:: mango

BKK World Film Festival 2013

Posted in film by mangomoment on ธันวาคม 23, 2013

แหม่… กว่าจะเขียนครบ เล่นเอาเทศกาลผ่านไปแล้วตั้งเกือบเดือนครึ่งแน่ะ
ปีนี้ถือว่าถูกหวยหลายรางวัล เจอหนังที่ชอบหลายเรื่อง
และที่เหมือนทุกปีก็คือ หนังฝรั่งเศสที่ได้ดูในเทศกาล มักเป็นหนังที่ชอบมากๆ เสมอ

.

tom-at-the-farm-xavier-dolan

Tom at the Farm (France) A-
มางวดนี้ Dolan ใส่วิกผมทอง โชว์ความเจิดเริ่ดรับบทนำเองอีกครั้ง
ความเด็ดดวงของ Dolan ยังอยู่ เราชอบวิธีระบายความโศกเศร้าของทอมที่เพิ่งสูญเสียคนรักลงบนกระดาษทิชชู เพื่อที่ว่าเมื่อเดินทางมาถึงฟาร์มบ้านเกิดของชายคนรัก เขาจะงุบงิบปิดบังความสัมพันธ์ชาย-ชายไม่ให้แม่ของอดีตคนรักรู้ได้ แต่ความตุงนังแบบชาย-ชายก็กลับโยงใยไปสู่ฟรานซิส (พี่ชายของแฟนเก่าของทอมนั่นแหละ) จนได้

ถ้ามองว่า ‘ฟาร์ม’ เป็นสถานที่ primitive การที่ทอมเลือกอยู่ที่ฟาร์มแห่งนั้น แม้ว่าพิธีศพจะจบสิ้นไปแล้ว แม้ว่ามันจะเป็นฟาร์มที่มีวัวพิการเหมือนตัวตนของทอมที่ขาดๆ เกินๆ มีทุ่งข้าวโพดแห้งกรังใบแหลมไม่ต่างจากมีดที่พร้อมกรีดเนื้อเมื่อวิ่งผ่าน ซึ่งต่างจากฟาร์มสีเขียวชอุ่มแบบที่เราๆ จะจินตนาการถึงเมื่อเอ่ยถึง ‘ฟาร์ม’ แถมด้วยความป่าเถื่อนดุดันของเจ้าของฟาร์มที่เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย การประทุษร้ายแบบไม่หวั่นเกรงกฎหมาย อำนาจเบ็ดเสร็จขึ้นอยู่กับเจ้าของบ้านล้วนๆ แต่ถ้าตัดเรื่องความกล้ำกลืนพวกนี้ออกไป การอยู่ที่ฟาร์มแห่งนี้แล้วมีตัวตนก็ถือเป็นเรื่องคุ้มค่า

ณ จุดนั้น สำหรับวัยรุ่นอย่างทอม (รวมถึงฟรานซิสด้วย) แม้จะผ่านเหตุการณ์ถูกทำร้ายทั้งจิตใจ (งานศพคนรัก+การเปิดเผยตัวตนไม่ได้) และร่างกาย (ถูกทำร้ายนับไม่ถ้วนจากฟรานซิส) ตัวตน/การได้กับการยอมรับจากใครสักคน อาจสำคัญจำเป็นกว่าความเป็นอยู่สวยสงบเหมือนที่นิตยสารพาฝันมักพยายามบอกเราก็ได้

ส่วนที่เหลือ, อาจผิดที่เราที่คาดหวังจาก Dolan มากกว่านี้
หรืออาจเพราะเพิ่งดูหนังของเขาติดต่อกันเมื่อไม่นานมานี้
แต่เรื่องนี้นี่มาแบบลูกไม้เดิมๆ เลยนะ เซ็งเลยล่ะ Dolan เอ๋ย

.

.

wtdtab_2759_gl

What they don’t talk about, when they talk about love (Indonesia) A+
นี่มันคล้าย ‘เต้นรำในความมืด’ ของ วีระศักดิ์ จันทร์ส่งแสง มากๆ
ความโรแมนติกในความบอดใบ้ช่วยชูใจจนทำให้ความรู้สึกตอนดูเรื่องนี้มีความสุขจนเข้าใจคำว่า uplifting ได้ไม่ยาก

ชอบความน่ารักของสาวน้อยตาบอดไม่สนิทที่อยากโตเป็นสาว เฝ้ารอว่าประจำเดือนครั้งแรกจะมาเมื่อไหร่
อยากทำให้หนุ่มน้อยตาบอดสนิทที่เธอแอบชอบประทับใจ จึงลุกขึ้นมาหวีผมร้อยครั้ง
ฉีดน้ำหอมให้มีกลิ่นผิดสังเกตจนเขาจาม เพื่อที่จะทักเธอว่า ‘Your perfume is fancy,right?’

คำพูดเชยๆ ว่า ‘ผู้หญิงตกหลุมรักด้วยหู ส่วนผู้ชายตกหลุมด้วยตา’ ดูพอเหมาะพอเจาะดีเมื่อเอามาใช้เล่าเรื่องคู่รักสาวตาบอดกับชายใบ้ ทั้งคู่นัดเจอกันริมสระน้ำ ส่งจดหมายภาษาเบรลล์ให้กัน เราไม่รู้หรอกว่าตอนที่ฝ่ายชายดูหนังภาษามือเรื่อง A Midsummer Night Dream เขาคาดหวังให้ภูตน้อยเอาน้ำค้างไปหยดเปลือกตาผู้หญิงที่เขารัก เพื่อที่เธอจะได้ตกหลุมรักเขาเป็นคนแรกเมื่อเธอลืมตามองเห็นหรือไม่ หรือเขาอาจไม่หวังเช่นนั้นเลย เพราะในโลกแห่งความมืด เธอมีเขาเป็นคนรักดีอยู่แล้ว

แน่นอนว่า การมีความบกพร่องทางการสื่อสาร ย่อมหมายความว่า หลายๆ สิ่งที่พวกเขาใฝ่ฝันเป็นไปไม่ได้
คนตาบอดเต้นบัลเล่ต์ไม่ได้, คงไม่มีเอเจนซี่ไหนรับแคสติ้งสาวน้อยตาบอด, หนุ่มตาบอดจะพาสาวคนรักนั่งมอเตอร์ไซค์ชมวิวยามค่ำคืนได้ยังไง, คุณแม่รังเกียจลูกสาวตาบอด ความสนิทสนมระหว่างทั้งคู่จึงห่างเหิน, การเป็นคนไม่ค่อยพูดอาจดีกว่าสื่อสารทางปากเล่าความประทับใจเมื่อแรกพบไม่ได้เลย

หากเลเยอร์แรกของเรื่องนี้คือความโรแมนติก
เลเยอร์ชั้นลึกลงไปกว่าคือ ความโศกเศร้าในสิ่งที่ไม่มีทางได้ดังหวัง หมดหวัง จนคลี่คลายเป็นความปกติธรรมดาและยอมรับ
เพราะมีแต่พวกเขาเองเท่านั้นที่จะเข้าใจกันและกัน
ถูกล้อมอยู่ในโรงเรียนแห่งนั้นที่มีเด็กตาบอดต่างวัยประสานเสียงร้องเพลงชาติกันโดยพร้อมเพรียง

.

.

young-and-b_2564648b

Young and Beautiful (France) A++
ไม่ว่ายุคไหน เรื่องเพศและสาวไซด์ไลน์ก็เหมือนมีช่องทางลับที่จะพาเราไปรู้จักอาณาเขตความรู้สึกใหม่ของสาวแรกรุ่นเสมอ

มรดกจากยุควิกตอเรียที่ตกทอดมาถึงยุคนี้ไม่เคยถูกใช้จนหมดเสียที
แม้แต่เด็กสาวสมัยใหม่อย่าง Isabelle ก็ยังสืบทอดความเชื่อนั้นแบบกลายๆ
‘ครั้งแรก’ บนหาดทรายไม่ทำให้เธอรู้สึกถึงความรัก มันเป็นการสูญเสียที่ไม่คุ้มค่า
ตัวตนอีกด้านหนึ่งมองตัวเธอที่ทอดร่างบนหาดทรายด้วยสายตาตำหนิ

แต่วิธีลบลืมความรู้สึกผิดนั้นอาจทำให้ Isabelle มาไกลเกินไป
เซ็กส์กลายเป็นการฆาตกรรมโดยไม่ได้ตั้งใจ
ความรู้สึกผิดซ้อนทบหนาขึ้นไปอีกชั้น
ซ้ำร้าย.. บาดแผลครั้งนี้ไม่อาจปิดบังง่ายๆ เหมือนตอนเด็กๆ ที่เราเดินชนโต๊ะ แล้วแม่ก็เอาพลาสเตอร์มาปิดแผลให้

การพยายามกลับไปใช้ชีวิตเหมือนวัยรุ่นทั่วไปช่างเป็นเรื่องยาก
การกลับเข้าไปยังห้องแห่งการฆาตกรรมคราวนั้นไม่ใช่การลบลืม
แม้ว่าห้องนั้นจะถูกปูเตียงใหม่ตึงสะอาดเอี่ยม
แม้ท่าทีของหญิงชราคนนั้นจะเหมือนญาติผู้ใหญ่ที่พยายามจะปลอบโยน ลูบหัวเด็กเล็กๆ ว่า ไม่เป็นไร
แต่เมื่อใครคนนึงก้าวสู่เขตแดนความเป็นผู้ใหญ่ไปแล้ว
ความเยาว์วัยไร้เดียงสาก็จะถูกพรากไปตลอดกาล

.

.

ApoliticalRomance2

Apolitical Romance (Taiwan) A-
มันมีธรรมเนียมนิยมอะไรรึเปล่า ทำไมหนัง rom-com เอเชียถึงต้องมีนางเอกจอมล้งเล้ง มีพระเอกที่ไม่รู้จักโต
เอาเถอะ, ถึงมันจะมาด้วยแพทเทิร์นเดิมๆ ที่ว่าด้วย ความอลหม่านและการช่วยเหลือกันจนเข้าใจปมปัญหาของกันและกัน
แต่พล็อตย่อยเรื่องพรมแดนจีน-ไต้หวัน เรื่องเล่าของชายชราต่างๆ ที่มีอดีตคนรักอยู่ในแผ่นดินใหญ่ก็จับใจเราได้ดี

ไม่มีอะไรรับประกันว่า ความสัมพันธ์ที่ก้าวไปใกล้เส้นความสนิทสนมจะยืดยาวไปถึงไหน
เรื่องเล่าเล็กๆ ประปรายในหนังพยายามบอกเราว่า มีเหตุผลร้อยแปดที่เราจะพรากจากกันได้
ทั้งพรมแดน สงคราม ครอบครัวที่ต้องกลับไปดูแล หรือช่วงวัยที่ทำให้ต้องจากครอบครัวและบ้านเกิด
ในขณะที่ Qing Lang เดินทางจากเมืองจีนมาตามหาคนรู้จักในไต้หวันที่มีแต่ชื่อเป็นตัวบอกใบ้
แต่ A-Zheng กลับปล่อยให้ความเหินระหว่างพ่อกับเขาถ่างช่องว่างต่อไป แม้จะรู้แห่งหนตำบลที่พ่ออยู่ แต่แค่ความไม่เข้าใจที่มีความรังเกียจฉาบทับไว้จางๆ ก็มากพอที่จะทำให้พ่อลูกที่อยู่เขตแดนเดียวกันไม่ได้พบปะกัน

ถ้าการแยกจากเป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้
การพบเจออีกครั้งก็อาจไม่ใช่สิ่งที่ควรคาดหวังเช่นกัน
อย่างมากที่สุด, การรักษาความสัมพันธ์ที่ยังดำเนินอยู่ให้ดีที่สุดอาจเป็นสิ่งที่เราพอควบคุมได้
แต่ในเมื่อสนามแม่เหล็กโลกยังเคยกลับขั้วได้
เราก็น่าจะพอหวังถึงการการพลัดพรากที่อาจนำไปสู่การพบพานได้บ้างเหมือนกันนี่นะ

.

.

TABU_5

Tabu (Portugal) B+
ถ้าหนังสือของมาร์เกซเป็นหนัง มู้ดแอนด์โทนของมันก็จะออกมาประมาณเรื่องนี้
ทั้งสาวยิปซีในป่าที่โผล่ออกมาเตือน, ฝันเห็นลิงบอกว่าจะมีโชค คุณยายเลยไปคาสิโน, สาวงามที่ตื่นเต้นเมื่อได้รับจระเข้เป็นของขวัญ และเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง, ชนเผ่าที่ช่วยทำคลอด, ขบวนแห่ร้องระบำเมื่อทำคลอดเสร็จ, กลิ่นอายของยุคอาณานิคมกล้ำกราย ฯลฯ

Paradise Lost เป็นส่วนแรกของหนัง เล่าเรื่องหญิงชราที่ความจำเลอะเลือน พฤติกรรมแปลกประหลาด เย่อหยิ่ง ไม่ไว้ใจใคร
ส่วนหลังคือ Paradise ที่ค่อยๆ คลี่ปมว่า ความทรงจำที่หายไปของเธอหลบลี้ไปทิ้งร่องรอยไว้ในช่วงเวลาใดของชีวิต

หากจะกล่าวแบบรวบรัด ความทรงจำครั้งยังสาวของออโรร่าก็คือเมโลดรามาดีๆ เรื่องหนึ่ง
กลิ่นดินปืน สาวสวย หนุ่มรูปงามผู้มาทีหลัง เพื่อนแสนดีที่มักเป็นฝ่ายเสียสละเสมอ ทุกอย่างเข้ารูปรอยโศกนาฎกรรมความรักที่สมบูรณ์แบบ เข้าตำรับความเนี้ยบของหนังขาว-ดำยุคหลัง และงดงามทางองค์ประกอบไม่แพ้ Blancanieves

หากหนังขาว-ดำคือ การย้อนกลับสู่ยุคของความสามัญ หวนหาความงามที่คลาสสิก
ความทรงจำที่สถิตนิ่งอยู่ในคืนวันที่มีรัก วันที่ยอมสละรัก แล้วเก็บใส่กรอบความจำที่เริ่มเป็นเศษเสี้ยวพร่าเลือน ก็เหมือนจะย้ำบอกเรากลายๆ ว่า อดีตงดงามเสมอ เป็น Paradise ที่ต่อให้แหว่งวิ่นในปัจจุบัน หากแต่ในบางเสี้ยวนาทีที่ชีวิตดำเนินอยู่ ความสุข-ความหลังที่ถูกกดทับซ่อนเร้นจะผุดพรายเปล่งประกายขึ้น แม้ในนาทีสติเลอะเลือน ราวกับว่าอดีตแสนหวานนั้นไม่เคยจางหายไปไหน

.

.

stranger by the lake

Stranger By The Lake (France) A++++++
ขอยอมรับว่านี่คือ guilty pleasure
เพราะมันคือหนังที่เราคาดไม่ถึงว่า จะเป็นเรื่องที่ชอบที่สุดในเทศกาลปีนี้!

พล็อตง่ายๆ ที่ว่าด้วยทะเลสาบด้านหนึ่งที่เหล่าชายรักชายทั้งหลายจะแวะไปนั่งพักผ่อนหย่อนใจ บ้างมองน้ำดูฟ้า บ้างพูดคุย เบื่อก็ลงว่ายน้ำ หน่ายหนักก็จูงคู่ขาเดินเข้าป่า ออกกำลังกิจกรรมเข้าจังหวะ เรื่องทั้งหมดไม่เกิดขึ้นริมหาดก็ในป่า ทุกบ่ายแฟรงค์จะไปที่หาดนี้ บางบ่ายก็นั่งคุยกับเฮนรี่ ชายวัยกลางคนที่มีพฤติกรรมต่างจากคนอื่นๆ บนหาด เพราะเขาไม่เคยลงเล่นน้ำ ไม่เคยเข้าป่ากับใคร แต่เหตุผลสำคัญที่ทำให้แฟรงค์มายังหาดแห่งนี้อย่างสม่ำเสมอก็เพื่อแอบเฝ้ามองมิเกลที่เขาหลงรัก

สิ่งที่ดำเนินไปอย่างสม่ำเสมอนี่ล่ะที่น่าหวั่นใจ
ยิ่งความแน่นอนมีมากเท่าไหร่ นั่นยิ่งเป็นสัญญาณว่าอย่าวางใจ
เย็นวันหนึ่งที่แฟรงค์เห็นเหตุการณ์ชวนตระหนก
แต่เขากลับปิดเป็นความลับอำพราง ดำเนินชีวิตต่อไปราวกับทะเลสาบแห่งนั้นยังนิ่งสงบ
ทว่า นี่คือการเปิดฉากสู่จุดจบที่คนดูอย่างเราต้องกุมขมับแล้วร้อง ‘เฮ้ย!’ ออกมาลั่นโรง

หากมองอย่างตื้นเขินว่า กิจกรรมทางเพศคือความสุข
คนที่น่าสงสัยที่สุดย่อมต้องเป็นเฮนรี่ ผู้ที่มาทะเลสาบฝั่งนี้เพื่อนั่งกอดอกเฉยๆ
ใช้เวลายามบ่ายให้หมดเปลืองไปแล้วมาใหม่ในวันถัดไป
แต่ที่ริมทะเลสาบแห่งนี้ที่หากข้ามไปอีกฟากหนึ่ง โลก heterosexual ก็ยังดำเนินไปตามปกติ
การมาพักผ่อนของเฮนรี่ แฟรงค์ มิเกล และเหล่าชายหนุ่มทั้งหลายอาจเป็นการอยู่ร่วมกลุ่มในพื้นที่หนึ่ง
เพื่อที่พวกเขาจะไม่รู้สึกโดดเดี่ยวเหมือนในโลกอีกฝั่งที่ถูกกีดกัน โลกที่มองตากันก็เข้าใจว่าเราเป็นพวกเดียวกัน
แต่ช่างโชคร้ายที่มันก็เป็นโลกใบเดียวกับที่ใครบางคนแกล้งหลงลืมความถูกต้อง เพื่อรีบไขว่คว้าความสุขมาไว้ในมือ
เป็นธรรมชาติหรือาจเป็นถึงสัญชาตญาณของมนุษย์ที่ไม่ว่าเพศไหนๆ ก็ย่อมกระโจนเข้าหาโอกาสที่หล่นใส่ตัว

มันเหนือชั้นขึ้นไปกว่าหนัง LGBT ทั่วไปด้วยการคว้านลงไปในแง่มุมความเว้าแหว่งโดดเดี่ยวที่เพศไหนๆ ก็ย่อมเข้าใจ
ท้ายที่สุดแล้ว ความเปลี่ยวเหงาอาจเป็นภาษาสากลที่ทลายกำแพงแบ่งแยกเพศก็เป็นได้
(จบได้เวิ่นเว้อมาก แต่รู้สึกประมาณนี้แหละ)

.

.

SONY DSC

Stray Dogs (Taiwan) B
การมาเขียนถึงหนังเรื่องนี้หลังดู Like Father, Like Son ก็ยิ่งทำให้เห็นภาพสเกลใหญ่ว่า
สิ่งที่ผู้คนกำลังกังวลต่อเรื่องสถาบันครอบครัวในเมืองใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นชนชั้นกลางความเป็นอยู่อู้ฟู่ หรือครอบครัว homeless อย่างในเรื่องนี้ ทุกบ้านต่างดิ้นรนและมีจุดเปราะบางภายในอันเป็นผลพวงจากพิษทุนนิยมโตไวทั้งสิ้น

การหาเลี้ยงปากท้องลูกน้อยทั้งสองด้วยอาชีพยืนถือป้ายโฆษณาริมถนน ช่างดู dehumanized ตัวคุณพ่อให้เป็นเหมือนมนุษย์บิลบอร์ด (แถมตลกร้ายด้วยการให้ถือป้ายอพาร์ทเมนต์ให้เช่าอีกต่างหาก) นอกจากลูกๆ จะเดินเล่นฆ่าเวลา ชิมอาหารในห้างรอพ่อเลิกงาน 3 พ่อลูกประทังชีวิตด้วยอาหารกล่องลดราคาในซุปเปอร์มาร์เก็ต อิ่มหนำเรียบร้อยก็พากันล้างหน้าถูตัวในห้องน้ำแห่งหนึ่ง ก่อนจะหิ้วแก้ว แปรงสีฟัน ผ้าเช็ดตัว กลับไปยังที่ซุกหัวนอน สวมเสื้อหลายชั้นให้อุ่นพอจะผ่านค่ำคืนฝนพรำไปได้

ไม่ว่าจะแร้นแค้นหรือมีกิน ทุกครอบครัวล้วนใฝ่หาชีวิตที่ดีขึ้น
บางครั้งเงินอาจเป็นผู้ปลดปล่อย แต่สำหรับครอบครัวนี้ ความปรารถนาของพวกเขาซ่อนเร้นอยู่ในกะหล่ำปลีที่เด็กน้อยวาดหน้ายัดผ้าเสริมหน้าอกแล้วตั้งชื่อให้ว่า Big Boobs แล้วตกดึกคืนหนึ่งคุณพ่อที่เมากรึ่มๆ ก็คว้ากะหล่ำปลี Big Boobs ขึ้นมาฉีกทึ้ง กัดกินกร้วมๆ ทั้งน้ำตา มันอาจบอกกับเราว่า ทั้งพ่อทั้งลูกต่างกำลังโหยหาผู้ปลดปล่อยจากภาวะทุกข์ทนที่เป็นผู้หญิงสักคน
ผู้หญิงที่จะมาจัดการดูแลทุกอย่างให้ชีวิตดีขึ้นกว่านี้
ก็ในเมื่อครอบครัวตามอุดมคติต้องประกอบด้วยพ่อ แม่ ลูก ไม่ใช่หรือ

ครั้นแล้วหญิงสาวผู้ปลดปล่อยก็มา ‘ทำบ้านให้เป็นบ้าน’ ด้วยการพา 3 พ่อลูกเข้าไปอยู่ในบ้านบรรยากาศโกธิกมึดทึบเหมือนอยู่ในตึกร้าง กำแพงตะปุ่มตะป่ำ มีข้าวของผิดที่ผิดทางอย่างเก้าอี้นวดไฟฟ้าหรือห้องน้ำที่มีอ่างอาบน้ำ ไม่ต่างจากผู้หญิงคนนี้ที่เข้ามาเป็นอีกหนึ่งสมาชิกกลายๆ ซึ่งยากจะวางใจว่า เธอจะเป็นสมาชิกถาวรของครอบครัวนี้ได้จริงหรือ

ทั้งๆ ที่ในตำราเรียนและภาพโฆษณามากมายผลิตซ้ำว่า
ครอบครัวที่พร้อมหน้าในบ้านอันอบอุ่นคือครอบครัวที่สมบูรณ์
แต่เหตุใดเราจึงยังวางใจไม่ได้ว่า ครอบครัวส่วนผสมพิลึกนี้ที่มีองค์ประกอบตามแบบฉบับทุกอย่างครบครัน
จะยังไม่อาจอบอุ่นแสนสุขได้เหมือนครอบครัวในอุดมคติ

… คำตอบมันซ่อนเร้นอยู่ในใจคนดูอยู่แล้ว
รวมถึงภาพทิวทัศน์พาโนรามาในตึกร้างที่บังคับสายตาให้ร่วมจ้องมองนานเกือบ 14 นาทีด้วย

.

.

isthmus_00_o

ที่ว่างระหว่างสมุทร (Thailand) B-
คำถามที่ว่า ‘เรารู้จักเพื่อนบ้านในประเทศใกล้เคียงแค่ไหน’
อาจมีคำตอบที่ไม่เจ็บปวดเท่า ‘เรารู้จักชาวต่างด้าวที่เข้ามาอยู่ในบ้านเรามากน้อยแค่ไหน’
เรารู้เพียงว่าเขาเข้ามาทำงาน เป็นแม่บ้าน เป็นยาม เป็นแรงงาน
เราอาจไถ่ถามว่าบ้านเขาอยู่ที่ไหน
แต่เชื่อเถอะว่า คำตอบในความรับรู้มักคร่าวและกว้างเกินจะนึกภาพออก
มันเป็นเพียงคำถามฆ่าเวลาตามมารยาทเท่านั้น

ไม่มีใครอยากละทิ้งบ้าน
แต่หลายคนต้องออกจากบ้านด้วยความหวังว่าท้องทะเลที่ข้ามมาจะพาไปสู่โอกาสที่ดีกว่า
ตำนานร่มสีแดงเป็นนิทานปลอบใจให้ความหวังว่า อีกไม่นานเราจะได้กลับไป
กลับบ้านระยะสั้นเท่ากับวันหยุด แต่การลากลับถาวร หากไม่ใช่เพราะถึงจุดเต็มอิ่ม นั่นอาจหมายถึงการลาลับ
ทางกลับบ้านใต้ร่มสีแดงยามฝนพรำทอดยาวไปสู่ดินแดนที่เคยคุ้น
ไปสู่ผืนดินที่ไม่ต้องปรับตัวโยกย้ายไปไหน ไปสู่อ้อมอกของครอบครัวที่พรากจากกันไปนาน

.

.

place on earth_D6D6D6

A Place on Earth (France) B+
เรามีจุดเช็กอินบ่งบอกว่า ณ ตอนนั้นตำแหน่งแห่งหนเราอยู่ที่ไหน
แต่จุดบอกตัวตนของเราจะวัดได้จากอะไร- –
สิ่งที่ทำ, งานอดิเรก, ความหลงใหลน่าจะเป็นสเกลวัดคร่าวๆ แต่ลงลึกรายละเอียดได้มากที่สุดแล้ว

ช่างภาพที่ตามหาแรงบันดาลใจไม่เจอสักที เขาจึงไม่มีผลงานชิ้นใหม่ประดับแกลเลอรี
น่าเศร้าดีแท้ที่เมื่อปราศจากผลงานแล้ว มืออาชีพก็กลายเป็นแค่ไอ้ขี้เหล้าไปวันๆ
จนวันนึงที่เขาบังเอิญได้รู้จักนักศึกษาประวัติศาสตร์ศิลป์จากตำแหน่งกล้องถ่ายภาพในห้องที่เมื่อมองออกไปบนดาดฟ้าก็เจอเธอกำลังจะกระโดดตึกฆ่าตัวตาย โชคดีที่ตึกไม่สูงนัก เธอแค่ได้รับบาดเจ็บ และเขาวิ่งไปช่วยไว้ทัน
โชคดีของเขาเช่นกันที่เธอกลายมาเป็น muse คนใหม่ในการสร้างผลงาน

ความทะยานอยาก ความมุ่งหวังที่จะไปสู่จุดที่ดีขึ้นกว่าเดิมเป็นทั้งเรื่องน่ายกย่องและชวนระแวงในคราวเดียวกัน
การลอบถ่ายภาพเธอในอิริยาบถต่างๆ แบบลับๆ ราวกับเป็นพวกถ้ำมอง
จึงเป็นหนทางเดียวที่จะทำให้เขาได้ภาพเธอที่เป็นธรรมชาติที่สุด
ความสุขของเขาคือการที่มีเธอเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
พร้อมกันนั้นเขาต้องเสริมสร้างกำลังใจให้เธออยากมีชีวิตอยู่ต่อไป เพื่อเขา เพื่องานของเขาที่ต้องมีเธอเป็นองค์ประกอบ

แต่รูโหว่ของเธอต่างจากของเขา
เธอเป็นจุดอุดรูรั่วสำหรับเขา แต่สาวน้อยนักศึกษาอย่างเธอมีโลกกว้างที่ยังอยากออกไปทำความรู้จัก
ตัวตนของเราแต่ละคนถูกชักจูงไปด้วยความหลงใหลในสิ่งที่แตกต่าง
ณ จุดหนึ่งเราอาจบังเอิญได้พานพบ แต่ท้ายที่สุด เมื่อถึงวันหนึ่งซึ่งเราเจอโจทย์ที่แตกต่าง จุดตัดย่อมแยกห่าง

การเข้าถึงสิ่งที่หลงรักอาจต้องแลกกับการฝากความทรงจำและทิ้งร่องรอยว่าครั้งหนึ่งเราเคยดำรงชีวิตบนอยู่โลกใบนี้
หรือเรียนรู้ชีวิตจากอีกชีวิต แล้วอยู่ต่อด้วยความหลงใหลในสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่จะคอยฉุดมือรั้งเราไว้ให้มีความหวังในการใช้ชีวิตต่อไป

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: