:: mango

not all those who wander are lost

Posted in diary by mangomoment on กุมภาพันธ์ 12, 2013

:: In Town ::

แมวในบ้านคนอื่น

DSCF3868

DSCF3869

เดินผ่านบ้านหลังนึง เฟื่องฟ้าเลื้อยโผล่นอกกำแพงสวยเชียว
พอก้มมองที่รั้วเท่านั้นล่ะ เจอผู้รักษาประตูจ้องเขม็ง
วันนั้นสะพายกระเป๋าใหญ่มาก มีกล้วยครึ่งหวีในกระเป๋า
โน้ตย่อของช่วงใกล้สิ้นเดือนเหมือนสิ้นใจวันนั้นมีอยู่ว่า แมวถูกยั่วยวนด้วยกล้วยก็ได้

.

.

Euphoria

DSCF3862 DSCF3864

ตั้งใจแรกคือไปหาดีจัง ตั้งใจที่สองคือ ไปดูภาพของนิติ วัตุยา
แต่เจอพ่อดีจังแทน :D แถมภาพที่ตั้งใจไปดูก็ยิ่งใหญ่เต็มตาเกินกว่าที่คิดไว้มาก
ถ้ามีคำพูดที่บอกว่า ‘สวยเหมือนภาพวาด’ ดูงานนี้มันเทียบเท่าได้ทำนองว่า สวยเหมือนของจริง
สงสัยว่าศิลปินที่ทำงานชิ้นใหญ่ๆ แบบนี้ เค้ามีพลังเก็บไว้เยอะแค่ไหนกัน
คำว่า sublime อธิบายยากยังไง เวลาดูงานชิ้นใหญ่แบบนี้ มันก็เทียบออกมาเป็นคำได้ยากตามนั้น

.

.

เทียบเท่า Degrees of Separation

DSCF3880 DSCF3881

มันมีคำอธิบายปรากฎการณ์อะไรที่เชื่อมโยงสิ่งที่เราเพิ่งเจอเมื่อครู่ กับสิ่งที่กำลังเจอรึเปล่า
หลังออกจากนำทองแกลเลอรี่ เรามาเจอ This Moose Belongs to Me ของ Oliver Jeffers
มันก็ไม่ได้แปลกอะไรนักหรอก ภาพทำนองนี้ใครก็วาดมาเยอะ
แต่พอมาเจอไล่เลี่ยกัน มันเป็นรายละเอียดเล็กๆ ประจำวันที่น่าทึ่งดี
เหมือนเวลาเราเพิ่งอ่านหนังสือที่พูดถึงหมี่กรอบ แล้ววันถัดมาก็มีคนซื้อหมี่กรอบมาฝากน่ะ
นิทานของ Oliver Jeffers น่ารักเหมือนเดิม
เล่มนี้ว่าด้วยเรื่องการไม่ครอบครอง เราเลยต้องรีบคว้าหมับเป็นเจ้าของทันที ;p

.

.

Little Things

DSCF3872
ยอมแล้ว.. ชูมือยกสองจั๊กกะแร้สูงๆ เลย
ไม่เคยซื้อหนังสือที่ 90% อ่านไม่ออกมาก่อน แต่ขอยอมแพ้ให้ Little Things
แมกกาซีนอะไรก็ไม่รู้ น่ารักชะมัด
ตอนนี้ขอเก็บเป็น reference ไว้ก่อน คอยดูนะ.. วันนึงเราจะทำให้ได้แบบนี้บ้าง
(หวังว่านะ หวังว่า..)
.

.

.
:: Outbound Wander ::

บ้านไม้ หน้าต่าง อาคารทรงหกเหลี่ยม

DSCF4021_pap DSCF4024_pap DSCF4062 DSCF4078 DSCF4104

DSCF4205

DSCF4109

DSCF4136 DSCF4139 DSCF4148 DSCF4150 DSCF4158 DSCF4160 DSCF4167

แล้วเรา 3 คนก็ตามเก็บเมืองริมแม่น้ำโขงได้อีกที่นึง
สารภาพแบบไม่ลำเอียงเลยนะว่า นครพนมเป็นเมืองริมน้ำที่น่ารักที่สุดที่เราเคยไปมา
(ไม่อยากใช้คำว่า ‘ที่สุด’ เลย เพราะหลายครั้งมันดูเวอร์ไปเหมือนที่ Dean ใน Liberal Arts บอก)
ตามมาตรฐานของเรา เมืองน่ารักเท่ากับเมืองที่ไม่พูดมาก ไม่โอ้อวด มีความตายเสื่อมโทรมทิ้งร้างปนอยู่กับชีวิตที่ยังดำเนินตามปกติ

หน้าต่างของบ้านไม้หลังเก่าส่วนใหญ่ปิดสนิท ดอกไม้ที่โบสถ์นักบุญอันนาเหี่ยวแห้งเหมือนถูกเพิกเฉยมานานวัน
จวนผู้ว่าฯ หลังเก่ายังสวย เพราะถูกฟื้นฟูแล้ว แต่มันไม่ใช่ที่ทำการฯ อีกต่อไป กลายเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ทุกอย่างจะหยุดนิ่งไว้เช่นนั้น
โรงหนังศรีเทพเหมือนเป็นญาติห่างๆ ของเครือเอเป็กซ์ โปสเตอร์ที่แปะข้างโรงไม่ขี้เหร่เลย มีทั้ง Life of Pi, Upside Down
แต่ป้าบัวคำ, คนดูแลโรงแรมศรีเทพบอกว่า ไม่ค่อยมีใครมาดูหรอก
ดอกไม้พืชผักที่บ้านลุงโฮฯ เดินผ่านแค่ไม่กี่ก้าวก็รู้ว่า มันถูกประคบประหงมอย่างดี
แต่ศูนย์กลางที่พืชพรรณเล็กๆ รายล้อมอยู่ คือบ้านไม้หลังเก่าที่โฮจิมินห์เคยอาศัย และอายุของมันก็จะเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ พร้อมฝุ่น

.

.

ศพดอกไม้

DSCF4092 DSCF4096 DSCF4098

เศษใบไม้แห้งกองใหญ่ เฟื่องฟ้ากิ่งโต ถังน้ำ ไม้ถูพื้นที่สุมรวมกันข้างห้องน้ำหลังจวนผู้ว่าฯ เป็นฉากจำสำคัญของทริปนี้
เศษซากพวกนี้ปนเปกันจนเหมือนศิลปะแบบจัดวาง
ดอกเฟื่องฟ้าที่ถูกเล็มออกจากต้นมีทั้งสีเหี่ยวสีสด
ด้วยสภาพที่นอนท่ามกลางใบไม้แห้งกรอบ ทำให้ส่วนหนึ่งเหมือนร่างชราลมหายใจรวยริน
อีกส่วนหนึ่งคล้ายผู้หญิงที่ความสาวสะพรั่งถูกตัดตอน

.

.

มันแกว

DSCF4262 DSCF4263 DSCF4264 DSCF4269_2

ขอกาดอกจัน 3 อันใหญ่ให้ประสบการณ์ปอกมันแกวริมโขง
วิกฤตอาหารเป็นยังไง เด็กไม่รู้ที่มาที่ไปของอาหารเป็นเรื่องใหญ่ยังไง ขอให้มาสัมภาษณ์ที่ณวราได้เลย
เราไม่เคยรู้มาก่อนว่ามันแกวหน้าตายังงี้ เคยกินแต่แบบหั่นเป็นแว่นใหญ่ๆ ขายตามรถเข็นผลไม้
ไม่รู้ไปเข้าใจมาจากไหนว่ามันลูกใหญ่เหมือนมะละกอ ignorance is bliss นี่ไม่จริงเลยนะเธอจ๋า
มันแกวที่พ่อค้าฮุยเลฮึบเพิ่งขุดขึ้นมาใหม่ๆ จิกเล็บกรีดเปลือกนิดเดียวก็เจอเนื้อขาวๆ
รสหวานฉ่ำกรอบแบบไม่ต้องง้อถังน้ำแข็งหรือแช่น้ำตาลเสริมรส
ยิ่งหัวใหญ่ยิ่งเคี้ยวสะใจ ไม่ต้องพิสูจน์ก็รู้ได้จากเด็กน้อยสองหน่อยืนเคี้ยวแก้มยุ้ยริมโขง

.

.
ที่รัก

DSCF4113

เมืองนี้ทำให้นึกถึงหนังของผกก. ไทยหลายเรื่องที่กล้องแช่ภาพต้นไม้นิ่งๆ นานๆ
แม่น้ำ ต้นไม้ บ้านไม้ แดดบ่าย ลมบ้าง ทั้งหมดสวย สงบ นิ่ง จนไม่ต้องมีบทสนทนาหรือใส่เพลงคลอ

ขอบคุณหวายกับใหม่ที่ทำให้ทริปนี้เกิดขึ้นมานะ
รักมาก :]

Advertisements

5 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. bumu said, on กุมภาพันธ์ 14, 2013 at 5:17 pm

    ไม่ได้นึกถึงมันแกวมานานแล้ว :)

  2. mangomoment said, on กุมภาพันธ์ 14, 2013 at 6:12 pm

    ชอบรสเย็บเจี๊ยบของมันอ่ะ ชนะแตงโมเลย

  3. pattararanee said, on กุมภาพันธ์ 17, 2013 at 10:35 am

    อยากไปมั่งอ๊ะ >.<

  4. mamahugme said, on มีนาคม 24, 2013 at 11:16 am

    กรี๊ดนิทานของOliver Jeffersมาก งานเค้าน่ารักตลอด ส่วนLittle Thingsหลายวันก่อนไปเดินคิโนะที่เอ็มโพเรียมเห็นเอามาเซลล์เป็นตั้งๆ ^^’

  5. mangomoment said, on มีนาคม 24, 2013 at 4:06 pm

    ตายแล้ว! จริงเหรอพี่เม ทำไมอ้อหาไม่เจอ >_<


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: