:: mango

การหมุนตัวอย่างแข็งของแมงโก้

Posted in diary by mangomoment on เมษายน 3, 2014

“ฤดูใบไม้ผลิของปีที่เขาอายุครบ 35 เขาแน่ใจว่าตัวเองได้ผ่านจุดกลับตัวของชีวิตมาแล้ว”

นั่นล่ะ สิ่งที่ตัวละครในเรื่อง ‘ริมสระ’ ของมูราคามิคิด
ถ้าว่ายอยู่ในสระ 400 เมตร จุดกลับตัวก็คือครึ่งทาง 200 เมตร
ถ้าจุดกลับของ ‘เขา’ คือ 35 เท่ากับว่าช่วงชีวิตของเขาอีกครึ่งหนึ่งคือ 35 สิริรวมอายุขัยเป็น 70 พอดิบพอดี

เราไม่รู้ว่า เขาใช้อะไรเป็นเกณฑ์ในการเลือกให้ 35 เป็นจำนวนครึ่งหนึ่งของชีวิต
รู้เพียงว่า เขาจำต้องปักหมุดหมายลงไปที่ช่วงครึ่งหนึ่งของทุกกิจกรรมที่ทำ เพื่อให้รู้ตำแหน่งแห่งที่ที่ตัวเองยืนอยู่ และเพื่อให้แน่ใจว่าจะประคองอีกครึ่งหนึ่งที่เหลือไปได้ตลอดรอดฝั่ง โดยมีเลขบอกจำนวนแน่ชัดว่าจะต้องประคองสิ่งนั้นไปอีกนานเท่าใด

เราเคยคิดว่า 25 เป็นตัวเลขที่ห่างไกลเหลือแสน
แม้กระทั่งไม่กี่วันก่อนที่ระยะวนรอบของดวงอาทิตย์ในอาณาจักรส่วนตัวซึ่งกำลังจะปาดปลาย 24 ไปสู่ต้น 25 ก็ยังรู้สึกว่าเป็นระยะที่ห่างไกลกว่าตอนที่ 23 ปัดไป 24 หรือ 18 ปัดไป 19

บางฝันบอกเราว่า 25 คือเวลาที่ช่วงชีวิตของเราจะสิ้นสุด
นั่นเท่ากับว่า จุดกลับตัวของเราคือ 17ครึ่งใช่มั้ยล่ะ
ตัวเลขใกล้เคียงกับที่โทรุ วาตานาเบะบอกไว้เลยว่า ‘Only the dead stay seventeen forever’
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่คิดย้ำซ้ำแบบนั้นติดต่อกันมาหลายปี
รู้แต่ว่าเราไม่เคยคิดอยากมีชีวิตยืนยาว ไม่เคยเข้าใจนิทาน/นิยายที่ตัวละครใฝ่หาความอมตะ
ลึกๆ แล้วเราอาจจะกลัวแก่ กลัวความทุพพลภาพ กลัวพรุ่งนี้จะเลวร้ายกว่าวันนี้
ความกลัวในจิตใต้สำนึกเลยพยายามหาทางออกด้วยวิธีชุ่ยๆ ด้วยการถวิลหาความตายหนีปัญหา
ซึ่งถ้าดูความเป็นไปได้แล้ว ในร่างที่ทุกอย่างยังแข็งแรงแถมไม่ค่อยป่วยแบบนี้ 25 คงไม่ใช่จุดสิ้นสุดหรอก

เราผ่าน 25 มาแล้วเกือบ 15 วัน
เป็น 25 ที่เลื่อนลอย จากที่เคยสนุกกับทางเลือกที่มีมากมาย กลับรู้สึกว่าทางที่มีให้เลือก เดินได้นิดเดียวก็ถึงทางตันเสียแล้ว
25 จะเป็นจุดกลับตัวของเรารึเปล่านะ หรือจะเป็น 27 หรือ 30 หรือ 35
ดูท่าคงยังไม่น่าจะใช่ เพราะถ้าพลิกกลับตัวมาแล้ว ทุกอย่างไม่น่าจะยังคลุมเครือเช่นนี้

ทำไมเจ็นวายไม่มีความสุข
(คือจริงๆ ก็มีแหละ แต่มันมีอะไรกระตุกตลอด เหมือนเอาปลาหมึกใส่เครื่องรีดแล้วออกมาได้ลอนหยักไม่เท่ากันน่ะ)
เรารู้คำตอบที่แท้แหละ แต่กลัวที่จะก้มลงไปมอง แล้วเปิดอ่านเฉลยแบบละเอียด
เราอาจมาถึงจุดกลับตัวที่ไม่ได้หมายถึงอายุหรือช่วงชีวิต
แต่คือระยะที่ถึงเวลาแล้วที่จะต้องยอมปล่อยส่วนเสี้ยวที่รักมากไป แล้วกอดส่วนที่เหลือไว้ให้ดี
ไปต่อ และโตกว่านี้นะ

ลาก่อน.

 

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: