตลบแล้ว

.
7.
ยังไม่เจอทางออก ยังไม่หมดหน้าร้อน
แต่ระหว่างทาง เรารู้สึกจับต้องความรัก ความรู้สึกดี ที่คนรายรอบส่งมาได้มากขึ้น
ต่อให้ผิดหวังอีก มันก็จะไม่เจ็บปวดเท่าเดิมอีกแล้ว
มีรักประคองอยู่นี่นา

Advertisements

4 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. maybemayest said, on เมษายน 29, 2012 at 5:51 pm

    วันก่อนนู้น ดูประกาศใบนี้ เห็นนามสกุล ฉันก็รู้ว่าเป็นเธอ :)
    ดีใจด้วยนะพี่อ้อ

  2. maybemayest said, on เมษายน 29, 2012 at 5:52 pm

    ปล. ก็แอบสงสัยว่า คนที่นามสกุล ศรีฟ้า เป็นใคร
    นามสกุลเดียวกับแม่เมเลย ฮ่าๆๆ

  3. mangomoment said, on เมษายน 30, 2012 at 3:39 pm

    เอาแล้ว! เดี๋ยวสืบให้ว่าเป็นญาติที่พลัดหลงของน้องเมรึเปล่า :D

  4. maybemayest said, on เมษายน 30, 2012 at 9:11 pm

    นามสกุลคนสมุยนะนั่น :D


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: