:: mango

หนวด.

Posted in my wonderland by mangomoment on กรกฎาคม 24, 2012

เธอคุ้นเคยกับอะไรบางอย่างในตัวของเขา
อาจเป็นทรงผม ไรหนวด ไม่ก็เสื้อยืด ที่สื่อรสนิยมคล้ายคลึงกับคนรักเก่า
บทสนทนาที่เหมือนจะรุกเข้าหา แต่ในประโยคถัดมาก็ตั้งท่าถอยกลับ
เช้านั้นเขามาพร้อมจักรยาน กระเป๋าสะพายแนบข้างลำตัว  สองมือซ้ายขวาหิ้วจักรยานเข้าลิฟต์อย่างทะมัดแทมง
ทั้งคู่แยกทางคนละชั้น แต่ภายหลังเธอพบว่าเขาเอาจักรยานไปเก็บก่อน
เช้าถัดไป ถัดไป หลังจากนั้น ไม่มีชายหนุ่มกับจักรยาน
ช่างเป็นเรื่องบังเอิญที่ทั้งคู่ออกจากสถานีรถไฟฟ้าในเวลาไล่เลี่ยกัน
สะพานลอยข้ามสี่แยกสองด่านที่ต้องผ่าน
แรกๆ แผ่นหลังของเขานำลิ่ว จนระยะหลังที่จังหวะฝีเท้าของเขาและเธอสอดประสาน
สาวน้อยช่างฝันพยายามหาข้ออ้าง
5 นาทีหลังสะดุ้งตื่น ความฝันครึ่งหนึ่งจางหาย 90% สิ้นสูญเมื่อปล่อยเวลาล่วงเลยอีกกว่า 10 นาที
เธออยากร่อนจดหมายหามิสเตอร์ฟรอยด์ ปรึกษาหาเหตุอาการฝันถึงบุรุษคนเดิมติดต่อกันคืนแล้วคืนเล่า
เธอหลีกเลี่ยงใช้คำว่า ‘ซ้ำซาก’ เพราะบรรยากาศในนั้นห่างไกลคำว่าน่าเบื่อ
จนภาพบุรุษในฝันกับชายไว้หนวดสวมเสื้อยืดซ้อนทับกัน มิสเตอร์ฟรอยด์ถอนใจโล่งอกไร้ภาระเพิ่ม
วันที่เลิกดึกเป็นพิเศษ เธอเขาตกปากนัดแนะกลับบ้านพร้อมกัน
ฝูงชนหลั่งไหลท่วมท้นจนดวงตาพร่าพราย
มีเขามากมายเบียดเสียดแออัดยัดแน่นในรถไฟฟ้าตู้นั้น
เขย่งเท้ายืดคอทอดสายตาไป มีเขาโคลนนิ่งท่วมท้นสมบูรณ์ทั้งขบวน
โจทย์มีอยู่ว่า จงมองหาเขาที่แท้
เธอมะงุมมะงาหราสร้างประโยคสัญลักษณ์ พร้อมหาวิธีทำที่ครูคณิตศาสตร์ไม่เคยบอกสอน
รอยตำหนิอะไรที่ใช้จดจำเขา หากเขาทั้งขบวนเปล่งเสียงเรียกชื่อเธอพร้อมกัน คงไม่มีเสียงใดที่เธอบอกได้ว่าแตกต่าง
บางทีเรื่องบังเอิญและความฝันที่ผ่านมาอาจเป็นเพียงข้ออ้าง
เธอหัวเราะให้ป้ายโฆษณาขนม love at first bite
ตกหลุมรักหรือคือวิธียัดเยียดเหตุผลอันชอบธรรมเพื่อการสมสู่


area of interest by Michael Chase
.

หีบสมบัติ กระเป๋าเดินทาง ตู้ไปรษณีย์ ถังขยะ ถุงพลาสติก กรอบรูป
ที่ใดมีทางเข้า ที่นั่นมีทางออก เรื่องธรรมดาของสรรพสิ่ง
เธอร้องไห้
รถไฟขบวนนั้นวิ่งไปราวไร้จุดหมายปลายทาง

Advertisements

2 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. sunlightscape said, on กรกฎาคม 24, 2012 at 7:48 pm

    วุ้ย! ชอบนะ จบแล้วหรือนี่ มีภาคต่อมั้ย

  2. mangomoment said, on กรกฎาคม 25, 2012 at 10:15 am

    เขียนระหว่างว่างงาน ได้ประมาณนี้ล่ะค่า ฮ่าฮ่า
    ไว้วันนี้ลองใหม่ :]

    ตอนนี้รู้สึกว่าปรับตัวจัดการกับเวลาว่างได้ละ ทำให้เวลาว่างกลายเป็นช่วง productive


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: